Natuurbranden zijn in Libanon tijdens de hete, droge zomers niet uitzonderlijk, maar dit jaar zijn het er meer dan anders. Het Israëlische leger schiet volgens bewoners van Zuid-Libanon lichtfakkels, brandbommen of witte-fosforbommen af, en veroorzaakt zo grote branden in akkers, boomgaarden en droge, beboste gebieden. Zo’n 30 tot 40 procent van het gebied aan de frontlinie zou hierdoor al zijn verwoest.

„Tijdens de oorlog was de regio maandenlang verlaten. Dat heeft de ideale omstandigheden voor grote branden gecreëerd: de begroeiing is niet onderhouden en heel droog vanwege de zomer”, vertelt fotograaf Guy Peterson aan de telefoon. Een maand geleden liep hij een dag mee met een groep brandweerlieden. Die zien het aanwakkeren van branden „als een manier om ze verder uit te putten, geen moment rust te geven”.

Ondanks het ingaan van de zoveelste wapenstilstand tussen Israël en de Libanese gewapende groep Hezbollah op 17 juni, blijft het Israëlische leger het gebied bestoken, waarbij nog altijd burgers omkomen. Ook houdt het leger een strook Libanees grondgebied van enkele kilometers diep – bijna 600 vierkante kilometer – bezet. In wat het zelf een „veiligheidszone” noemt, bouwt het leger nieuwe bases en blaast het systematisch huizen en andere gebouwen op.

De burgerbescherming van Nabatiye bereidt zich voor op het bestrijden van een brand.

Zoom in

Een lange brandslang wordt uitgerold voor het bestrijden van een brand.

Zoom in

Ali Harkooz aan het blussen.

Zoom in

Een brandje in een hoop afval in het centrum van Nabatiye wordt geblust.

Zoom in

foto’s GUY PETERSON

Amir Makki, die in de buurt van de stad Nabatiye woont, vertelde aan Peterson dat hij op zijn dakterras zat toen hij iets uit de lucht zag vallen, waarna het grasveld en de olijfboomgaard vlam vatte. Hij dacht dat het van een drone kwam. Alles stond volgens hem in brand. Thuis heeft Makki geen water omdat de waterleidingen beschadigd zijn geraakt in de oorlog, dus heeft hij de burgerbescherming gebeld.

Gemeenteambtenaar Hussein Berjawi groeide op in Nabatiye en bleef ondanks de vele bombardementen de hele tijd in de stad. Op de dag dat Peterson meeging met de brandweer, zat Berjawi thuis toen hij een raketinslag hoorde en er vlakbij een natuurbrand uitbrak. Pas sinds het ingaan van de wapenstilstand zijn er zo veel branden, vertelde de ambtenaar.

Amir Makki (links) wijst op een ander brandje nadat hij eerder de burgerbescherming had gealarmeerd voor een vuur naast zijn huis. Hij heeft geen water om zelf te blussen.

foto GUY PETERSON

Zoom in

Pas sinds het ingaan van de wapenstilstand zijn er zo veel branden, zegt gemeenteambtenaar Hussein Berjawi (achtergrond).

Foto GUY PETERSON

Zoom in

Beschoten tijdens het blussen

De brandweermannen, vaak vrijwilligers, worden bedreigd door Israëlische drones tijdens het blussen. „Als ze een ‘geluidsbom’ [bijvoorbeeld een stungranaat] laten vallen, dan vertrekken we. Het is een waarschuwing om te laten zien dat ze kijken en ons zullen beschieten als we doorgaan”, vertelt Hasan Fakih, hoofd van de burgerbescherming in Nabatiye, over de telefoon. Recentelijk verloor Fakih nog drie collega’s nadat zij – terwijl ze zochten naar gewonden onder het puin na een bombardement – door een Israëlische drone werden beschoten.

Lees ook

En weer bombardeert Israël zorgverleners: het draaiboek van Gaza wordt nu ook in Libanon gevolgd

Vrijwilligers van het Libanese Rode Kruis staan ​​bij de kist van hun collega, ambulancebroeder Youssef Assaf, tijdens zijn begrafenis in de Zuid-Libanese stad Tyrus, op woensdag 11 maart. Assaf werd bij een Israëlische aanval gedood.

Er zijn meer factoren die de brandweerlieden tegenwerken. Zo hebben ze een tekort aan voertuigen en ander materiaal, omdat het Israëlische leger veel opslagplaatsen heeft gebombardeerd. Vernietigde wegen maken sommige gebieden moeilijk bereikbaar, en het oppompen van water uit waterputten duurt uren door de verwoeste elektriciteitsvoorzieningen.

Een natuurbrand bij Nabatiye.

Foto GUY PETERSON

Zoom in

„Ook zijn er overal mijnen uit clusterbommen en onontplofte munitie die het heel gevaarlijk maken om te werken”, zegt Fakih. De munitie kan door het vuur ontploffen. Bovendien wordt hen regelmatig de toegang tot gebieden geweigerd door het Israëlische leger.

Tactiek van de verschroeide aarde

De branden passen in de Israëlische tactiek van de verschroeide aarde die het al decennia in Palestina en de afgelopen jaren ook in Zuid-Libanon toepast. Tientallen dorpen zijn nagenoeg weggevaagd, en wegen, elektriciteits- en watervoorzieningen zijn vernietigd.

Volgens de Libanese autoriteiten is zo’n 160 vierkante kilometer sinds oktober 2023 verwoest door branden als gevolg van de Israëlische militaire campagne. De helft hiervan is landbouwgrond. Eerder wierp het leger met een trebuchet (een soort slingerwapen) brandend materiaal Libanon in.

De Israëlische militairen vernietigen en ontwortelen ook systematisch duizenden bomen. Eerder dit jaar spoten vliegtuigjes van het leger chemische stoffen uit over gebieden in zowel Libanon als Syrië. Milieuorganisaties en de Libanese autoriteiten noemen de vernietiging „ecocide”.

Van de wapenstilstand is in de praktijk niets te merken, en de bombardementen breiden zich uit, zegt Fakih. „Al drie jaar lang bommen en branden, we hebben een pauze nodig.”

Leden van de burgerbescherming rusten nog even uit voor hun 24-uursdienst begint.

Foto GUY PETERSON

Zoom in

Hassan Fakih blust een brand bij Nabatiye.

Foto GUY PETERSON

Zoom in

Geef cadeau

Deel

Mail de redactie