Met de Sabrina V presenteert Wilson Audio een grondige update voor zijn Sabrina X, de toegankelijkste vloerstaander van de Amerikaanse high-end trendsetter. Door het overnemen van veel technologie uit de grote Wilsons, tot de Chronosonic XVX toe, belooft deze instapper nu echt de familietrekken te bezitten. Hoog tijd voor luistersessie bij importeur Reference Sounds!
Enkele maanden na een opwindende luistersessie met de nieuwe Summit-modellen van JBL, was het weer tijd voor een rit richting Reference Sounds. Ze zijn nu eenmaal niet alleen verantwoordelijk voor het Amerikaanse luidsprekermerk bij uitstek, er huizen nog andere grote namen uit de hifi bij het bedrijf in Almere.
Wilson Audio bijvoorbeeld. Niet zo groot als JBL en ook niet afkomstig van het hippe LA aan de Westkust, wel een enorm gerespecteerde naam in de audiowereld die in het noorden van Utah in een hightech faciliteit luidsprekers bouwt waar iedereen in de hifi-wereld op z’n minst een mening over heeft.
Die fabriek heb ik nooit bezocht, maar in volle coronaperiode organiseerde zoon van de (inmiddels overleden) oprichter en huidige CEO Daryl Wilson een virtuele rondleiding met camera voor een clubje journalisten van EISA. Niet helemaal hetzelfde als zelf je neus overal insteken, maar het gaf toch meer inzicht in wat voor mij overkwam als een van de cleanste luidsprekerfabrieken die ik ooit zag. Misschien dat zodra als de camera uitging alle rommel met veel lawaai uit de bezemkast viel, maar zo leek het niet.
Die cleane indruk die meer deed denken aan een chipfabriek of een designcentrum voor auto’s, past helemaal bij de uitstraling van Wilson Audio en hun producten. Hun speakers presenteren zich als weergevers die ontworpen zijn om cutting edge te zijn, op het scherp van de snee van nieuwe ontwikkelingen te zitten. Het zijn ook vaak grote, machtige luidsprekers die bestaan uit meerdere delen die afgesteld worden om alle frequenties op precies het juiste moment aan te leveren op een bepaalde (zit)plaats. Zo krijg je modellen die in sommige ruimten bijna als een banaan gebogen zijn. Die obsessie met time-alignment is een rode draad doorheen de geschiedenis van Wilson Audio, dat in 1974 opgericht werd door David en Sheryl Lee Wilson. Een ander DNA-blokje zijn de lakafwerkingen die qua weelderigheid en kwaliteit perfect naast die van een Duits sportwagenmerk kunnen staan.
In bovenstaande tekst staan verschillende codewoorden die voor een hifi-kenner al voldoende zijn om te signaleren dat Wilson-speakers een stevig prijskaartje dragen. Het is echt een luidsprekerbouwer die zich presenteert als een van de beste, een mening die gedeeld wordt door heel wat collegamerken, afgaande op de vele Wilson Audio-speakers die ik doorheen de jaren op shows in demosets van derden zag aangewend worden. De gigantisch (dure) Chronosonic XVX-opstelling op de voorbije DAE was zonder twijfel de ultieme uiting van wat Wilson Audio te bieden heeft.
Geen typische luidspreker, deze Sabrina
Dat alles maakte de trip richting Reference Sounds deze keer nog prikkelender dan gewoonlijk, aangezien het draaide om een luistersessie met de Sabrina V. Deze opvolger van de Sabrina X uit 2020 blijft natuurlijk een echte Wilson, maar ergens is het ook een buitenbeen. Om te beginnen is een toegankelijker model, zowel qua prijskaartje als qua formaat. Relatief gezien, natuurlijk. De Sabrina V is bovendien een speaker dat uit één kast bestaat, wat ongewoner is voor de Amerikanen. Je vindt hier dus geen verstelbare hoek om de time-alignment af te regelen. De baffle die naar achter leunt is ontworpen voor een luisterafstand van drie tot vijf meter.
