Tijdens het uitje vertelt Kees openhartig over zijn leven en zijn diagnose vasculaire dementie. Opvallend genoeg kent hij de wereld van het woonzorghuis van twee kanten: voordat hij zelf bewoner werd, was hij er jarenlang vrijwilliger. “Ik heb het altijd gezegd”, vertelt Kees, “ons vader en ons moeder hebben het allebei gehad. Dus ik ging er automatisch vanuit dat ik het ook zou krijgen.”
Kees werkte jarenlang in de bouw, een wereld die zijn vrouw omschrijft als een ‘lompe en grove’ omgeving. Het was fysiek zwaar werk, waar haar man nooit voor terugdeinsde. Tot een herseninfarct op zijn 59e alles veranderde en Kees noodgedwongen moest stoppen. Stilzitten was geen optie, dus ging hij aan de slag als vrijwilliger in een woonzorghuis. Daar bood hij de bewoners vier jaar lang een luisterend oor, ‘ook als ze in herhaling vielen’.
Tot het moment dat het zijn collega’s begon op te vallen dat er iets veranderde. Kees begon dezelfde gedragsveranderingen te tonen als sommige bewoners. “Op een gegeven moment zeiden ze dat het niet goed met me ging”, vertelt hij. “Zo wist ik opeens niet meer hoe ik water bij het koffiezetapparaat moest doen.”
Hoewel de diagnose niet als een complete verrassing kwam, is het toekomstbeeld wel confronterend. “IIk kan nog tien jaar leven, maar het kan ook korter zijn.” Wanneer Paul vraagt of dat hem bezighoudt, wordt het even stil. “Eigenlijk probeer ik er niet aan te denken”, kaatst hij terug. “Nu schiet ik vol.”
En juist op dat moment verschijnen er ineens roze flamingo’s in beeld, die rustig in het water staan. Kees en Paul zijn direct afgeleid.
Hoewel er pas twee afleveringen op televisie zijn geweest, heeft de reis een onvergetelijke indruk op Paul gemaakt. In onderstaande video zie je daar meer over.
Een Vergetelijk Mooie Reis zie je elke dinsdag om 20.35 uur op NPO 1.