Review | Outbound Het Nederlandse Square Glade Games, de studio uit Groningen achter Above Snakes, gooit het met Outbound over een heel andere boeg. Geen isometrische survival meer, maar een kleurrijk open-wereld-avontuur waarin je een compleet huis bouwt op je camper en van bioom naar bioom rijdt. Het recept klinkt als een droom voor iedereen die wel eens fantaseerde over alles verkopen en in een busje gaan wonen. En visueel maakt Outbound die droom meer dan waar. Maar onder de motorkap mist deze roadtrip net dat beetje brandstof om je voor de lange rit geboeid te houden.
Ansichtkaarten op wielen
Het eerste wat opvalt zodra je Outbound opstart, is hoe onwaarschijnlijk mooi het eruitziet. De wereld die Square Glade heeft neergezet is een aaneenschakeling van plaatjes waar je zo een poster van zou willen maken. Golvende grasvelden, zonverlichte bossen, rotsachtige kustlijnen en woestijnlandschappen wisselen elkaar af met het soort kleurenpalet dat je normaal alleen in animatiefilms tegenkomt. Elke keer dat de zon ondergaat, wil je even stilstaan om het schouwspel tot je te nemen. Dat is geen overdrijving: we hebben meer screenshots gemaakt in Outbound dan in menig game met een budget dat tien keer zo groot is.
De art direction is het absolute paradepaardje van deze game. Elk bioom heeft zijn eigen sfeer, kleurschakeringen en vegetatie. Je rijdt door een bos en belandt opeens in een bloemenveld dat eruitziet alsof Studio Ghibli het heeft geschilderd. De dag-en-nachtcyclus voegt daar nog een laag bovenop; dezelfde plek ziet er bij zonsopgang heel anders uit dan onder een bewolkte middaghemel. Voeg daar het fijne geluidsontwerp aan toe, met vogelgezang, ritselende bladeren en het knetteren van je kampvuur, en je hebt een game die je bijna fysiek tot rust brengt.
Bijna, want er is een keerzijde aan al die schoonheid. De wereld mag dan prachtig zijn, ze voelt ook opvallend leeg. Nergens een levende ziel te bekennen. Geen NPC’s bij de gebouwen, geen medekampeerders op de parkeerplaatsen, geen boer in de velden. Je vindt her en der briefjes en notities van mensen die er ooit waren, maar dat is het. Zelfs de dierenwereld is karig bedeeld: af en toe een konijn of een vogel, maar voor een game die draait om het één zijn met de natuur had dat rijker gemogen. Het voelt alsof je een verlaten pretpark bezoekt dat nog prachtig onderhouden is, maar waar de bezoekers nooit zijn komen opdagen.
Huis op het dak
Waar Outbound het beste uit de verf komt, is het bouwsysteem. En dat is meteen het meest absurde idee van de hele game, op de best mogelijke manier. Je bouwt namelijk een compleet huis bovenop je camper. Ja, je leest het goed. Schuif de zijdeur van je busje open en je hele onderkomen ontvouwt zich als een soort Mary Poppins-tas. Sluit de deur weer en alles klapt netjes terug in het voertuig. Het slaat werkelijk nergens op en het is fantastisch.
Het modulaire bouwsysteem is verrassend intuïtief en biedt genoeg vrijheid om er uren in te verdwijnen. Werkbanken, verwerkingsmachines, decoraties, een moestuin, zonnepanelen, zelfs een compleet terras rond je bus: het kan allemaal. De progressie voelt daarbij aangenaam, omdat je geleidelijk nieuwe blueprints vrijspeelt bij zendmasten die verspreid door de wereld staan. Om die te activeren heb je vouchers nodig, die je krijgt door zwerfafval te recyclen. Een sympathiek ecologisch tintje dat goed past bij de vanlife-filosofie van de game.
De keukenmachines en werkbanken werken prettig: grondstoffen erin, even wachten, en je hebt planken, metaal of brood. Het doet denken aan het systeem uit Spiritfarer, waar je ook je materialen in machines stopt en even later terugkomt voor het resultaat. Naarmate je vordert, krijg je steeds meer machines en wordt je rijdend atelier indrukwekkender. Van biomassa voor je motor schakel je over op zonnepanelen, windturbines of zelfs een systeem dat regenwater omzet in energie. Die technologische vooruitgang geeft een fijn gevoel van groei in wat verder een tamelijk vlak avontuur is.
