Kleine grote dingen
Uiteindelijk ondergaat Jaimy toch een dubbele longtransplantatie, en met het gewenste resultaat. Tot op een longfoto ineens vlekjes verschijnen. Het is kanker, maar dat blijkt wel goed te behandelen met medicijnen. Met haar kenmerkende positiviteit gaat Jaimy vol voor de behandeling, tot het volgende zich aandient. Wanneer ze thuis een hartstilstand krijgt, moet Joep haar in het bijzijn van hun zoon reanimeren. Jaimy overleeft het en krijgt een pacemaker.
“Ik heb vaak de vraag gekregen of dit traumatisch voor me was, of ik EMDR gehad heb. Nee, maar dat komt wellicht ook doordat het goed heeft uitgepakt. Toen ze net uit het ziekenhuis was, hield ik het nog weleens in de gaten, van: ademt ze nog? Maar dat slijt weer, het vertrouwen kwam terug. En het is ook niet het heftigste wat er gebeurd is, want dat is het overlijden van Jaim.”
De pacemaker helpt haar hart weer op de rit, en ook de medicatie slaat aan. Maar al vrij snel nadat haar longen kankervrij worden verklaard, hoort ze dat ze een lymfoom in haar hersenen heeft. “Ik kan me nog goed herinneren hoe boos we waren, en hoe de grond onder ons weggevaagd werd”, zegt Joep. “We hebben best vaak te horen gekregen dat we te positief zijn, dat we alles weglachen. Maar we hebben samen natuurlijk ook de frustratie, boosheid en het verdriet gedeeld. Alleen werkt het niet om daarin te blijven hangen.”
Ook nu Jaimy ook nog eens chemotherapie moet ondergaan, zet ze door én blijft ze genieten. “Uiteindelijk was dat juist een periode vol fijne momenten. We waren steeds één week in het ziekenhuis, en één week thuis. Daar waren we weer echt een gezin van drie: een gezin dat plannen maakte die weer dichterbij kwamen. Of we nu met z’n drieën een pizza bakten of naar onze oude buren toe wandelden: alle kleine dingen werden ineens heel groot.”
Jaimy en haar zoon Len.
Liefde blijft
Toch gaat het in juli 2024 weer mis. Door een schimmel en acute afstoting daalt Jaimy’s longfunctie van 70 naar 22 procent. Haar situatie is zo ernstig dat de mogelijkheden voor een tweede dubbele longtransplantatie onderzocht worden. In eerste instantie blijven ze hoopvol dat Jaimy ook deze keer weer zal opkrabbelen. Dat heeft ze immers in het verleden al zo vaak gedaan.
Pas wanneer ze te horen krijgen dat Jaimy niet sterk genoeg is voor een retransplantatie, begint het door te dringen dat er geen opties meer zijn. De volgende dag wordt Jaimy weer in coma gebracht. Ze knuffelt Joep en Len, en vertelt nog eens hoeveel ze van hen houdt. “Ik geloof niet dat Jaim in coma ging met het idee dat ze zou overlijden. Ook ik dacht toen nog steeds: eerst zien, dan geloven. Na al die jaren kregen we toch het gevoel dat ze onoverwinnelijk is, dat het maakbaar was. Helaas is dat niet zo, en dat is heel hard.”
Op maandag 5 augustus wordt duidelijk dat Jaimy’s lichaam op is. Ze wordt van de beademing gehaald en overlijdt in het bijzijn van haar naasten. “Het afscheid was niet zoals je zou willen”, zegt Joep. “Maar wat als ik nog wel iets had kunnen zeggen? Was dat beter geweest? Ik weet het niet. Er is nooit een goed moment en we wisten alles van elkaar: we hadden alles al gezegd en tegelijkertijd was het nooit genoeg.”
Ongeneeslijk zieke vader schrijft brieven aan zijn dochter: ‘Een portret van hoe ze nu is’Lees ook
Een boek voor Jaimy
Eén van Jaimy’s dromen was een boek schrijven. Niet alleen om haar verhaal te delen, maar vooral ook haar positieve kijk op de wereld. Joep maakte die droom het afgelopen jaar werkelijkheid. “Ook omdat ik wil dat Len later weet hoe fucking geweldig Jaim is. Verder durf ik wel te zeggen dat het therapeutisch is geweest om dit voor Jaim te mogen doen. Om alles te herbeleven en onze liefde opnieuw te voelen. En ondanks het verdrietige einde blijft het een inspirerend verhaal wat volgens mij veel voor anderen kan doen.”
Vaak weegt het verdriet nog zwaar, maar tegelijkertijd merkt Joep dat het steeds wat beter met hem gaat. “Er zit inmiddels meer rust in mijn lichaam: ik ben steeds meer mezelf en leer mezelf opnieuw kennen. Ook kan ik weer wat meer genieten. Een jaar geleden werd er ook gelachen, maar nu voel ik die lach vaker ook echt. Tegelijkertijd lukt er nog steeds veel niet, en dat is prima.”
Jaimy heeft Joep geleerd echt te praten over zijn gevoelens, zegt hij. Maar vooral haar liefde voor het leven blijft hem bij. “Het uitbundige genieten, zonder je in te houden – dat heeft ze bij me aangewakkerd. Ze leefde onverschrokken.”
Jaimy van Joep Scheepers is nu verkrijgbaar.
Toen Rafael van der Vaart Estavana op tv zag, was het meteen raak: ‘Bij haar uitstraling dacht ik echt: jeetje mina’Lees ook