Inmiddels zijn we ruim een jaar verder. Hoe gaat het nu met Robbey en Sylvia, en met Yasmin en haar kinderen? We spraken hen over hun deelname aan Huizenruilers, hun nieuwe thuis én over de nieuwe fases in hun leven. 

‘Wie wil met mij van woning ruilen?’

Voor zowel Yasmin als Sylvia kwam de woningruil als geroepen. Yasmin was al jarenlang op zoek naar een grotere woning voor zichzelf en haar twee dochters. “Ik was er al zes jaar mee bezig”, vertelt ze. “Ik deed oproepjes via sites, Facebookgroepen en ik gooide zelfs briefjes in brievenbussen.”

Aan de andere kant van de ruil speelde een heel andere situatie. Sylvia woonde al 26 jaar in haar woning, maar na een val van de trap werd steeds duidelijker dat een gelijkvloerse woning een betere keuze zou zijn. Haar zoon Robbey, die nog thuis woonde, en zijn zussen gingen daarom actief op zoek naar een geschikte match. Via Facebook kwamen de families uiteindelijk met elkaar in contact. Niet veel later nam Huizenruilers het proces over.

Klussen tot in de late uurtjes

Hoewel beide partijen superenthousiast waren, zorgden de drie klusdagen ook voor de nodige spanning. Yasmin herinnert zich vooral de eerste indruk van haar nieuwe woning nog goed. “Er werd gerookt in het huis en ik heb astma. Ik dacht echt: hoe gaan ze dit in drie dagen voor elkaar krijgen?”

Ook bij Robbey en zijn zussen waren de dagen allesbehalve ontspannen. “We hebben op een gegeven moment tot één uur ’s nachts doorgewerkt om alles af te krijgen”, vertelt hij. “Maar tegelijkertijd voelde het ook als een nieuwe start. Je weet waar je het voor doet en dat er aan de andere kant ook hard gewerkt wordt.”

Toch bracht het verhuizen en klussen ook gemengde gevoelens met zich mee. “In 26 jaar verzamel je een heleboel spullen. Mijn zussen kwamen tijdens het uitruimen van alles tegen uit het verleden, waardoor veel herinneringen bovenkwamen. Dat was heel mooi, maar ook confronterend. Het voelde als het afsluiten van een hoofdstuk. Tegelijkertijd wisten we dat deze stap onze moeder meer rust en veiligheid zou geven. Daardoor was het een dubbel gevoel.”

Visgraatvloer: een droom die uitkwam

Alle stress en nostalgische gevoelens, maakten plaats voor verbazing en opluchting tijdens de reveal. Voor Yasmin was dat een emotionele ontlading. “Ik kon niet stoppen met huilen. Alles kwam eruit: blijdschap, opluchting en dankbaarheid. Het huis was onherkenbaar en zo mooi. Dit is waar ik het allemaal voor deed.” Het eerste wat haar opviel? De visgraatvloer waar ze zo op had gehoopt.

Bij Robbey draaide het juist om iets anders. “Mijn eerste gedachte was: dit is het perfecte eindstation voor mijn moeder. Ik zie haar hier nog heel lang wonen.” Wat hem meteen opviel was de ruimte. “Bij Yasmin stond het huis veel voller. Dit voelde ineens enorm groot.” Voor Sylvia bleek het appartement al snel een schot in de roos. Alles gelijkvloers, makkelijker te onderhouden en precies passend bij haar huidige situatie. 

Robbey uit huis

Kort na de reveal trok Robbey in bij zijn vriendin in Woerden. Toch is hij nog vaak bij zijn moeder te vinden. “Ik slaap er ieder weekend nog, samen met mijn vriendin, en nog steeds in de grote slaapkamer”, lacht hij. Sylvia heeft haar draai inmiddels helemaal gevonden in het appartement. “Ze voelt zich thuis en heeft ook leuke buren. Gelukkig maakt mijn moeder heel makkelijk vrienden.” Dat Robbey uit huis ging, was voor Sylvia wel even wennen. “Ik ben de laatste die uitvloog, dat is voor iedere ouder lastig.”

Ook Robbey zelf is nog altijd enthousiast over het eindresultaat. “Het is echt een topwoning. Als ik zelf ooit een appartement zou kopen, zou ik zoiets ook wel willen.”

“Ik heb sinds kort een relatie. Heel pril nog hoor, we zijn nu drie maanden samen. Maar het is heel erg leuk.”

Niet alleen Sylvia vond haar draai in de nieuwe woning. Ook Yasmin hoefde niet lang te wennen. “Ik denk dat alleen de eerste week wat onwennig was. Dan werd ik wakker en dacht ik: waar ben ik?”

Ook haar dochters waren snel gewend aan het nieuwe huis. Waar ze voorheen een slaapkamer deelden, hebben ze nu allebei een eigen plek. “Mijn jongste sliep meteen in haar eigen kamer. Ik vroeg nog: wil je niet even bij mij komen liggen? Maar daar had ze helemaal geen behoefte aan”, vertelt Yasmin lachend. Zelf voelde ze zich ook verrassend snel thuis. “Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht.”

Toch was het afgelopen jaar niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Kort na de opnames kreeg Yasmin te maken met een burn-out. “Inmiddels gaat het de goede kant op en ben ik aan het re-integreren. Ik heb het gevoel dat ik nu alles weer een beetje aan het inhalen ben.” Gelukkig is er ook mooi nieuws. “Ik heb sinds kort een relatie. Heel pril nog hoor, we zijn nu drie maanden samen. Maar het is heel erg leuk.”

Nog steeds dankbaar

Beide deelnemers kijken met veel plezier terug op hun deelname aan Huizenruilers. Yasmin pakte inmiddels haar keuken en badkamer aan, kocht een nieuwe eettafel en gaf de tuin een opfrisbeurt. Toch staat de basis nog altijd zoals die tijdens de opnames werd neergezet. “De kleuren zijn hetzelfde gebleven. Het voelde gewoon meteen goed.” Benieuwd naar de aanpassingen? Bekijk dan de video hierboven.

Ook Robbey en Sylvia deden slechts een paar kleine aanpassingen. Zo kwamen er een andere tv-kast, een nieuwe tafel en een praktischere douche-oplossing. Meer bleek eigenlijk niet nodig.

Of ze opnieuw mee zouden doen aan het programma? Daar hoeven ze niet lang over na te denken. “Het programma heeft mij zó geholpen”, zegt Yasmin. “Zonder Huizenruilers was dit nooit in drie dagen gelukt. Als ik zie hoe we nu wonen, ben ik daar nog steeds ontzettend dankbaar voor.”