De speaker blijft wel onmiddellijk te identificeren als een Wilson-design. Los van de drivers en de CSC-tweeter die heel herkenbaar zijn, is de kast zelf hoekiger dan ‘normaal’ – altijd een relatief begrip in het high-end segment – en loopt het naar de bovenkant taps toe. Het zijprofiel is nog onconventioneler: de basis is breed, met zijkanten en een achterzijde die naar binnen leunen. Halverwege is er een lichte knik, op welk punt de wanden nog meer naar binnen duiken. Hier en daar zijn er wel hoeken afgerond, maar vergeleken met de vele gebogen luidsprekerdesigns die elders te vinden zijn bezit deze Sabrina V een hoekigere silhouet. Wel even toevoegen dat de Sabrina een stuk ‘normaler’ oogt dan de futuristische torens zoals de Alexx V of die Chronosonic XVX.
.jpg)
Als dat ‘hard’ klinkt, dan moet er wel opgemerkt worden dat de WilsonGloss-lakken dat effect tegenwerken. De twee exemplaren die Michael van Reference Sounds in z’n akoestisch quasi-perfecte luisterruimte heeft opgesteld zijn getooid in een weelderige True Gold, een kleur uit de Premium and Custom-lijn van het merk.
Er is nog veel meer mogelijk, op de website van Wilson is een configurator waar je de Sabrina X in bijna veertig kleuren kunt aankleden. En dan nog, als je het echt wil is zo goed als elke kleur mogelijk – tegen een prijs. Die kleuren zijn ook iets heel ergs Wilsons, op shows zijn speakers van hen tegengekomen in echt heel veel mooie tinten. De Premium Pearl-afwerkingen zijn in het bijzonder knap, de Ruby Red is een heel mooie, net als de Spearmint uit het Premium-gamma.
Als je de Sabrina X ziet en dan de Sabrina V, lijkt er op eerst zicht mogelijk weinig anders. Toch is die kast subtiel anders, iets slanker en iets hoger. Dat maakt deze Wilson net iets eleganter dan zijn voorganger.
V is niet wat je denkt
De kans bestaat dat je die ‘V’ bij Sabrina V leest als een ‘5’, met name als je een voorliefde hebt voor de klassieke oudheid. Dat klopt echter niet. Die ‘V’ staat – vrij vertaald – voor ‘Vertellenwejeniet’, het is een symbool waarmee Wilson een bepaald compositiemateriaal aanduidt. Uit wat het bestaat laat het bedrijf niets los, net als bij ‘X’. Het gaat echter om materialen met een hoge dempende factor, zodat de luidsprekerkast zo inert mogelijk wordt en niet meetrilt met de drivers. Ondanks het V-suffix, past Wilson Audio verschillende van zijn geheime composietmaterialen met hoge densiteit bij deze Sabrina V toe. De bodemplaat is bijvoorbeeld uit V en eindigt in V-MCD-spikes, voor een betere ontkoppeling van de omgeving. Andere delen zijn dan weer uit de X- en H-materialen. H is bijvoorbeeld gebruikt voor de baffle; het wordt door Wilson beschreven als iets zachter dan X, waardoor de middenfrequenties “meer muzikaal” overkomen. Net als bij de andere Wilson-materialen lijkt het wel te gaan om een soort harscomposiet. Enfin, er is online al veel gespeculeerd over wat die materialen juist zijn, dat stukje mysterie dat er omheen hangt is natuurlijk deel van het verhaal.
Geleend van de grote broers
De Sabrina V kun je zien als een grote update die deze vloerstaander dichter brengt bij z’n grote broers. Dit door onderdelen van die hogere modellen nu ook in dit (relatief) instapmodel te gebruiken. De grootste upgrade die de Sabrina V meekreeg, is de Quadramag-middentoner. Deze flinke 178-mm midrange-driver met de kenmerkende groeven vind je ook in de Chronosonic XVX, een speaker die ergens rond de 470.000 euro kost. Over neerdruppelen gesproken… De 200-mm woofer herkennen we nog van een Wilson Audio-surroundopstelling die Eglantier in Mechelen ooit opstelde voor een highlevel-cinemademonstratie, want het komt van de immense Mezzo CSC-center (en zit ook in de Sasha V en de WATT/Puppy). De Convergent Synergy Carbon (CSC)-tweeter met z’n opvallende puntige ster van vilt rondom om vroege reflecties direct te absorberen is dan weer een hoogtepunt van de Alexx V die nu ook op de Sabrina V komt postvatten.
