Vertrouwen in lichaam
Eierstokkanker is de op een na meest voorkomende gynaecologische kanker en staat in Europa op de vijfde plaats van tumorsoorten waar de meeste vrouwen aan doodgaan. De kans dat de ziekte gevorderd tot stadium 3 of 4 na behandeling terugkeert, is groot. “We adviseren patiënten na behandeling vooral te genieten van het leven met de kennis dat de kans groter is dat de ziekte terugkomt dan dat die niet terugkomt. Het kan zo weer voorbij zijn. Dat is heel erg zwaar. Zij zijn het vertrouwen in hun lichaam kwijt.
We zoeken naar de beste begeleiding voor de specifieke patiënt. Vaak is dat een combinatie van fysieke ondersteuning bij de fysiotherapeut om conditie op te bouwen en mentale ondersteuning via maatschappelijk werk, psycholoog, praktijkbegeleider, oncologisch verpleegkundige of lotgenoten, bijvoorbeeld via Stichting Olijf .”
Ook kan de diagnose gepaard gaan met het gedwongen opgeven van een kinderwens. Dit is vooral voor vrouwen die op jonge leeftijd de diagnose krijgen ingrijpend. Zevenentwintig procent van de diagnoses wordt gesteld bij deze patiëntengroep.
“Bij een deel van deze groep speelt een kinderwens een grote rol. Bij de behandeling kijken we daarom of het mogelijk is om fertiliteit sparend te behandelen om zo de kans op een zwangerschap te behouden. Dat is een uitdaging, want bij het behandelen van eierstokkanker worden standaard beide eierstokken verwijderd. Na uitgebreide gesprekken wordt samen met de patiënt gekeken welke bijbehorende risico’s bij een behandeling op maat komen kijken en waar zij dan uiteindelijk voor kiest.
Ook voor jonge vrouwen die geen kinderwens hebben betekent de diagnose en behandeling dat zij na het verwijderen van de eierstokken vroegtijdig in de menopauze komen. Ook dat heeft gevolgen, want dat kan de kans op botontkalking of hart -en vaatziekten op latere leeftijd weer vergroten.”
Aandacht voor eierstokkanker
Als gynaecoloog oncoloog vindt Van Gent dat er momenteel te weinig aandacht is voor eierstokkanker. “We proberen stappen te zetten. De afgelopen veertig jaar is de kans op overleving verbeterd, maar het is belangrijk om grotere stappen te zetten om de kansen op langdurige overleving met behoud van goede kwaliteit van leven voor deze patiëntengroep te verbeteren. Samen met het KWF hebben we wel een mooie onderzoeksstructuur kunnen opzetten waardoor we landelijk met alle universitaire ziekenhuizen onderzoek kunnen doen naar eierstokkanker. Maar het wordt tijd dat we gebruik gaan maken van alle soorten beschikbare en nieuwe technieken die er zijn.”
Van Gent zet haar hoop op de mogelijkheid tot het ontwikkelen van methodes om eerder en op een snellere manier de diagnose te stellen. “We zijn momenteel bezig met een methode om eierstokkanker in het bloed of urine te kunnen ontdekken. Maar daar zijn we nog niet. Eierstokkanker is een zeldzame tumor wat het lastiger maakt om geld op te halen voor onderzoek.” Van Gent ziet dat het beschikbare geld vooral gaat naar bekendere tumorsoorten. “Om meer patiënten in een keer te kunnen helpen en omdat daar voor farmaceuten geld in te verdienen is.”
Toch wil Van Gent als gynaecoloog-oncoloog samen met haar collega’s zo snel als mogelijk stappen zetten. “Als arts is het moeilijk te verwerken dat je patiënten soms zo weinig te bieden hebt. We gaan nu nog uit van een one size fits all-benadering, terwijl je als arts ziet dat bepaalde patiënten veel meer baat zouden hebben bij een ander medicijn of andere vorm van behandeling.”
Het beste van LINDA. direct in je mail? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Christel (45) heeft uitgezaaide eierstokkanker: ‘Mijn leven is geen doffe ellende’Lees ook
Bij Marianne (43) werd net op tijd eierstokkanker ontdekt, maar haar kinderwens ging verlorenLees ook