Vandaag
leestijd 3 minuten
1475 keer bekeken
Bewaren
Ach laiverd, Tante Theodora komt net terug van de cultuurboerderij. Onderweg neuriede ik het liedje van Belle en het Beest en gingen de gedachten alle kanten op. Niet naar Belle natuurlijk, maar aan dat hele dorp vol mensen die hysterisch “monster!” riepen terwijl ze met fakkels zwaaien. Zo’n sfeer hing er nu ook. Ok, rustig! De volgende keer kam ik mijn haar wel voordat ik hierheen fiets. Maar goed, ik had zin in een glaasje verse wokemelk, lekker schuimend, beetje moreel superieur, je kent het wel.
Maar helaas: helemaal op. De koeien stonden er beteuterd bij — leeggemolken, uitgedroogd, ideologisch uitgeput. Niemand wilde het nog drinken. De markt was verzadigd. Zelfs de vaste afnemers, die jarenlang elke morele paniek dankbaar naar binnen klotsten, hadden ineens door dat het vooral lauwe angst met een schuimkraag was.
Maar geen nood, zei de boer monter met een pseudo-Drents accent. Er is iets nieuws in de stal. We hebben nu feminisering, vers van het land. Niet meer “genderideologie”, maar “empathie”. De smaak is vertrouwd: angst voor statusverlies, geserveerd als cultuurkritiek. Ik veegde mijn laarzen af, zette mijn mand neer en dacht: aha. Dus dát is de nieuwe slag in de cultuurooorlog.
Wat u nu moet vrezen, volgens de oude heren der opinie, is feminisering. Dus dit is de nieuwe vijand. Niet het beest, maar alles wat weigert zich als Gaston te gedragen. Wierd Duk heeft hier al vaker over gesproken, maar ook andere opiniemakers vinden een ‘gefeminiseerde samenleving’ een groot gevaar!
Kijk, Henk Vermeer kan natuurlijk niet achterblijven om een duit in het zakje te doen. Als een echte LeFou — de sidekick van Gaston — stelde hij met een zeer masculiene ratio vast, dat Nederland internationaal zo lastig uit de startblokken komt, omdat we leven in een ‘feminiene cultuur.’
Natuurlijk kreeg hij op sociale media kritiek, maar gekke Henkie denkt slim te zijn. ‘Sommige mensen snappen niet het verschil tussen geslacht en cultuur.’ Sorry pop, maar na alle jaren bij hoog en laag beweren dat ‘islamkritiek geen racisme is,’ trappen we niet meer in deze verdwijntruc — waar Joram van Klaveren en Arnoud van Doorn ‘toevallig’ buiten schot blijven.
Maar misschien begrijp ik Henk Vermeer gewoon helemaal verkeerd met mijn irrationele vrouwelijkheid. Het is namelijk prima dat vrouwen een kut hebben. Een beetje zoals het prima is om homo te zijn, zolang je maar niet te nichterig bent. Natuurlijk ben je welkom!
Echt waar! Eigenlijk vindt hij het ook wel geil dat jij een kut hebt. Waar het misgaat, is niet je anatomie, maar je gedrag. Wat gewoon kut is aan je, is dat je je gedraagt als een wijf. Zie je wel? Seksisten zijn dol op vrouwen. Ze hebben alleen een grondige hekel aan oestrogeenbommetjes, omdat ze geassocieerd worden met zorgzaamheid en empathie.
En ja, dat zijn inderdaad bijzonder vervelende eigenschappen als je iedereen wilt overheersen met een ijzeren hand en liever geen last hebt van morele vragen. Je moet toch weer iets nieuws verzinnen om de morele paniek van de cultuuroorlog uit te melken.
Als je die rationele masculiene woede niet voedt, gaan mensen wellicht langer nadenken dan twee tellen. Dat je moet luisteren. Of — God verhoede — twijfelen. Tante Theodora loopt weg, neuriet zachtjes en denkt: de koeien zijn misschien uitgemolken, maar de paniek? Die blijft zichzelf wel voeden.
Ik ben inmiddels wijzer, want ik pak er soms een boek bij — waarvan Gaston vindt dat er te weinig plaatjes in staan. Als iemand je vertelt dat empathie het probleem is, dan is empathie precies wat diegene ontmaskert. Straks komen Henk Vermeer en Wierd Duk erachter dat Gaston in Belle en het Beest de slechterik is en monsters vaak verkeerd worden begrepen! En dát is voor sommige oude mannen met macht het engste sprookje van allemaal.