Blijf na de zonsverduistering woensdag nog een tijdje naar de hemel kijken. Als het donker wordt zie je hoe de Perseïden, een jaarlijkse zwerm meteoren hun hoogtepunt bereiken. Met een beetje geluk scheren dan vijftig vallende sterren per uur hoog boven je. En voor de echte liefhebber (en nachtbraker) is er daarna nóg een speciaal astronomisch tafereel…
Mooiste meteoren
De Perseïdenzwerm is een van de best zichtbare meteorenregens die elk jaar terugkeren. Al sinds begin juli zijn ze als vallende sterren zichtbaar, maar woensdag bereikt de regen zijn hoogtepunt. Rond vier uur ’s nachts kun je ze het allerbeste waarnemen. Maar wil je dan je bed niet uit, dan heb je vroeger op de avond ook goede kans op het zien van veel vallende sterren.
Ook interessant: Vijf dingen die je moet weten over de zonsverduistering van 12 augustus
Zeker dit jaar is dat het geval, omdat het nieuwe maan is. Er is dus geen maanlicht dat voor lichtvervuiling zorgt. En bij deze meteorenregen kun je ook vuurballen zien, meteoren die een indrukwekkende staart achterlaten.
Wat zijn de Perseïden precies?
Al meer dan 2000 jaar bewonderen mensen vallende sterren. Dat het geen echte sterren zijn, werd in 1794 voor het eerst gepubliceerd. De meteoren zijn stofdeeltjes die van de komeet Swift-Tuttle komen en als een vallende ster oplichten zodra ze de dampkring van de aarde raken. Ieder jaar beweegt de aarde door deze stofwolk en kunnen we de Perseïdenzwerm dus zien.
De komeet zelf draait eens in de 133 jaar om de zon. De laatste keer dat hij langs ons scheerde was in 1992. Ieder jaar zijn er dus minder stofdeeltjes over, tot hij over ruim een eeuw weer ‘vers’ stof brengt. De naam Perseïden dankt de zwerm aan het sterrenbeeld Perseus, de plek aan de sterrenhemel waar de vallende sterren vandaan lijken te komen.
Meteoor, meteoriet of vallende ster?
De Perseïden zijn meteoren: stukjes ruimtepuin ter grootte van een zandkorrel tot een pinda. In de volksmond noemen we de flits die je bij de verbranding ziet een vallende ster. Een meteoor kan ook groter worden, zolang hij maar opbrandt in de atmosfeer. Doet-ie dat niet en valt hij op aarde, dan verandert zijn naam in meteoriet.
De komeet Swift-Tuttle is, zoals elke komeet, een soort vieze ‘sneeuwbal’ die al zo’n 4,5 miljard jaar door de ruimte vliegt. Hij is van dezelfde orde van grootte als de meteoriet die ervoor zorgde dat de dinosauriërs uitstierven.
Zo kun je ze het beste zien
Je kunt de meteorenregen het beste zien op een zo donker mogelijke plek, het liefst ergens buiten de stad. Laat je ogen een minuut of twintig wennen aan het donker, kijk tussendoor niet op je telefoon of in ander licht. Je hoeft niet precies te weten waar Perseus staat, ga er lekker bij liggen en kijk gewoon recht omhoog. De piepkleine meteoren vliegen met 59 kilometer per seconde (!) de dampkring binnen.
Nog meer moois
Alsof de zonsverduistering en spectaculaire meteorenregen nog niet genoeg zijn, kun je die nacht óók nog een zogeheten planetenparade zien. Zes planeten zijn in de vroege ochtend tegelijkertijd zichtbaar, helaas niet allemaal met het blote oog.
Mars en Saturnus kun je wel zo aan de hemel zien staan. Voor Uranus heb je waarschijnlijk een verrekijker nodig en voor Neptunus een telescoop. Mercurius en Jupiter zullen heel moeilijk te zien zijn, omdat ze laag aan de oplichtende hemel staan.
Marit studeerde journalistiek aan de Universiteit van Amsterdam na een bèta-bachelor. Ze schrijft graag over klimaat- en oceaanonderzoek en gaat het liefst op pad voor mooie reportages. Naast haar werk zeilt, zwemt en reist ze veel.