“Jij liet mij geloven dat ik typetjes kon spelen omdat ik grappig was”
‘8 mei 2006… 20 jaar’, begint Wendy haar bericht. Dat zij inmiddels al 20 jaar zonder haar vader leeft, kan ze eigenlijk nog steeds niet geloven. ‘Ik hoor je bulderende lach nog altijd.’ En voor die bulderende lach bedankt ze haar vader, want ze realiseert zich nu hoe belangrijk dat is geweest voor de manier waarop ze zelf in het leven staat.
Ze blikt terug op momenten die ze samen hebben gedeeld. Ook herinnert ze zich de verhalen die haar vader vertelde voor het slapen gaan. ‘Over dat lieve kleine hertje. Wat altijd slecht afliep (!) en ook dat vond je zelf heel grappig’, deelt ze.
Tekst gaat verder onder het Instagram-bericht.
‘Ik realiseer me hoe veilig en vrolijk ik me voelde en hoe fijn het was om thuis te zijn met jou en mama om ons heen’, gaat Wendy verder. Zo creëerde het gezin een eigen wereld, Driggemland, en een eigen taal. Iets wat voor Wendy in haar carrière van groot belang is geweest.
‘Jij liet mij geloven dat ik typetjes kon spelen, omdat ik grappig was’, vervolgt ze. ‘Na een Ushi-interview belde ik je altijd om alles te vertellen en hoorde ik je keihard lachen.’ De waardevolle lessen geeft ze nu door aan haar eigen kinderen. ‘Lachen is liefde. Liefde voor alles, maar bovenal voor jou.’
Onder haar bericht steken volgers en vrienden haar een hart onder de riem. ‘Jij hebt zoveel van je papa, alle liefs’, tikt Chantal Janzen. Ook Ellemieke Vermolen wenst haar ‘veel liefs’ op deze moeilijke dag. Verder kan Wendy rekenen op ontelbaar hartjes en berichten van volgers die zich in haar woorden herkennen.
Niet alleen haar vader beïnvloedde Wendy’s carrière. Toen haar dochter Lizzy begin 2024 ernstig ziek werd, nam ze die intense en onzekere periode mee in haar acteerwerk. Je ziet er meer over in de video.