Hartstikke zwanger
Verwarring dus, geen blijdschap. Joost vertelt waarom: “In de kliniek in België hoorden we dat als we in dit deel van het proces zwanger zouden raken, de kans op een miskraam of vroeggeboorte extreem hoog was. We dachten dus vooral ‘fuck’ en ik ben meteen naar het Kruidvat gerend voor extra zwangerschapstesten.” Barbara: “Hij heeft er echt zeven gehaald, ofzo.”
Joost: “Jij lacht me nu uit, maar weet je hoeveel soorten er zijn? Dat is niet normaal. Vroege testen, laten testen, digitale en die met streepjes. Met woorden, of cijfers, of zelfs specifiek op de week. En de ene kost 1,79 euro en de andere 32 euro – wat is het verschil? Zijn ze allemaal even betrouwbaar? Ik heb in paniek die hele plank meegenomen.” “Ik had gewoon niet genoeg plas voor al zijn tests”, grapt Barbara.
Omdat ze de volgende ochtend al vliegen, is er geen tijd om eerst langs de kliniek te gaan. In New York lopen ze de eerste dagen wat beduusd rond, vertelt Joost: “Het voelde alsof we ons ergens moesten voorbereiden op een miskraam, maar tegelijkertijd gaven die paar dagen in Amerika ons iets meer de ruimte om óók wat geluk te voelen. Zo van: zijn we hier nou met z’n drieën?”