{"id":107565,"date":"2026-01-09T20:10:11","date_gmt":"2026-01-09T20:10:11","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/107565\/"},"modified":"2026-01-09T20:10:11","modified_gmt":"2026-01-09T20:10:11","slug":"renee-boonman-bie-bert-op-de-kovvie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/107565\/","title":{"rendered":"Renee Boonman bie Bert op de Kovvie"},"content":{"rendered":"<p>MIDWOLDA \u2013 \u201cNa regen komt altijd weer zonneschijn, maar je moet eerst durven doorzetten,\u201d Renee Boonman, gastvrouw en onderneemster, vertelt in Bert op de Kovvie over haar weg van boerenmeisje in het Oldambt naar gastvrouw en ondernemer op vertrouwde grond. Ze koos voor een droom dichtbij huis, maar dat werd al snel zwaar op de proef werd gesteld door de corona en de energiecrisis. Ze spreekt over onzekerheid en verantwoordelijkheid maar ook over trouw blijven aan jezelf en aan de mensen om je heen. \u201cJe kan er zelf niks aan veranderen, maar je kunt er wel van leren.\u201d<\/p>\n<p>De waarde van kleine momenten<\/p>\n<p>Renee Boonman groeit op naast de boerderij van Hermans Dijkstra, zonder te vermoeden dat haar leven zich daar later opnieuw zou ontvouwen. Het boerenleven was vertrouwd: hard werken, niet zeuren, maar doen. Dat ze later zelf ondernemer zou worden, heeft ze nog niet scherp voor ogen. E\u00e9n ding staat echter vast: ze leert al jong de waarde van kleine momenten. E\u00e9n keer per jaar is een groot feest na de oogst \u2013 een moment om even stil te staan, te genieten van wat je samen hebt bereikt en de oogst te vieren. \u201cDaar kon ik echt het hele jaar naar uitkijken,\u201d vertelt ze. Deze ervaring zou haar later inspireren om zelf een plek te cre\u00ebren waar mensen zich gezien en welkom voelen.<\/p>\n<p>Terug naar het begin<\/p>\n<p>Na de Hogere Hotelschool in Leeuwarden volgen jaren van ervaring opdoen in de horeca. Leren hoe gastvrijheid werkt, maar vooral hoe mensen zich willen voelen. Ze maakte het haar eigen, door verschillende plekken heen. Tot iets haar terug trekt naar het Oldambt. Niet groots of gepland, maar dichtbij huis, bijna letterlijk bij de buren. \u201cIk had natuurlijk wel de wens en droom om voor mijzelf te beginnen, maar dat kwam iets eerder dan gepland,\u201d vertelt Renee. \u201cMaar als zoiets in je geworteld wordt\u2026 Ik moest er lang over nadenken, maar ook niet te lang.\u201d<\/p>\n<p>Toen de kans kwam om te ondernemen op de plek waar ze was opgegroeid, wist ze dat dit zo\u2019n moment was dat je niet kon laten lopen. \u201cAls zoiets op je pad komt in je geboortedorp, dat komt niet elke dag voorbij.\u201d zegt ze. Het was een sprong, maar wel \u00e9\u00e9n die klopte. Nu kon ze het gevoel van gezien en welkom zijn zelf cre\u00ebren, niet alleen voor zichzelf, maar voor iedereen die bij haar over de drempel komt.<\/p>\n<p>Ondernemen in onzekerheid<\/p>\n<p>Ze begint met haar nieuwe avontuur in januari 2020. Twee maanden later gaat alles dicht; Corona. Wat volgt is een periode van hopen, aanpassen en weer loslaten. Even open, dan weer dicht. Bruiloften mogen soms wel en soms dan weer niet. \u201cNu kan ik er om lachen, maar toen was het meer huilen eigenlijk,\u201d zegt Renee. \u201cZoveel vragen heb je dan. Hoelang gaat dit duren?\u201d Het was ondernemen zonder zekerheid of houvast, met alle verantwoordelijkheid die erbij hoorde.<\/p>\n<p>Net toen het weer leek te lopen, kwam de volgende klap. Energieprijzen die verviervoudigen. En dat in een monumentale boerderij; prachtig om te zien, maar lastig warm te houden. Enthousiasme moet hand in hand gaan met realisme. Dromen blijven, maar worden steeds kleiner en zorgvuldiger. \u201cVanaf maand twee zit je eigenlijk continu te rekenen,\u201d vertelt ze. In die zin hoor je hoe ondernemen haar gevormd heeft. Minder na\u00efef misschien, maar wel steviger. Want stoppen is voor haar geen optie.<\/p>\n<p>Waar aandacht de ruimte vult<br \/> Wat overbleef, dwars door alles heen, is haar manier van kijken naar mensen. Oprechte aandacht, onthouden wie iemand is, wat diegene nodig heeft en zien wie er voor je staat. Ze voelt aan wat een gast beweegt, merkt de kleine dingen op en laat dat subtiel merken. \u201cIk kijk altijd: hoe wil ik zelf behandeld worden?\u201d zegt ze. En daar, tussen oud hout, koude gangen en warme ontmoetingen, ligt haar kracht. Ondernemen is voor haar geen truc of strategie; het is trouw blijven. Trouw aan zichzelf, aan de plek die haar gevormd heeft en aan de mensen die langskomen. Soms voor een kop koffie en een praatje, soms voor het vieren van een mijlpaal of de belangrijkste dag van hun leven. Het is die aandacht, die kleine gebaren van zorg, tijd en aanwezigheid, die een ruimte verandert in iets dat echt voelt, iets dat blijft hangen bij alle mensen die over die drempel komen.<\/p>\n<p>Bert op de Kovvie is een videopodcast-serie waarin Bert door het Groningerland reist op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van \u2019n bakkie Kovvie delen Grunnegers hun verhalen en inzichten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"MIDWOLDA \u2013 \u201cNa regen komt altijd weer zonneschijn, maar je moet eerst durven doorzetten,\u201d Renee Boonman, gastvrouw en&hellip;\n","protected":false},"author":2,"featured_media":107566,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[99,48,98,120,121,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-107565","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-muziek","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-music","12":"tag-muziek","13":"tag-nederland","14":"tag-nederlanden","15":"tag-nederlands","16":"tag-netherlands","17":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/115866961687404705","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107565","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=107565"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/107565\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/107566"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=107565"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=107565"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=107565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}