Het levert haar zelfs regelmatig leuke gesprekken op met mensen om haar heen. Op de vraag waar zij dan op wacht in het leven heeft ze ondanks dat direct een antwoord. “Ik wacht tot mijn man weer beter is”, vertelt ze. Helaas is die hoop tegen beter weten in. “Dat gaat helaas waarschijnlijk niet meer lukken, hij heeft Parkinson en kan niet meer lopen.” Ze gaat elke dag, via de brug, bij hem op bezoek. “Want ik hou zielsveel van die man.”
