Nerumia spreekt op hun nieuwste plaat Aliénation over ontkoppelen op fysieke basis, het loskomen van je lichaam, om vervolgens in verbinding te gaan met de kosmos rondom. Voor mij klinkt dat allemaal wat te zweverig. Ik voel me niet direct verbonden met de kosmos rondom mij. Althans niet vanuit het vertrekpunt dat deze Zwitsers uit Lausanne naar voren schuiven. Ben ik dan te rationeel en voel ik dan te weinig?
In 2023 kwamen deze heren, die zich heel vroeger nog Disaster noemden, met hun vorige werkstuk Senza Realtà. Nu is er dus een nieuwe plaat, nummer vijf in de rij. Hun mengeling, hun mix van death en black metal is me niet bekend. Op het moment dat ik dit schrijfsel aanvang en de promopagina met de nummers heb doorgenomen ontbreekt het me wel aan een videoclip om de boel wat op te leuken en stel ik me de vraag wie de drumpartijen heeft ingespeeld. Het kan ook gewoon zijn dat ik erover gekeken heb. Ergens vind ik nog terug dat één van hun gitaristen, Juan, overleden is in 2022. Dat zal eveneens een impact gehad hebben veronderstel ik, jongens toch.
Acht liederen, acht zielenroerselen die ons in connectie moeten brengen met die kosmos of net niet natuurlijk. In ieder geval komen de eerste geluiden alvast van heel erg ver. En dan? Iets wat ik niet direct verwacht had. Ik dacht een eerder clean en proper, moderner geluid voorgeschoteld te krijgen. Niks is minder waar. Een groezelige productie, een aparte stem en ruwe, rauwe schuifrifjes worden in eerste instantie brutaal voor je voeten geworpen. Nu en dan worden er wat eigenaardige thema’s tussen het ruwere werk geweven. Het creëert zo inderdaad een rechtstreekse connectie met datgene buiten ons.
Persecuted heeft door zijn tragere dynamieken een soort van ritualistisch, occulte bijklank gekregen terwijl een nummer als Eternità met zijn boosaardige vocalen heel wat ranzigheid uitademt. K’aos komt dan weer niet chaotisch over in zijn eerste maten eerder bezwerend dit omdat er ook een elektronisch gordijn wordt opgetrokken. Het blijft toch een vreemde eend in de bijt hierdoor. De rest van de plaat sluit weer wat meer aan bij het begin. Het is allemaal degelijk wat er wordt gebracht en niet wereldschokkend, een prijs gaat de band er evenwel niet voor krijgen.
Aliénation van het Zwitserse Nerumia is in mijn ogen een iet of wat bevreemdend werkstuk geworden. Het gros van de tijd klinkt het mottig, misselijk en ziekelijk zoals black metal met een geutje death zou moeten klinken. Op andere momenten wordt er lichtjes geëxperimenteerd met escapades die me wat bevreemden en die ik niet helemaal kan volgen.
Score:
70/100
Label:
Eigen beheer, 2026
Tracklisting:
- Aliénation
- Evil Generation
- Persecuted
- Eternità
- K’aos
- Infinito
- Maléfique Addiction
- Vento Dal Nord
Line-up:
- Adrien Depallens – Gitaar
- Magnus – Bas, zang
- Pascal Rivetti – Zang, gitaar, keyboard
Links: