Het is een van de meest gefotografeerde natuurgebieden van Afrika: het Keniaanse nationaal park Masai Mara. Jaarlijks komen er ruim 300.000 toeristen om giraffes, olifanten, hyena’s en wrattenzwijnen op de foto te zetten. Toch zijn er in het gebied van ruim 1.500 vierkante kilometer nog altijd goed verborgen plekjes, hoorde de Britse natuurfotograaf Will Burrard-Lucas van een bevriende natuurbeschermer: dichte bossen waar geen jeep doorheen kan. Maar bedreigde zwarte neushoorns komen er wél, en die willen rangers van de lokale Rhino Unit graag monitoren om te zien hoe het met de populatie gaat. Om de dieren goed te volgen, zijn sommige individuen uitgerust met gps-chips. Maar andere neushoorns, alleen voorzien van een oormerk, zijn moeilijker te volgen.

Zoom in

Zoom in

Zoom in

Een olifant, een buffel en een serval.

Foto’s Will Burrard-Lucas

Beeldmateriaal, zeker van het voor mensen moeilijk begaanbare gebied, zou daarom een completer beeld geven. En daarbij kwam de expertise van Burrard-Lucas goed van pas. Door de jaren heen heeft hij meerdere cameravallen ontwikkeld: camera’s die automatisch een foto maken als er beweging wordt geregistreerd. Die techniek is niet nieuw: zowel natuurfotografen als biologen werken er graag mee, en ook in bijvoorbeeld de gelauwerde sneeuwluipaard­documentaire The Velvet Queen van de Franse natuurfilmer Vincent Munier speelt de cameraval een belangrijke rol.

Wat het werk van Burrard-Lucas extra bijzonder maakt, is dat hij ook zélf cameravallen ontwikkelt. Zo maakte hij de BeetleCam, een camera met het onderstel van een miniatuur-fourwheeldrive. Het grappig ogende wagentje is op afstand bestuurbaar en hij kan er zonder problemen heel dicht mee in de buurt van dieren komen. Op de Falkland-eilanden fotografeerde hij op die manier al pinguïns en in Botswana begluurde hij stokstaartjes.

Zoom in

Zoom in

Zoom in

Giraffen, zebra’s en een nijlpaard.

Foto’s Will Burrard-Lucas

In Masai Mara koos hij samen met de rangers voor één vaste plek voor de cameraval: een riviertje, midden in het bos, waar de neushoorns hopelijk zouden passeren. Burrard-Lucas stelde de automatische camera in, zodanig dat hij ook ’s nachts zou werken (maar niet met te veel flitslicht); de rangers controleerden elke paar weken of de batterij moest worden vervangen en of de geheugenkaart niet vol was.

Uiteindelijk kregen de rangers daardoor niet alleen een completer beeld van de neushoornpopulatie, het leverde Burrard-Lucas ook een reeks bijzondere foto’s op. Want niet alleen de zwarte neushoorns passeerden pootjebadend voor de lens; ook onder andere leeuwen, giraffen, olifanten en nijlpaarden kwamen langs. De serie leverde hem onlangs zelfs de Sony World Photography Award op in de categorie wildlife.

De favoriete foto van de fotograaf zelf is die waarop de rivier plotseling buiten de oevers treedt en een neushoorn met moeite de overkant weet te bereiken. De foto onderstreept een breder probleem in Masai Mara: door ontbossing wordt regenwater minder goed opgenomen in de bodem en ontstaan er vaker overstromingen.

Zoom in

Zoom in

Een neushoorn en een luipaard.

Foto’s Will Burrard-Lucas

Schrijf je in voor de nieuwsbrief NRC Wetenschap

Inschrijven

Ingeschreven

Afmelden

Geef cadeau

Deel

Mail de redactie