Een opvallende additie als je de speaker langs de achterkant benadert, is een paneel met weerstanden. Navraag bij Michael leert dat dit een manier is om de waarden van weerstanden gekoppeld aan de tweeter en midrange-tweeter aan te passen, wat je (lichte) mogelijkheden geeft om de speaker te tunen. De bedoeling is echter om dit enkel uitzonderlijk via een dealer te doen, niet om zelf mee te experimenteren.
Een stap in de Wilson-wereld
En dan het leuke deel: luisteren naar deze nieuwe Wilson Audio’s. Dat gebeurde met een systeem waarin andere Reference Sound-merken een hoofdrol spelen. Als bron was er de Matrix Audio MS-1, die voor het testen vlot kon bediend worden via Roon. Die streamer was er de vorige keer ook bij voor de test van de JBL Summit-speakers, en met dit technisch sterk Chinese merk heb ik inmiddels al verschillende prettige ervaringen. De MS-1 speelt hier niet de rol van voorversterker, dat mag de fonkelnieuwe Mark Levinson N°626 doen. De grote motor voor de sessie is dan weer N°632 die eveneens vorig jaar op High End München voorgesteld werd, in de schaduw van de grote Summit-presentatie.
Reference Sounds is naast importeur ook een partij die dealers helpt bij het ontwerpen van thuisbioscopen en oplossingen zoals de Cinemawall. Er zit dus heel wat akoestische kennis in het bedrijf, wat je ook merkt aan hun luisterruimtes. In tegenstelling tot sommige behandelde kamers, mikken ze op een correcte maar nog altijd levendige weergave die heel wat plezieriger is om te ervaren. Net daarom én omdat dit doorgaans een sterk punt is van een Wilson Audio-speaker besloot ik eerst te starten met iets met veel laag: ‘Glimmerine’ van Apparat, een van de artiesten die samen Moderat vormden en daarmee enorm scoorde in de technowereld.
De openingstrack van ‘A Hum Of Maybe’ begon heel beloftevol. Rustig en delicaat, met een geweldige levensecht plaatsing van Sascha Rings’ stem, incluis dat licht nasaal kantje en bijna te subtiele geluiden van de pianomechaniek die door de Sabrina V prachtig worden weergegeven. Helemaal mooi werd het als het nummer uitbarstte, met een heerlijk rijke basonderlaag die door de Wilson Audio kamervullend werd gebracht. Niet hyperstrak, maar wel goed omlijnd voor een geweldige ritmiek. De dissonante blazers, de beats – streepje chaos – lopen in dit nummer door maar ook los van elkaar, wat een enorme omhulling opleverde.
Naar het verluidt is een correcte plaatsing echt een must bij deze Wilson Audio-speakers, maar als het zoals hier goed zit krijg je een heel naadloos geluidsbeeld opgediend. Nog even in dezelfde sfeer: ‘Waiting for the Stars’ van Vitalic, een technonummer met een Depeche Mode-achtig gevoel. De Sabrina V’s leveren een heel sterke stop & start-prestatie, dat die beat exact neerzet – prima snelheidsgevoel! Feestje.
In het middelpunt van de muziek
Een ander album dat dit voorjaar al aardig aan bod is gekomen thuis is ‘The Long Way Around’ die Maya Delilah op Blue Note uitbracht. ‘Begin Again’ begint heel rustig en zet de stem van de jonge Britse helemaal in de kijker, op met zoveel textuur dat er een sterk ‘ik-sta-in-de-studio’-gevoel ontstaat. Het is in deze eerste minuten heel knap om te horen hoe de vocale range van Delilah wordt blootgesteld.
Delilah is naast zangeres ook een getalenteerde gitarist, wat je gauw ontdekt verderop in het nummer. De geweldige jaren zeventig-gitaarsolo is spek voor de bek van de Wilson Audio, ook met de harmonische klanken en slides die met een geweldige sustain verschijnen.
Hier komen twee sterktes van de Sabrina V (en eigenlijk het merk) naar boven: een bijzonder gedetailleerd midden, wat ook een iets warme indruk geeft, maar ook coherentie. Dat zorgde voor een soundstage-ervaring waarbij je begint te vergeten om over ‘soundstage’ te spreken, maar dat de muziek gewoon in de kamer aanwezig is. Het helpt – opnieuw – ongetwijfeld dat de Sabrina V’s hier perfect staan opgesteld in een mooie ruimte. Maar dat hoort ook wel bij een systeem op dit niveau.