De slak met de mooiste schelp
Outbound is traag. Bewust traag, dat zeker, maar soms is het alsof de game zelf vergeet dat er ook iemand achter het scherm zit die ergens naartoe wil. Je busje kruipt over de weg, zelfs na upgrades. Te voet ben je nog langzamer, en je inventaris zit in een mum van tijd vol. Het gevolg: je bent vrijwel constant aan het heen en weer pendelen tussen verzamelpunten en je camper.
Nu is een rustig tempo op zich prima voor een cozy game, maar Outbound duwt dat concept soms voorbij het ontspannende en richting het saaie. Dat komt vooral doordat de game je regelmatig terugduwt naar gebieden die je al hebt verkend. Nieuwe zendmasten verschijnen op willekeurige plekken, en als de blueprint die je nodig hebt toevallig aan de andere kant van de kaart staat, mag je weer de hele rit terug. Zonder fast travel en zonder minimap of fatsoenlijke navigatie voelt dat al snel als corvee. Er is wel een kompas bovenin het scherm, maar een GPS of op zijn minst de mogelijkheid om eigen markeringen op de kaart te zetten, zoals we dat kennen van pakweg Breath of the Wild, had een wereld van verschil gemaakt.
Het helpt ook niet dat grondstoffen niet altijd lekker verdeeld zijn. In sommige gebieden is het specifieke hout dat je nodig hebt schreeuwend schaars, terwijl je struikelt over materialen waar je niks meer mee kunt. Dat wringt extra als je alleen speelt, want de balans lijkt duidelijk afgestemd op multiplayer. Met vrienden verdeel je het speurwerk en valt de grind minder op, maar solo voel je elke meter van die eindeloze heen-en-weerritten.
Overleven zonder gevaar
Outbound wordt soms omschreven als een survival game, maar dat is eerlijk gezegd een flinke overschatting. Ja, er is een honger- en energiebalk. Nee, die vormen op geen enkel moment een serieuze bedreiging. Je kunt ze urenlang negeren voordat er iets merkbaars gebeurt. En mocht je toch een keer flauwvallen omdat je niet op tijd terug bent bij je bus als de nacht valt, word je gewoon wakker in je camper. Geen straf, geen verloren spullen, niks aan de hand.
Voor wie een ontspannen ervaring zoekt, is dat misschien precies de bedoeling. Maar het maakt de survival-elementen ook behoorlijk tandeloos. Voedsel koken voelt meer als een optionele hobby dan als noodzaak, en het hele voorbereidingssysteem voor langere tochten verliest zijn relevantie als er simpelweg geen consequenties zijn. Een optionele hogere moeilijkheidsgraad, of op zijn minst een iets scherpere balans, had de game ten goede gekomen. Niet om er Valheim van te maken, maar om de reis net genoeg spanning te geven zodat aankomst ook als beloning voelt.
Gelukkig is er na een tijdje een trouwe viervoeter die je gezelschap houdt. Via een dierenopvang kun je een hond adopteren die je helpt bij het verzamelen en, belangrijker nog, de stilte doorbreekt. Het is niet genoeg om het gevoel van eenzaamheid helemaal weg te nemen, maar het scheelt enorm.
Trots uit Groningen
Even een kanttekening die het vermelden waard is: Outbound is gemaakt door Square Glade Games, een kleine Nederlandse studio uit Groningen. Na hun debuut met Above Snakes, dat meer dan zestigduizend exemplaren verkocht in een halfjaar, is dit hun tweede project. Via een succesvolle Kickstarter-campagne in 2024 haalden ze ruim 265.000 euro op. Dat een team van deze omvang een wereld weet neer te zetten die visueel in dezelfde liga speelt als games met veel grotere budgetten, verdient respect. De ambitie is er duidelijk; de uitvoering heeft alleen op bepaalde vlakken nog wat fijntuning nodig.
Technisch rapport
Op pc draait Outbound over het algemeen prima. Met een degelijke configuratie is 60 fps in 1080p goed haalbaar, en op krachtigere systemen zijn hogere resoluties en framerates geen probleem. Op Steam Deck schommelt de game tussen de 30 en 45 fps, wat acceptabel is maar niet ideaal. We kwamen af en toe korte framedrops tegen, en vegetatie heeft de neiging om wat laat in te laden als je snel rijdt. Verder merkten we een paar interactiebugs die ons dwongen om de game opnieuw op te starten. Niets rampzaligs, maar voor een release had het iets strakker gemogen.
Gespeeld op: pc (Steam).
Ook beschikbaar op: PlayStation 5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch en Nintendo Switch 2.
Prijs: €24,99.