Het besef dat het gezin nooit meer in hun oude huis zal terugkeren, daalt in dit sanatorium langzaam in. “Als kind miste ik alles. Mijn eigen kamer, spullen, foto’s, school en vooral mijn vrienden. Als we op vrijwillige basis waren verhuisd, had ik er misschien nooit moeite mee gehad. Toch deed het pijn, omdat we halsoverkop weg moesten en ons huis ‘verboden’ werd.”