‘Chevaliers de Sangreal’ is zo’n Hans Zimmer-nummer zoals de man er vaak maakt, repetitief, opbouwend en irritant genoeg verslavend. Met dit Wilson Audio-Mark Levinson-Matrix Audio-systeem wordt het echt wel ‘live’ neergezet, wat positief is gezien het komt van het Live in Prague-album. Maar wat dan toch meer indruk maakt zijn de vingervlugge xylofoon en gitaar bij ‘You’re So Cool’. De Wilsons zijn nu eenmaal heel sterk in het overbrengen van snelheid en dat vele details.
De percussie is hier ook heel fraai, met echte slam – ook de grote trommels zijn daar. En om bij Zimmer te blijven, draaide ik ‘Beginnings Are Such Delicate Things’ van de Dune: Part Two-soundtrack. Dit nummer in drie delen begint met ‘buitenaardse’ percussie, die de Sabrina V’ heftig en met veel slam weergeeft. De Summits kunnen dit misschien net meer impactvol, maar dit zat al in het maakt-indruk-terrein.
Het tweede deel van dit nummer is heel wat zweveriger, op trance af. Hier keek ik wel op, want de ijle zandgeluiden zaten bijna links/rechts achter de luisterstoel. De dudukfluit is heel vloeiend en vol met karakter – ik hoorde probleemloos Pedro Eustache aanzetten tot het blazen.
De lage dreunende geluiden die bij ‘War Anthem’ van Max Richter artillerie voorstelen en hier de onderbouw leveren voor het neoklassieke nummer heeft een bijzonder karakter. Present, luchtig, misschien niet maximaal impactvol, maar wel dragend voor het nummer. De cello komt heel mooi en levensecht uit de speaker gerold, het drama die het communiceert is heel present, ook bij de orkestrale achtergrond.
Die emotionele connectie is er helemaal, wat mij betreft.
Dat opwindend gevoel dat je aanzet tot het op en neer bewegen van de voet was er opnieuw bij ‘Victory Dance’ van Ezra Collective. Weer die snedigheid en pico bello timing, wat heel aanstekelijk bij deze latin jazz-track met z’n dolle percussie en afgemeten blazers. Dit nummer is helemaal loco, en dat manisch karakter communiceerden de Wilson Audio’s geweldig. Na dat knettergek nummer was het even diep ademhalen met muziek uit een heel andere traditie. ‘She Moved Through The Fair’, hier in een wondermooie opvoering op viola de gamba en een bodhrán slaginstrument door Surrick-McFarlane. Zo’n bodhrán is niet een instrument dat op een doorsnee systeem altijd goed tot z’n recht komt, maar omdat de Sabrina V’s enorm veel resolutie bieden krijg die bijdrage ook te horen. Focus ligt wel meer op die strijkers, die komen er heel helder en gedetailleerd uit. Aan de sustain op het einde leek er geen einde te komen!
Conclusie
Na de boeiende luistersessie met de JBL Ama en Pumori in december 2025 was dit een even opwindende kennismaking met de Sabrina V van Wilson Audio. Maar ook een heel andere. Even zonder te verwijzen naar andere Wilson Audio-speakers, die zonder twijfel tot de top behoren, ontdek je met deze speakers enorm veel detail en een soundstage bijna zonder einde.
Dat gevoel van omhulling is absoluut een punt waar het merk mee uitpakt. Wilson Audio maakt qua tonaliteit zijn keuzes, wat een sterk gevoel van inzicht en betrokkenheid oplevert. Ik kan me goed inbeelden dat mensen naar deze speakers luisteren en echt nieuwe dingen ontdekken. Binnen het Wilson Audio-aanbod lijken deze ‘kleine’ – een kuchje is op z’n plaats – vloerstaanders met de stap naar de V-generatie een mooie upgrade te hebben gekregen. Ze klinken echt wel als een grote Wilson Audio, ook in het laag. Dat je de Sabrina V’s in veel kleuren kunt krijgen en de afwerking zelfs voor dit prijsniveau gewoon top is, dat maakt de ervaring echt compleet.
Wilson Audio Sabrina V
Vanaf 38.000 euro/paar | www.referencesounds.com
Beoordeling 5 op 5