![\"112025](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/112025-bol-saskia.webp.webp\")
<\/p>\nMandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen \u00e9n onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.<\/p>\n
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.<\/p>\n
Woensdag 14 januari<\/p>\n
De dag vult zich vanzelf. Ik doe bezichtigingen, bel terug, zet afspraken strak achter elkaar zodat ik nergens hoef te blijven hangen. Mijn hoofd wil vooruit, niet stilstaan. Dat merk ik altijd als er \u2019s avonds iets op me wacht dat meer vraagt dan werk.<\/p>\n
Aan het eind van de middag trek ik thuis mijn trui uit en gooi hem over de stoel. Ik zwalk naar de douche. Trek intussen mijn haar los. Wat trek ik aan, zo meteen? Iets wat makkelijk is. Ik wil niet bezig zijn met bandjes, randjes of knoopjes; ik wil bewegen wanneer ik dat wil.<\/p>\n
Hotel<\/p>\n
Het hotel is warm op die manier die je meteen iets afneemt: je jas, je tempo, de buitenwereld.
Hij doet open voordat ik goed en wel heb aangeklopt. Zijn hand in mijn nek, niet vragend, niet duwend. Hij weet altijd exact waar hij aan kan zitten.
Binnen kijkt hij me voor het eerst aan. Echt kijken. Echt contact waardoor ik me geen afleiding voel, Geen tussendoortje. Ik ben hier omdat hij MIJ wil zien. Hier, op deze plek. Ik leid hem richting bed, laat hem kijken, want dat bevalt ons op dit moment allebei.<\/p>\n
De seks is goed. Niet netjes, niet vunzig, niet passief en niet wild. Vandaag is het gewoon goed. Geen circus. Gewoon lekker vrijen.
Hij lacht om iets wat ik zeg en even denk ik: zie je wel, dit klopt gewoon. Tot hij tussendoor een grapje maakt dat net te makkelijk is, net te vanzelfsprekend, alsof hij ervan uitgaat dat ik er wel in mee ga omdat iedereen altijd om hem lacht. Het is de eerste keer dat ik me verveeld voel. Dan streelt hij me weer. Neemt me weer. Wat hij doet, is heerlijk. Hij is heer en meester over mijn lichaam. I love it.<\/p>\n
Levend<\/p>\n
Na afloop ligt hij tegen me aan, hand zwaar op mijn heup. \u2018Zo,\u2019 zegt hij tevreden. \u2018Dit had ik nodig.\u2019
Ik laat het even hangen. Niet boos, wel alert. Hij bedoelt het niet grof, dat weet ik zeker, maar dat zinnetje klinkt lullig. Net te weinig gericht op mij. En toch\u2026 hij is er wel. Aanwezig. Warm. Hij zit niet op zijn telefoon, kijkt niet weg. Hij stelt me vragen. Geeft kleine kusjes. En dat is precies de reden dat ik me bij hem levend voel, begeerd, scherp. Als dat er niet was, was ik allang vertrokken.<\/p>\n
Ik douche eerst, zoals altijd. In de spiegel zie ik mezelf helder terugkijken. Geen spijt, geen romantische onzin. Als ik wegga, kust hij me op mijn neus, alsof hij het licht wil houden. \u2018Tot volgende week,\u2019 zegt hij. Ik knik. Dat is weer een zinnetje over hem. Kan ik volgende week wel? Wil ik volgende week ook?<\/p>\n
Buiten is het koud. Mijn lijf gloeit nog, mijn hoofd is alweer aan het ordenen. Dat evenwicht -aantrekken en afstoten\u2014 is precies waarom dit blijft werken en waarom het gevaarlijk is.<\/p>\n
Tijn<\/p>\n
Bij de brievenbussen staat Tijn. Hij draait wat met zijn sleutel in de brievenbus. Alsof hij te lang heeft getwijfeld of hij nog even iets moest zeggen.
\u2018H\u00e9,\u2019 zegt hij.
\u2018H\u00e9.\u2019
We staan te dicht bij elkaar. Mijn lijf herkent hem meteen. Niet seksueel. Thuisachtig.
\u2018Mag ik je even vasthouden?\u2019 hoor ik mezelf zeggen. Het is eruit voordat ik het kan afremmen. \u2018Gewoon even. Ik verlang er zo naar.\u2019
Hij schrikt. Kijkt om zich heen, alsof iemand mee kan luisteren. \u2018Mandy\u2026 het is te moeilijk.\u2019
Daar is hij weer. Die zin.
\u2018Nee,\u2019 zeg ik. \u2018Het is niet moeilijk. Jij kiest ervoor om niets te kiezen.\u2019
Hij zegt niets. Dat is ook een keuze.
\u2018Weet je wat moeilijk is?\u2019 ga ik verder. \u2018Doen alsof dit normaal is.\u2019
Ik loop met grote stappen langs hem heen, tik de deur open en voel mijn hart bonzen. Niet alleen van verdriet, maar van woede die eindelijk een richting krijgt. In de lift adem ik diep in en denk: precies hierom. Hierom wacht ik niet.<\/p>\n
Boven laat ik mijn jas vallen. Ik stamp door het huis. Mijn telefoon trilt.
Volgende week weer?
Ik kijk naar het scherm en weet het zeker: dit is waarom ik hem nog niet afkap. Hij kiest op zijn manier w\u00e9l voor mij. Hij laat me voelen dat ik besta.<\/p>\n
<\/p>\n
Saskia<\/p>\n
Wist je dat je Mandy\u2019s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen<\/a>? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste \u2018scharrels\u2019. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan \u2013 al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?<\/p>\n Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club<\/a>!<\/p>\n Meer Vriendin? Volg ons op Facebook<\/a> en Instagram<\/a>. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief<\/a>.<\/p>\n LEES OOK<\/p>\n
![\"makelaar](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/1758869049_777_Ontwerp-zonder-titel-2024-10-07T152146.583-1024x536.png\")
<\/a><\/p>\n