[BLOG] Vooropgesteld dat ik er eigenlijk een pleurishekel aan heb, radiodeejays en radioprogramma’s die hun 100e show vieren als iets heel speciaals. Of dat ze 10 jaar bij de zaak zijn. Wat heeft een luisteraar daar nou aan? Maar voor Rob Stenders, een van ‘de laatsten der mohikanen’ maak ik graag een uitzondering. Waarom, is hij soms een vriendje van je Kicken? Nou dat was hij wel ooit, totdat dat wormvormig aanhangsel van hem die altijd door zijn uitzendingen heen zit te hinniken, ervoor zorgde dat ik niet meer kon terugkeren bij Radio Veronica onder zijn leiding. Kom, hoe heet ze alweer, zo zeer heb ik dat mens geblocked in mijn geheugen. Iets met een oud zendschip, Caroline, toch? Enfin, laten we eens in het fenomeen Rob Stenders duiken en deel vooral ook jouw herinnering aan het heerschap, dat gewoon nog leeft en een lekker salaris heeft.
Rob Stenders is geen schim meer van wat hij was. Dat had ook de titel van deze column kunnen zijn maar is te eenzijdig. Hij is nog steeds een bevlogen radiomaker met een hoop talent en liefde voor muziek. Daarom verdient hij het ook om nog steeds dagelijks te horen te zijn. Als ik hem was had ik NPO Radio 2 nooit verlaten, want dan heb je tenminste nog een bak luisteraars, maar het is ook te begrijpen dat Stenders zijn oude liefde Veronica alsnog is gaan proberen te helpen. Iets wat als zendermanager niet gelukt is, net als Giel Beelen en alle andere voorbeelden van radiodeejays die gewend zijn aan de tiet van Vadertje Staat radio te maken met alle brede mogelijkheden van dien. Als er dan ineens geld verdiend moet worden met de zender schieten ze te kort. Rob Stenders als radiomanager heeft John de Mol een boel geld gekost, net als Suurbier nu zijn duurverdiende centen ook door het toilet ziet gaan met JouwKluis FM.
Hoogtepunten van Stenders zijn natuurlijk zijn fameuze Shock Radio in de nacht bij Radio Veronica, begin jaren negentig, waarmee hij echt grenzen verlegde en de baan vrij maakte voor anderen als Jensen en Beelen. Overdag op NPO 3FM deed hij ook briljante dingen, waaronder het ‘HomoGeen Huwelijk’ met zijn sidekick Fred Siebelink, die de stem van een dronken zeehond heeft maar wel lekker op Rob ingespeeld was. Dieptepunt bij datzelfde 3FM was het opvolgen van Edwin Evers in de ochtend met Stenders Vroeg, waar ik ook nog heel even deel van mocht uitmaken. Het grote euvel van Rob is, net als bij veel jocks, zijn duidelijk aanwezige onzekerheid. Die hij probeert te verbloemen door maar voor ieder ding waar hij zelf niet zo goed in is iemand in te huren. Met als gevolg dat we met ongeveer 10 man in de studio ’s ochtends zaten te vechten om een microfoon.
Zijn uitstapjes naar Power FM (één dag!) en Yorin FM zijn gedurfd maar hebben nooit gebracht wat hij er waarschijnlijk zelf ook van gehoopt had. Nogmaals: het grote probleem van veel radiodeejays die groot zijn geworden met een hoop staatssteun is dat ze zich niet realiseren hoe moeilijk en gemeen de commerciële variant is. Het huidige Veronica blijft ook een zorgenkindje, zelfs met NPO coryfeeën Ekdom, Wout en Frank en Stenders in de dagelijkse programmering. Net als destijds in de ochtendshow bij 3FM verzamelt Rob graag mensen om zich heen die hem ondersteunen, veel jocks kennen het gevoel ‘in de Stenders clan’ terecht te zijn gekomen om Rob dat familiegevoel te geven wat hij zo nodig heeft om te kunnen presteren. Gerard Ekdom stond op een gegeven moment zelfs zijn CD’s in te ruimen bij hem thuis. En het zou me niks verbazen als Giel nog steeds met Rob’s auto door de carwash gaat.
Een aantal jocks kennen ook het gevoel dat ze er niet (meer) bijhoren. Iets wat je dan nu ook hoort over het huidige Radio Veronica: er zijn diverse ‘kampen’ waarbij Rob natuurlijk de grootste leidt, want voor hem zijn ze allemaal naar Veronica gekomen. Over zijn prestaties op de radio kan ik kort zijn: Rob heeft al die mensen om hem heen helemaal niet nodig, Caroline voorop. Hij kan zelf perfect contact maken met zijn luisteraar en het tempo hoog houden, de rest vertraagt alleen maar. Ik denk met weemoed terug aan Stenders op de Veronica zaterdag, ik geloof dat hij 10-12 deed met na hem Evers in het Wild met Edwin Evers. Het was, ondanks dat er niet zo gek veel gebeurde, het schoolvoorbeeld van strakke en toch gedurfde radio. Rob zegt zelf in De Telegraaf ‘Rob Stenders 40 jaar op de radio: het is mooi geweest zo onderhand’. Zo ken ik je weer, Rob. Heerlijk eerlijk. Ook jij hebt de radio in Nederland, sinds je eerste in 1985, ieder jaar minder leuk zien worden. Minder budget, minder luisteraars, minder impact. Ga toch ook lekker nieuwe bossen verkennen zodra je contract afgelopen is. Ik kan je, na 20 jaar in het landelijke vak te hebben gezeten van 1995-2015, vertellen dat je er alleen maar van opknapt.