Marco Bos noemt het leven van S. “in- en in triest, een tragedie”, vol verwaarlozing, geweld, verhuizingen en steeds andere opvoeders: vader, moeder, opa, pleegouders. Beide ouders zitten enige tijd in detentie. De aan zijn lot overgelaten jongen gaat stemmen in zijn hoofd horen. Schrijnend is het verhaal dat Sendric met zijn moeder naar de huisarts gaat en dat deze hem niet kan doorverwijzen omdat de jongen niet verzekerd is.
