Wat voor Catharina en haar vriend Cor een memorabele dag had moeten worden, leek uit te draaien op een deceptie. Het duo stond uren in de rij in Dwingeloo, zodat ze The Passion op eersteklas plaatsen konden aanschouwen. Eenmaal aangekomen op de Kleine Brink, bleek dat ze er niet mochten staan. De kerk bood uitkomst.

“Toen we aankwamen moesten we achter de bewaking aanlopen en kwamen we op een mooi plekje te staan”, vertelt Catharina. “Maar omdat Cor een rollator heeft, moesten we mee naar het mindervalide-vak. Toen we daar aankwamen kregen we te horen dat er geen plek voor ons was en dat we hadden moeten reserveren.”

“Dan sta je de hele dag te wachten. We verheugden ons er ook echt op. Toen we werden weggestuurd, werd ik wel echt boos en dacht ik: wat nu?”, beschrijft Catharina. Cor vult aan: “We konden nog wel achterin een vak aansluiten, maar dan konden we niks zien omdat je met een rollator gewoon lager zit. De enige conclusie was: op deze manier werkt het gewoon niet.”

Teleurgesteld en boos verlieten ze het terrein waar The Passion plaatsvond. “Ik kan wel lopen, maar ik weet hoe moeilijk het is voor mensen die bijvoorbeeld een rolstoel hebben. Eigenlijk is daar maar heel weinig plek voor”, ziet Catharina. “Dat merkte ik vandaag voor het eerst met Cor, dan word je eigenlijk een beetje gediscrimineerd. Iedereen heeft het recht om zo’n evenement bij te wonen, maar dan word je afgescheept met: we nemen het mee voor de volgende keer.”

Ontgoocheld dachten ze huiswaarts te keren, totdat ze voor de deur van de Brug-Es Kerk in het dorp langskwamen. “Daar waren we ’s middags ook al geweest, in eerste instantie omdat ik naar het toilet moest. Maar ze waren daar zo gastvrij”, vertelt Catharina enthousiast. “We kregen gelijk een paasmaaltijd aangeboden en hebben ook een dienst meegemaakt terwijl we helemaal niet gelovig zijn.”

Die gastvrijheid van de kerk zorgde ervoor dat Cor en Catharina toch nog een onvergetelijke avond hadden in Dwingeloo. “We konden helemaal vooraan in de kerk zitten. We kwamen ook nog andere mensen tegen met een rolstoel die niet in het publiek konden staan, die werden door mensen van de kerk naar binnen gewenkt”, legt Cor uit. De ervaring in de kerk heeft de dag voor hem helemaal goedgemaakt. “Niet alleen het kijken naar The Passion, maar vooral het gevoel van samenzijn.”

Daar sluit Catharina zich bij aan. “Ik kreeg er een heel warm gevoel van, hier ben je welkom. Dit moment ga ik nooit mee vergeten. Het is denk ik nog een mooier gevoel om The Passion hier in de kerk te kijken dan wanneer we buiten hadden gestaan.”