Inmiddels blijkt dat de fiets geen grote problemen geeft. Jeroen: “Inmiddels is het profiel van mijn achterband redelijk versleten, dus die moet ik gaan vervangen. Maar dat is normaal. En ik moet ook naar de ketting kijken.”
Van de taalbarrière heeft hij nauwelijks last, en lichamelijk voelt de avonturier zich ‘eigenlijk heel goed’. De problemen zitten ergens anders: volgens Jeroen. “Ik had niet gedacht dat ik mijn vriendin en dochter zó zou missen. Het afscheid viel me zwaar.”
Heimwee, vuil en geen comfort
Daar kon Jeroen zich de eerste maanden nog redelijk overheen zetten, maar de afgelopen twee maanden zijn de landschappen die hij vanaf zijn fiets ziet, niet meer zo mooi als in het begin van zijn reis.
“Er gaat een weg kilometerslang recht voor me uit”, zegt Jeroen aan de telefoon “Het is toch een beetje, tja, saai, en er ligt veel vuil langs de weg.”
En dan is er ook geen garantie op een comfortabele slaapplek of warme douche aan het einde van de dag. “Ik realiseer me nu wel hoe comfortabel we het in Nederland hebben”, zegt Jeroen. “Nu ben ik blij als ik bij iemand mag slapen. Die hebben ook echt geen extra bed, dus ik slaap op een matje op de grond. Maar dan kan ik me wassen en krijg ik ’s ochtends een kopje koffie.”