“Dit is zeker een lekker begin”, begint Groenewoud blij, nadat ze in een goedgevuld Thialf haar ereronde heeft mogen rijden. “We zaten eigenlijk niet heel lekker in de wedstrijd, maar we hebben het met zijn allen goed opgelost.” Als topfavorieten voor de titel merkten ze dat het lastig was om een kopgroep te formeren op het snelle ijs in Heerenveen.
Direct na de start wist wel nog een select clubje van zeven sterke vrouwen een mooi gat te slaan met het peloton, maar dat gevaar werd snel gezien en ingerekend door Bente Kerkhoff. In het vervolg van de wedstrijd wist eigenlijk niemand het verschil te maken, waarna duidelijk werd dat een sprint tot de nieuwe eigenaar van het rood-wit-blauw zou leiden.
Groenewoud had daar als snelle vrouw uiteraard vrede mee. “De rest wilde niet ridjen met ons, wat logisch is natuurlijk. Zodra ik dat merkte, weet ik dat ik ook kan vertrouwen op de sprint. Die is altijd wel goed.” Ook na een lang en vermoeiend OKT beschikte de goedlachse Friezin nog over een rap eindschot. “Het was best moeilijk om echt scherp aan de start te staan, nu de grootste spanning van het OKT is weggevallen. Vandaag was ik ook zeker niet op mijn best, maar dat is gelukkig ook niet nodig om een marathon te winnen.”