{"id":100653,"date":"2026-01-02T11:27:09","date_gmt":"2026-01-02T11:27:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/100653\/"},"modified":"2026-01-02T11:27:09","modified_gmt":"2026-01-02T11:27:09","slug":"guy-pearce-over-het-dieptepunt-van-zijn-carriere-ik-haatte-elke-minuut","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/100653\/","title":{"rendered":"Guy Pearce over het dieptepunt van zijn carri\u00e8re: “Ik haatte elke minuut”"},"content":{"rendered":"

Zoals de meeste Australische acteurs begon Guy Pearce<\/a> zijn carri\u00e8re in de twee grootste Australische soaps, Neighbours en Home and Away. Sindsdien heeft hij een grote rol gespeeld in heel wat uitstekende films, waaronder L.A. Confidential, Memento en recentelijk The Brutalist.<\/p>\n

Daarnaast was Pearce ook te zien in een aantal flops. Zo pakte zijn eerste blockbuster, The Time Machine<\/a>, niet uit zoals hij had gehoopt. De acteur gaf toe dat het feit dat hij “het spel altijd heeft gehaat” misschien verantwoordelijk was voor zijn onvermogen om te profiteren van de heetste periode in zijn carri\u00e8re.<\/p>\n

Passie voor acteren geslonken
“Acteurs zoals ik, die in het midden zitten, delven vaak het onderspit”, merkte hij op over het lastige en meedogenloze terrein tussen karakteracteurs en filmsterren. Er was echter \u00e9\u00e9n specifieke periode waarin hij gevaarlijk dicht bij een volledige burn-out kwam. Hij werkte puur om te werken en daardoor was zijn passie voor acteren tot een minimum geslonken.<\/p>\n

De eerdergenoemde H.G. Wells-verfilming, het bankroversdrama The Hard Word, het historische avontuur The Count of Monte Cristo en het drama Till Human Voices Wake Us verschenen allemaal binnen enkele maanden van elkaar tussen januari en september 2002.<\/p>\n

Genoeg geweest
Het achter elkaar draaien van vier films was het moment waarop Pearce besloot dat het genoeg was geweest. “Ik moest uit de industrie stappen. Ik haatte elke minuut ervan, haatte iedereen”, vertelde hij aan The Guardian over die productieve periode.<\/p>\n

“Ik zei tegen mijn agent: ‘Bel me niet, laat me met rust.’ In dat vrije jaar besefte ik de waarde van wat ik deed. Ik moest afstand nemen van de dingen die ik niet leuk vond om weer te zien wat ik wel leuk vond”, vervolgde hij.<\/p>\n

Creatieve energie hernieuwd
Pearce zou pas 22 maanden later weer op het scherm verschijnen, toen hij speelde in de goed ontvangen familiefilm Two Brothers<\/a>, met zijn creatieve energie volledig hernieuwd. <\/p>\n

Verwijzend naar hoe zijn verleden als kindacteur hem onbewust had be\u00efnvloed, wilde hij niet “in mijn dertiger jaren iets doen dat gebaseerd was op de beslissing van een achtjarige”, en gebruikte hij zijn pauze om zijn prioriteiten opnieuw af te stemmen.<\/p>\n

Vaste waarde
Sindsdien is hij een vaste waarde in de cinema gebleven, zozeer zelfs dat er sinds 2008 slechts twee jaren zijn geweest waarin hij niet in minstens twee films te zien was. Zo was hij in 2025 ook te zien in twee films, Killing Faith en The Woman in Cabin 10.<\/p>\n

Dit jaar zal Pearce verschijnen in The Dog Stars, de nieuwste post-apocalyptische scifi-film van Ridley Scott<\/a>, die gepland staat voor deze zomer, en er staan nog twee andere films gepland die nu in productie zijn.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Zoals de meeste Australische acteurs begon Guy Pearce zijn carri\u00e8re in de twee grootste Australische soaps, Neighbours en…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":100654,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[99,147,48,98,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-100653","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-celebrities","8":"tag-amusement","9":"tag-celebrities","10":"tag-dutch","11":"tag-entertainment","12":"tag-nederland","13":"tag-nederlanden","14":"tag-nederlands","15":"tag-netherlands","16":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/115825268649321268","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/100653","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=100653"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/100653\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/100654"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=100653"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=100653"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=100653"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}