“Het is mentaal best wel een strijd”, vertelt Demi. “Er waren veel stukken zonder mensen en dat mis je dan echt.”
Isa vult aan: “De mensen aan de zijlijn hebben ons er wel echt doorheen gesleept. Op een gegeven moment kwamen we aan in Workum en toen fleurden we helemaal op door alle mensen daar, dat was echt geweldig. Dus dank aan iedereen, jullie hebben ons echt geholpen!”
Ondanks dat ze op de tandem nog niet veel getraind hadden, viel de tocht hen niets tegen. “Isa haar zadel was echt wat te hoog en die kon dan soms niet meer naar beneden. Maar voor de rest hebben we echt lekker gefietst”, zegt Demi.
Na de 235 kilometer hebben de vrouwen vooral behoefte aan wat eten.
“Wij wilden eigenlijk naar de McDonald’s”, lacht Isa. “Net een paar kleine kinderen”, voegt Demi daaraan toe.
En volgend jaar? Dan willen ze beide de tocht wel weer fietsen. “Ja, honderd procent!”