ANPSanne Wevers in actie tijdens de Spelen in Parijs

NOS Sport•vandaag, 06:00

  • Edwin Cornelissen

    Commentator turnen

  • Edwin Cornelissen

    Commentator turnen

Bijna twee jaar na haar laatste wedstrijd werkt turnster Sanne Wevers aan een comeback. De olympisch kampioen van 2016 kwam voor het laatst in actie op de Spelen van Parijs. Nu werkt ze toe naar de wereldkampioenschappen, die komend najaar in Rotterdam worden gehouden.

Op een bedrijventerrein in Duiven traint de 34-jarige Wevers in haar eentje voor haar grote doel. Waar de doorsnee trainingshal een bonte variëteit aan toestellen, trampolines en valkuilen huisvest, staan hier slechts twee balken opgesteld: een op wedstrijdhoogte en een op grondniveau. Verderop liggen wat gewichten en attributen voor de warming-up. Veel meer heeft balkspecialiste Wevers niet nodig in de 110 vierkante meter die tot haar beschikking staan.

“Dit is echt mijn eigen kleine plekje, waar ik alles tot mijn eigen beschikking heb en zelf de keuzes kan maken die ik nodig heb naar zo’n WK”, zegt Wevers terwijl ze de ruimte overziet.

Turnster Sanne Wevers werkt in eigen bubbel aan comeback

De doorstart van Wevers is opmerkelijk, want ze turnde haar laatste wedstrijd in de zomer van 2024. Tijdens de Spelen van Parijs lukte het haar niet om zich te plaatsen voor de balkfinale. Maar het was eigenlijk al een wonder dat ze überhaupt in actie kon komen.

“Tien dagen voor de kwalificatiewedstrijd overstrekte ik mijn elleboog. Je zou het kunnen vergelijken met een kruisbandblessure in de knie. Afgescheurd, niet meer heel. Het was een rollercoaster. Met tape en heel veel fratsen kon ik toch starten. Maar thuis kwam het besef pas dat ik echt zwaar geblesseerd was.”

Revalidatie

De revalidatie kostte Wevers negen maanden. Als geblesseerde dertiger had ze met gemak een punt kunnen zetten achter een glansrijke carrière, met als hoogtepunt het olympisch goud op de balk in 2016. Maar dat strookt niet met het karakter van topsporter Wevers. “Ik miste heel erg dat ik mezelf tot het uiterste moest drijven. Dat je elke dag opstaat met het idee: vandaag moet ik er het maximale aan doen om mijn doel te bereiken en de beste versie van mezelf te zoeken.”

Dus besloot Wevers er nog eens voor te gaan, met het WK als stip op de horizon. Maar als routinier wilde ze dat doen op haar eigen manier, onder haar eigen voorwaarden. Helemaal alleen trainen in de kleine hal op het bedrijventerrein is daar een voorbeeld van.

“Hier kan ik elk detail onder de loep leggen. Soms is het heel goed om echt met jezelf geconfronteerd te worden. Uitpluizen wie ik ben als ik echt op mezelf sta. Ik wil stappen zetten in professionaliteit. Daarin wil ik niet geremd worden en moet ik zelf mijn route kiezen.” Een breuk met het verleden is het volgens Wevers zeker niet. Vader en coach Vincent blijft haar als vanouds bijstaan tijdens wedstrijden.

ANPSanne Wevers samen met vader Vincent

In haar eigen hal werkt Sanne Wevers ook samen met experts zoals neurobioloog Ronald Siecker, die haar helpt met mentale training. Daarvoor heeft hij in een hoekje van de hal een tafel opgesteld met daarop een robot-auto en de plattegrond van een straat. Wevers staat bij de tafel en heeft sensoren aan haar vingertoppen geklemd.

“Ik moet zorgen dat ik in een ontspannen focus kom. Als dat lukt, begint de robot-auto te rijden. Als ik afgeleid raak, rijdt de auto achteruit.” Terwijl Wevers haar ogen heeft gesloten komt de robot enigszins hortend en stotend op gang. Maar naarmate het einde van de straat in zicht komt, rijdt de auto vloeiend vooruit.

“Je ziet dat jij geen faalangst hebt”, analyseert wetenschapper Siecker. “Want je ziet de spanning niet toenemen als je er bijna bent.” Een lachende Wevers: “Ik ben ook echt een finale-turnster, hè!”

Cirkel rond

De oefening kan haar helpen op momenten dat zij in een volle arena, met de druk op de ketel, op de balk staat. “Soms heb je heel even een moment dat je de focus kwijt bent. Hoe pak je die dan heel snel weer terug?”

Als ze zich weet te plaatsen voor het WK in Ahoy maakt dat de cirkel voor Wevers rond. In 2010, toen het toernooi ook plaatsvond in het Rotterdamse sportpaleis, was ze er ook al bij. “Zestien jaar later, ik schaam mij bijna om het te zeggen. Maar om daar nog een keer zo’n mooi toernooi mee te kunnen maken, lijkt me echt supervet.”