Maar liefst 2 dagen heeft de rechtbank in Rotterdam ingeruimd om de ouders van de jonge slachtoffers in de Barendrechtse zedenzaak aan het woord te laten. Het is dan ook een van de meest omvangrijke zedenzaken van de afgelopen jaren. Maandag bekende Barendrechter Mels van B. dat hij 31 meisjes – vooral in de leeftijd van 9 tot 12 jaar – over een periode van 13 jaar misbruikt, gefilmd en gedrogeerd zou hebben. Hierbij gebruikte hij zijn eigen dochter als lokaas.

‘Dit is ons moment’

Voor moeder Evelien was het meteen duidelijk. Zij wil vandaag het woord voeren in de rechtszaal. Haar dochter was tussen de 4 en 7 jaar oud toen ze slachtoffer werd van Mels van B. “Ik heb hier echt geen moment over getwijfeld. Deze mogelijkheid is er. Dus dat ga ik doen.” Zij vindt het belangrijk om haar kant van het verhaal te vertellen.

“Dit is echt heel belangrijk voor mij. Het is een weerspiegeling van onze beleving over wat er is gebeurd. Wat ik nu erg merk is dat er vol walging over deze zaak gesproken wordt in onze maatschappij. En dat is ook volkomen normaal. Maar dat is allemaal op best wel grote afstand van de keukentafel. En je kunt er alleen echt iets over zeggen als het je zelf is overkomen. Als het je eigen keukentafel is. Dat is waarvoor het spreekrecht ook bedoeld is. Dit is het moment om te vertellen hoe het voor ons geweest is.”

Oog in oog met de dader

Spanning voelt ze zeker, om in één ruimte met van B. te staan. Maar ze heeft ook wel heel erg naar dit moment toe geleefd, vertelt Evelien. “Misschien is dit lastig te begrijpen en te volgen voor anderen, maar het frustreerde mij heel erg dat ik niet in dezelfde zaal zat, waar hij aanwezig was. Daardoor had ik het gevoel dat ik in een soort vissenkom zat.”

Ze wil haar spreekrecht gebruiken om de gebeurtenissen een plek te geven. “Het is voor mij echt belangrijk dat ik de realiteit ervaar zoals die is. Voor mijn verwerking is het belangrijk dat er geen filter tussen mij en hem zit. Ook geen stuk glas. Dat is de manier waarop ik het beste dingen kan verwerken.”

Geen verwachtingen

Of ze nog hoopt op een bepaalde reactie van Van B. als ze haar woorden uitspreekt, antwoordt ze resoluut. Evelien: “Ik heb daar geen enkele hoop op. Geen enkele verwachting ook. Want ik kan hem totaal niet meer inschatten. Ik weet eigenlijk niet meer wie hij is.”

“Want weet, deze man heeft mij zo teleurgesteld. Hij heeft mij zo diep geraakt. Mij echt in mijn kern pijn gedaan. Dus ik verwacht helemaal niks meer van hem. Ik ga alleen maar van mijn eigen behoefte en die van mijn dochter uit.”

‘Dan wil ik ook iets zeggen’

Bijzonder is dat niet alleen Evelien van haar spreekrecht gebruik maakt, maar dat ook via een audio-bijdrage haar dochter van 12 te horen is. Iets wat haar dochter eigenlijk vanaf het begin wilde, legt Evelien uit.

“Ik schetste haar de tijdlijn van de hele strafzaak. En dat het heel veel over de dader zou gaan, maar dat wij als ouders ook spreekrecht hebben. En toen kwam ze eigenlijk meteen met de vraag: Maar mag ik dan ook iets zeggen? Toen ik daar ja op zei, was het vanaf het begin duidelijk voor haar. Dat ze dan ook iets wilde zeggen. En dat is dus uiteindelijk gebeurd, in de vorm van een vooraf opgenomen audio-bijdrage.”

Haar eigen verhaal

Het is helemaal haar eigen verhaal geworden, benadrukt Evelien. “Het is echt 100 procent haar eigen tekst. Sterker nog, ik wilde haar heel graag helpen met de tekst, maar dat wilde ze echt niet. Dat was echt wel moeilijk, zeker als ik haar zag worstelen. Maar dat ik moest ik loslaten. Dit was haar worsteling. Ook als ik haar vroeg of ik haar kon helpen. Dan zei ze heel duidelijk: ‘Nee, dit wil ik helemaal zelf doen, anders zijn het mijn woorden niet meer.'”

“Natuurlijk heeft ze wel kriebels, ze vindt het echt wel spannend, dat haar stem straks voor iedereen horen zal zijn. En ook spannend: wat zal de reactie in de zaal zijn?”, gaat Evelien verder. “Ik heb haar ook uitgelegd dat ze op ieder moment zich nog kan terugtrekken. En dat ze daar geen reden voor hoeft aan te geven. Maar vooralsnog is ze echt vastberaden. Ze wil het echt zo doen. Ik ben hier heel blij mee, want ik gun haar zo haar eigen stemmetje.”

Vrijheid terugkrijgen

Op 3 maart zal de rechter zijn vonnis uitspreken. Een moment waar Evelien en haar gezin ook echt naar uitkijken. Evelien: “Wij zijn als gezin altijd doorgegaan. Mels heeft ons zoveel pijn gedaan en zo enorm veel kapotgemaakt. Maar ons leven is daar geen onderdeel van.”

Ze hoopt dat de rechtszaak haar en haar gezin de kans geeft de gebeurtenissen achter zich te laten. “Ik merk wel dat we in de afgelopen anderhalf jaar als gezin hierdoor geleefd zijn. Dus ik denk dat we een stukje vrijheid terugkrijgen. Dat we hier ons eigen ritme terug krijgen en onze eigen dingen kunnen gaan doen. Daar verlang ik wel echt naar.”