In de film komen zwemmende zaadcellen, een vissend skelet en een manshoge rat met pet voorbij. Gebouwen en paddenstoelen doen een dansje. Griffioen: “Het begint heel spacey, dan kom je op een soort hoogtepunt, en dan zwakt het weer af.” Uit te leggen is het bijna niet, dus je moet het vooral zelf zien.
“Eigenlijk net als een mensenleven, weet je wel. Je wordt geboren, je staat midden in het leven, je doet je ding en als je oud wordt zwakt het allemaal weer een beetje af. En voor je het weet lig je in je kissie. Die hele flow zit ook – met heel veel symboliek – in die schilderijen, in de volgorde waarin ik het in de film heb geplaatst.”
De volledige film van Griffioen is hier te zien: