“De wegbeheerder, binnen de bebouwde kom en in woonwijken is dat vaak de gemeente, hoeft niet te zorgen voor een weg die volledig gladheidsvrij is. Er geldt een inspanningsplicht en geen resultaatverplichting. Dat betekent niet dat gestrooide wegen nooit glad mogen zijn. Wegbeheerders hebben ruime beleidsvrijheid om te bepalen waar gestrooid wordt. Hoofdwegen en belangrijke fietspaden krijgen prioriteit. Secundaire wegen en stoepen blijven vaak onbehandeld, onder andere vanwege beperkte middelen, zoutvoorraad en milieuoverwegingen. Stoepen worden, behoudens bijzondere omstandigheden, vrijwel nooit door een gemeente sneeuwvrij gemaakt of gepekeld. Dit heeft te maken met mankracht, materiaal, financiële middelen, zoutvoorraad en het milieu. Het is ook lastig om smalle stoepen schoon te maken. Pekel moet ingereden worden. En op stoepen gaat dat niet.”
