{"id":1049,"date":"2025-09-22T12:44:19","date_gmt":"2025-09-22T12:44:19","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/1049\/"},"modified":"2025-09-22T12:44:19","modified_gmt":"2025-09-22T12:44:19","slug":"blondshell-verpakt-de-zwaarste-kwesties-in-onbezorgde-melodieen-oor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/1049\/","title":{"rendered":"Blondshell verpakt de zwaarste kwesties in onbezorgde melodie\u00ebn \u2013 OOR"},"content":{"rendered":"

Even slikken. In een periode waarin femicide zowel in de Tweede Kamer als in de media \u2013 eindelijk \u2013 een veelbesproken thema is, hakken de zinnen van Blondshell er donderdagavond in Tolhuistuin nog n\u00e9t wat harder in. \u2018I can\u2019t stop having visions of following him \/ gonna make it hurt, gonna make it hurt\u2019, zingt ze tijdens Salad, waarin ze openlijk fantaseert over de wraak op een man die een vrouw misbruikt heeft.<\/p>\n

Sabrina Mae Teitelbaum is een van de meest getalenteerde songwriters van de afgelopen jaren, die zowel (zware) maatschappelijke als (zeer) persoonlijke onderwerpen niet schuwt. Misogynie, obviously, maar ook verslaving, burn-outs en ouder-kindrelaties. In openingsliedje 23\u2019s A Baby bezingt ze de stress die je als twintiger kan voelen, als je overweldigd wordt door het feit dat je je shit niet op orde hebt. Wanneer word ik in vredesnaam nou een keer \u00e9cht volwassen? Goede vraag, Sabrina.<\/p>\n

Wat opvalt in de popzaal aan het IJ is het schijnbare gemak waarmee ze al die pittige onderwerpen het publiek in smijt. Luchtigheid troef, lijkt het wel. Enerzijds komt dat door de sterke balans tussen gevoelige tracks, zoals het nog niet uitgebrachte Berlin TV Tower of het schitterende Change en vlijmscherpe rocksongs als Veronica Mars (en ja, dat is inderdaad een ode aan die geweldige zeroes-serie) en Kiss City. Laatstgenoemde liedje bevat een van de beste lines van de afgelopen jaren: \u2018Just look me in the eye \/ when I\u2019m about to finish \/ Kiss city \/ I think my kink is when you tell me that you think I\u2019m pretty\u2019. En dan te bedenken dat het in de verste verte niet over seks gaat, maar over de emotionele discrepantie in relaties.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Anderzijds heeft het alles te maken met de melodie\u00ebn die de Amerikaanse zangeres schrijft: de opbouwende gitaren in Docket die je langzaam in het liedje zuigen, maar ook het nieuwe Event Of A Fire, dat als verrassende setafsluiter fungeert, doet dat. Stapsgewijs trekt Blondshell je haar verhaal in, zonder dat ze daar haar best voor lijkt te hoeven doen. Het oogt af en toe dan ook wat saai op het podium, een tikkie gemakzuchtig haast, maar dat kan ze zich permitteren; haar driekoppige band speelt dusdanig goed dat je gedachten zelden afdwalen.<\/p>\n

Halverwege de set zit Addison Rae\u2019s Diet Pepsi, dat Blondshell in een Amerikaanse radioshow voor de lol coverde, zijnde een van haar favoriete liedjes. Die vertolking werkte dusdanig goed dat ze \u2018m uiteindelijk ook maar voor het echie opnam en uitbracht, en vanavond zit ie precies halverwege een set vol hartzeer, existenti\u00eble crises en genderongelijkheid, als een korte adempauze die weer even voor wat lichtheid in het geheel moet zorgen. Daar slaagt ze in, want ook op het podium werkt haar interpretatie van die megahit als een trein.<\/p>\n

Het is haast paradoxaal wat ze doet en daarmee briljant; op zo\u2019n manier de ellende des levens beschrijven en bezingen, met zulke meeslepende, maar tegelijkertijd onbezorgd klinkende melodie\u00ebn. Konden vrouwen ook maar zo onbezorgd door het leven gaan.<\/p>\n

Fotografie: Willem Schalekamp<\/p>\n

Gezien: 18 september 2025 in Tolhuistuin, Amsterdam<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Even slikken. In een periode waarin femicide zowel in de Tweede Kamer als in de media \u2013 eindelijk…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1050,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[99,48,98,120,121,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-1049","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-muziek","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-music","12":"tag-muziek","13":"tag-nederland","14":"tag-nederlanden","15":"tag-nederlands","16":"tag-netherlands","17":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1049","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1049"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1049\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1050"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1049"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1049"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1049"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}