Amateurfotograaf Roel Lubbers uit Roden maakte jarenlang foto’s van het paasvuur in zijn geboorteplaats Terheijl, een buurtschap nabij Nietap. Dat deed hij van 1975 tot en met 1990. “Dat heb ik getracht ieder jaar vol te houden”, vertelt hij. “Zodoende geeft dit fotoboek een mooi beeld van paasvuren door de jaren heen.”
Want er is nogal wat veranderd. “Tegenwoordig hebben ze er kranen bij, maar dat was in onze tijd niet het geval”, noemt Roel als voorbeeld. “Wij deden alles met de hand.”
Roel herinnert zich dat de takken voor het paasvuur nog met een boerenwagen naar de bult werd gebracht. “We begonnen met een klein bultje en dat werd steeds hoger. Bovenop de bult stond een van onze mannen, dat was ‘de baas’ van de bult. Hij zorgde ervoor dat het allemaal mooi rond werd.”
Inmiddels zijn de regels omtrent de paasvuren strenger, maar vroeger mocht er nog van alles, aldus Roel. “We gooiden er fietsbanden, matrassen en verfblikken op.”
Hij legde het allemaal vast met zijn kleine compacte camera. Het was eentje die hij zo in zijn zak kon stoppen. “Dit is mijn grootste vriend”, zegt hij over de camera. De mooiste foto die hij van de paasvuren heeft gemaakt is er eentje van een grote bult met een paaltje op de voorgrond, vindt hij. “Ik heb op de compositie gelet. Door iets op de voorgrond te plaatsen krijgt de foto meer diepte.”
Omdat de omgeving van het dorp in 1990 waterwingebied werd, hield het feest daar toen al op. Dat het paasvuur steeds meer een zeldzaamheid wordt in zijn regio, vindt Roel zonde. “Op het overzicht van paasvuren van RTV Drenthe is te zien dat er hier in de omgeving bijna geen paasvuren meer zijn. Alle tradities houden zo langzamerhand op, en dat vind ik erg jammer.”