Ruim twintig jaar na het verschijnen van Saskia Noorts roman De Eetclub is er een gloednieuwe, gelijknamige Netflix-serie. We spraken Charlie-Chan Dagelet (39) die zich in haar werk graag omringt met mensen die haar inspireren. Op de set van De Eetclub kon ze haar lol op.

‘Los van het verhaal en het karakter was er een hoofdreden dat ik mee wilde werken aan De Eetclub, en dat is dat Dana Nechushtan de regie deed. Ik heb eerder met haar gewerkt, voor de NTR-serie Zusjes, en wist daardoor hoe goed zij is. Dana weet precies wat ze in haar hoofd heeft, en durft dat ook te zeggen. Dat heb ik tijdens het draaien voor deze serie weer gemerkt.

Soms speelde ik een scène en zei ze halverwege: nee, dat heb ik heel anders voor ogen, om me vervolgens een kant op te sturen die ik zelf nooit had kunnen bedenken. Vaak draaide dat om details, dan zat ik bijvoorbeeld iets te hoog in mijn stem en raadde zij aan om een tekst lager en rustiger uit te spreken. Als actrice vraagt Dana’s manier van werken veel focus en concentratie: je moet echt aanstaan.’

Lees meerChevron Left IconChevron Right Icon

Tekst gaat verder onder de foto.

de eetclub

Anna-Marie Janssen

‘Vroeger, toen ik nog op de toneelschool zat, had ik nog weleens last van faalangst: zulke feedback kon dan nog dagenlang door mijn hoofd spoken. Nu weet ik: het is niet persoonlijk en maakt mij en de serie alleen maar beter.’

Carrière

‘Op het moment van deze fotoshoot voor JAN ben ik hoogzwanger, maar als dit tijdschrift in de winkels ligt en De Eetclub te zien is, ben ik al bevallen. Totaal abstract, dat idee, maar de plek waar ik nu ben aanbeland voelt goed. Zowel in mijn persoonlijke leven als op werkgebied.

Mijn carrière zou je in verschillende fases kunnen opdelen. In het begin was er die faalangst. Als ik überhaupt werk kreeg aangeboden was ik blij, waardoor ik vrijwel elke rol die langskwam aannam. Op een gegeven moment verschoof dat: ik wilde meer zin hebben in wat ik deed, en ben bewuster rollen gaan kiezen met gelaagdheid, waarin ik werd uitgedaagd als actrice en met goede mensen kon werken.

Tegelijkertijd werd dat voortdurende werken of streven naar werk ook uitputtend. Ik had een break nodig, nam een sabbatical en werkte een tijdlang in het restaurant van een vriend. Even uit die bubbel waarin werk het enige leek wat telde. Ik ben heel blij dat ik dat gedaan heb, die pauze heeft me het plezier in spelen teruggegeven.’

Tekst gaat verder onder de foto.

de eetclub

Anna-Marie Janssen

Nieuwe fase

‘En nu, met twee kinderen en een derde op komst, is er weer een nieuwe fase aangebroken: soms doe ik een klus gewoon omdat het werk is. Omdat ik mijn huur moet betalen, en mijn kinderen naar school moeten en hobby’s hebben die geld kosten. Al vind ik het natuurlijk nog steeds belangrijk om met mensen te werken die goed zijn en die je kunnen inspireren.

Daarom was het ook zo’n feest om aan De Eetclub te werken: we stonden regelmatig met acht mensen op set. Tijdens die momenten ben je niet de hele tijd aan het spelen, maar heb je een zinnetje hier, een zinnetje daar, en ben je tussendoor vooral veel aan het wachten.’

‘De Eetclub is een fantasiewereld van bedrog, affaires, feesten en geld om helemaal in te verdwijnen’

‘Behalve dat we op die momenten veel plezier hadden, hielp het me ook om anderen te zien spelen: daardoor kon ik de kleur van mijn personage Patricia beter vinden, en ontstond de groepsdynamiek die de serie zo interessant maakt.

Na een lange dag werken vind ik niets zo fijn als op de bank ploffen en mezelf verliezen in levens die heel anders zijn dan het mijne. Ik denk dat deze serie daar perfect geschikt voor is: een fantasiewereld van bedrog, affaires, feesten en geld om helemaal in te verdwijnen. Niet voor niets spreekt dit verhaal twintig jaar na het verschijnen van het boek nog zo aan.’