De opname start, de fluitiste zet aan en dan gebeurt er iets bijzonders. Waar eerst alleen maar lucht door de fluit hoorbaar is, verschijnt er langzaam een heldere toon. De ogen van Weissman glimmen, verbazing bij Ita Hijmans. “Dit had ik niet verwacht”, zegt ze. “Hier kan ik wel wat mee”, besluit Weissman als de opname erop zit. Over een maand denkt hij de geluiden van deze eeuwenoude fluit digitaal tot leven te hebben gewekt. “Ik ga maar snel aan de slag.”
