Maar het organiseren wordt steeds lastiger. Kosten stijgen, regels worden strenger en de risico’s nemen toe. “We hebben geen groot miljoenenbedrijf achter ons zitten, we bekostigen alles zelf. Het is balanceren op een dun lijntje. En als er echt iets gebeurt, hebben we een groot probleem.”
Ook de beperkte aanwas van nieuwe vrijwilligers speelt mee in de beslissing om te stoppen.
Wat Pitfest volgens Vugteveen bijzonder maakt, zijn de mensen. “Als ik van de backstage naar voren loop, ben ik een half uur bezig. Iedereen wil een boks of een praatje maken.”
Dat is volgens hem ook de reden waarom bezoekers blijven terugkomen. “Mensen zien dat er liefde en ziel in zit. Wij noemen het de Pitfest-familie.”
Die familie verdwijnt niet meteen. Volgend jaar komt er nog één laatste editie, maar dan kleiner. “We gaan terug naar de basis. Een kroeg in Barger-Oosterveld, met een paar dikke bands en twee dagen feest.”
Met plek voor ongeveer driehonderd bezoekers wordt dat een stuk intiemer dan de huidige opzet. “Het wordt een soort gouden ticket, van Willy Wonka. Wie erbij is, heeft geluk. We stoppen met een knal”, zegt Vugteveen. “Zolang de bezoekers met een lach rondlopen door wat wij hebben neergezet, zijn wij tevreden.”