Na onze flinke klaagzang over de ronduit schandalige abonnementenstructuur van Mercedes in het vorige deel, is het de hoogste tijd voor positiviteit. Auto’s zijn er immers om mee te rijden en voor deze duurtest deden we dat uitgebreid. We reden de CLA 250+ vanuit Winsum over de Duitse Autobahn helemaal naar Milaan en terug. En daar ontdekten we een heel nieuw, bizar probleem: de auto laadt eigenlijk té snel.
Laat ik eerst de rijervaring zelf even kort samenvatten. De CLA 250+ is op de weg precies wat je van een auto met een ster op de neus mag verwachten. Hij is uitzonderlijk stil en bijzonder comfortabel. Wie op zoek is naar een messcherp sturende sportwagen waarmee je elke bergpas in de Alpen agressief kunt aanvallen, is hier aan het verkeerde adres. De besturing is niet zenuwachtig of loeistrak, maar juist heel lekker meegaand. Het is een volwassen kilometervreter. Echt een Mercedes.
Actieradius en slim navigeren
Dat kilometervreten doet hij overigens met een indrukwekkende efficiëntie. Het accupakket in combinatie met de gestroomlijnde carrosserie zorgt voor een absurd laag verbruik. De rit van Winsum naar Keulen kon ik moeiteloos in één keer doen, om vervolgens met meer dan een derde van de accucapaciteit over aan te komen. Bizar.
De ingebouwde navigatie helpt daar perfect bij. Het systeem werkt vlot, spot feilloos waar de files staan (mits je dat specifieke abonnement dus hebt geactiveerd) en plant geheel zelfstandig je laadstops in. Omdat de auto zo efficiënt met zijn stroom omgaat, plant hij die stops wel echt heel ver uit elkaar. Mocht je zelf handmatig een laadpaal als tussenstop invoeren, dan is de software slim genoeg om de accu proactief te verwarmen of te koelen, zodat je met de ideale accutemperatuur aankomt voor de hoogste laadsnelheid.
Omdat de auto zo efficiënt is reden we waar dat kon in Duitsland ook 170 tot 180 km/u. Het verbruik stijgt daarmee wel, maar die accu lijkt alsnog niet leeg te willen. Het is een ultieme lange afstandsauto.
Het snellaad-dilemma
En dan komen we bij het opladen zelf. Mijn vaste tactiek bij elektrische roadtrips is simpel: elke keer als ik stop, plug ik de auto in. Ik moet immers toch naar het toilet, even de benen strekken of lunchen. Dat kost tijd, dus kan de auto net zo goed even aan de lader. Normaal gesproken verlies je zo effectief nul minuten aan het laden.
Maar met de nieuwste generatie 800-volt auto’s werkt die tactiek niet meer. Bij de Smart #5 (die ook op 800 volt laadt) merkten we al dat de auto sneller vol zat dan we ons broodje konden opeten. Bij deze Mercedes is dat “probleem” nog veel groter. Hij laadt namelijk niet alleen bliksemsnel, hij is ook zo zuinig dat de accu na twee tot drie uur hard doorrijden op de Autobahn nog steeds halfvol zit als je stopt.
Omdat de accu nog vrij vol zit, duurt de toch al vlotte laadsessie nóg korter. Je kunt amper rustig naar het toilet lopen of de app op je telefoon trilt al dat je auto vol is en je de laadpaal bezet houdt. Het theoretische snellaad-maximum van 320 kW heb ik tijdens deze trip overigens niet op de paal zien verschijnen. Wel tikte ik moeiteloos de 250 kW aan toen we een keer een lange lunchstop hadden gedaan zonder laadpaal, en ik pas daarna met zo’n 32% acculading inplugde. Een uitstekende score.
De Mercedes-Benz CLA 250+ levert op lange afstanden waanzinnige prestaties. Hij dwingt je bijna om je oude ritme van reizen en laden opnieuw uit te vinden. Je hoeft je geen enkele zorgen meer te maken over de range of de laadtijd; de techniek is niet langer de beperking voor een snelle en comfortabele reis in een EV.