•
Vandaag
•
leestijd 2 minuten
•
2403 keer bekeken
•
Bewaren
Donald Pols, vorige week per direct ontslagen als directeur van Milieudefensie nadat zijn overstap naar Tata Steel uitlekte, heeft zaterdag in de Volkskrant voor het eerst gereageerd op de storm van kritiek die daarop volgde. De man die in 2021 Shell voor de rechter versloeg en sindsdien het gezicht was van de Nederlandse klimaatstrijd, wordt in juni directeur duurzaamheid bij de grootste CO2-uitstoter van Nederland.
De reacties konden kortweg in twee categorieën worden ingedeeld: Pols zou een verrader zijn en gezwicht voor het grote geld, of – in mindere mate – Pols was een held voor zijn keuze om verandering van binnenuit aan te drijven. Klimaatorganisatie Fossielvrij NL was bepaald niet mild in haar oordeel en stelde dat Pols de integriteit van de klimaatbeweging had aangetast. Milieudefensie zelf zette hem zoals gezegd per direct op straat.
In het interview erkent Pols dat de omvang van de ophef hem verraste. “De aandacht leek wel groter dan toen we de Shellzaak wonnen. En die overwinning op Shell was toch ook een opmerkelijke gebeurtenis.”
Zijn argument voor de overstap noemt hij strategisch: “We moeten van fossiel af. Staal is juist cruciaal voor de energietransitie. Voor windmolens is staal nodig. Zonnepanelen, metro’s, treinen, spoor, elektrische auto’s, fietsen: allemaal van staal.” Tata Steel is goed voor ongeveer 7 procent van de totale Nederlandse CO2-uitstoot, maar heeft samen met de overheid een deal gesloten waarbij 2 miljard euro publiek geld vrijkomt om de staalproducent te helpen vergroenen.
Op de kritiek dat duurzaamheidsmanagers bij grote concerns doorgaans worden overruled zodra het businessmodel in gevaar komt, reageert Pols: “Ik leg mijn reputatie in de waagschaal, dat is waar. Maar dat geldt voor het bedrijf misschien nog wel sterker. Als zou blijken dat ze hun toezeggingen aan mij niet waarmaken, dan lopen ze het risico dat ik over een jaar weer vertrek.”
Over de beschuldiging dat hij overloopt voor het geld is hij opvallend open. In een spreadsheet woog hij criteria als klimaatimpact, autonomie en carrièreperspectief tegen elkaar af, zegt hij: “Stabiel inkomen speelde mee. Ik moet ook voor mijn gezin blijven zorgen. En ja, ik ga erop vooruit.” Het door Volkskrant-columnist Peter de Waard genoemde bedrag van twee tot drie keer zijn huidige salaris (Pols toucheerde ruim 145.000 euro bruto per jaar bij Milieudefensie) ontkent hij.