{"id":11597,"date":"2025-10-02T12:37:07","date_gmt":"2025-10-02T12:37:07","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/11597\/"},"modified":"2025-10-02T12:37:07","modified_gmt":"2025-10-02T12:37:07","slug":"one-battle-after-another-bewijst-dat-leonardo-dicaprios-beste-rollen-iets-met-elkaar-gemeen-hebben","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/11597\/","title":{"rendered":"‘One Battle After Another’ bewijst dat Leonardo DiCaprio’s beste rollen iets met elkaar gemeen hebben"},"content":{"rendered":"

Sinds vorige week is de nieuwste film van Paul Thomas Anderson<\/a>, met Leonardo DiCaprio<\/a> in de hoofdrol, te zien in de bioscoop. In One Battle After Another<\/a> speelt DiCaprio de rol van een ex-revolutionair die zijn dochter moet redden nadat een kwaadaardige vijand na zestien jaar weer opduikt.<\/p>\n

De film werd al lovend ontvangen en is een enorme film voor DiCaprio, omdat het zijn langverwachte eerste samenwerking met Anderson markeert. Toch herinnert One Battle After Another ons er ook aan dat DiCaprio veel meer gevoel voor humor heeft dan hem vaak wordt toegeschreven. Hij blijft zichzelf uitdagen en het is dan ook geen verrassing dat enkele van zijn beste rollen voortkomen uit films waarin hij de vrijheid kreeg om tegen zijn imago in te spelen.<\/p>\n

Schuwde humor nooit
DiCaprio brak door als kindster dankzij zijn vermogen om volledig in zijn personages op te gaan en te laten zien dat hij zowel fysiek als emotioneel kon transformeren. Toch schuwde hij humor nooit als dat nodig was. Zo speelde hij met succes bijdehante tienerpersonages in Romeo & Juliet, The Man in the Iron Mask, Marvin’s Room, Celebrity en The Beach.<\/p>\n

Het idee dat DiCaprio een volledig serieuze acteur is, komt mogelijk doordat hij vaak afwezig is bij traditionele promotie-evenementen. Hij is niet het type ster dat regelmatig aanschuift bij late-nightshows of Saturday Night Live presenteert.<\/p>\n

Veelzijdige carri\u00e8re
Zijn reputatie als serieus en intens heeft vooral te maken met het ingrijpende proces waarmee hij zich voorbereidde op de rol van Hugh Glass in The Revenant<\/a>, waarvoor hij een Oscar voor Beste Acteur won. Hoewel dit ongetwijfeld een van zijn beste prestaties is, vormt The Revenant eerder een uitzondering binnen zijn veelzijdige carri\u00e8re.<\/p>\n

DiCaprio’s aangeboren charisma en intelligentie maken hem bij uitstek geschikt om ongrijpbare antihelden te spelen die afhankelijk zijn van hun persoonlijkheid om te slagen. Twee van zijn beste vertolkingen waren die van charmante, ambitieuze oplichters die met zelfvertrouwen wisten te ontsnappen aan echte consequenties.<\/p>\n

Improviseerde
In Catch Me If You Can<\/a> mocht DiCaprio een jonge knul spelen die wanhopig probeerde door te breken in de volwassen wereld, terwijl The Wolf of Wall Street<\/a> hem de kans gaf een ridicule, narcistische kapitalist neer te zetten die zijn frauduleuze claims verborg achter extravagante feesten.<\/p>\n

Hoewel de hilariteit van Jordan Belforts arrestatiesc\u00e8ne of de inmiddels iconische Quaalude-sequentie vaak wordt toegeschreven aan Martin Scorsese<\/a>, was DiCaprio een van de vele acteurs die enkele van de beste momenten improviseerde.<\/p>\n

Zelfspot
Zelfspot speelde eveneens een grote rol in zijn succes: Quentin Tarantino<\/a> gaf hem in Once Upon a Time in Hollywood<\/a> de kans zichzelf te relativeren als de uitgebluste westernster Rick Dalton. De kwetsbaarheid die DiCaprio in die rol legde, werd extra krachtig doordat hij putte uit zijn eigen ervaringen in de industrie, wat sc\u00e8nes waarin Dalton worstelt met zijn tekst en in zijn trailer instort nog grappiger maakte dan ze al waren.<\/p>\n

One Battle After Another is een rol die perfect bij DiCaprio past in dit stadium van zijn carri\u00e8re, nu hij de leeftijd heeft bereikt waarop hij stuntelige vaderfiguren kan spelen. De film onderzoekt de generatiekloof, waarbij DiCaprio’s personage Bob Ferguson zijn dochter Willa (Chase Infiniti) niet volledig kan begrijpen.<\/p>\n

Coolste acteur
Hoewel Bobs oprechte liefde voor haar een groot deel van de emotionele lading van de film vormt, is het ook komisch om te zien hoe hij terugkeert naar een wereld van revolutionaire activiteiten die hij sinds zijn jeugd niet meer heeft betreden.<\/p>\n

Zijn onhandige, klungelige gedrag doet sterk denken aan Jeff Bridges in The Big Lebowski en Elliot Gould in The Long Goodbye. Hoewel DiCaprio jarenlang werd gezien als de coolste acteur ter wereld, laat One Battle After Another hem zien als een hilarisch ouderwetse, worstelende vader die zijn innerlijke held moet vinden.<\/p>\n

Komische opluchting
Het is een bewijs van DiCaprio’s talent dat hij komische vertolkingen weet te brengen die ook in de huidige politieke context blijven resoneren. One Battle After Another toont de frustratie van een voormalige radicaal die ziet hoe het land uit elkaar valt, en de verwarring, wanhoop en angst die DiCaprio in zijn rol legt, zorgen vaak voor een vorm van komische opluchting.<\/p>\n

Zelfs Don’t Look Up<\/a>, een film die veel minder succesvol was in het overbrengen van zijn boodschap dan One Battle After Another, gaf DiCaprio de kans langzaam ineen te storten bij het besef dat de wereld zichzelf niet kon redden van de slechtste impulsen van de mensheid. DiCaprio kiest duidelijk projecten die aansluiten bij de politieke en humanitaire thema’s die hem persoonlijk interesseren, en juist die eerlijkheid maakt hem nog overtuigender als komisch acteur.<\/p>\n

Kijken?
DiCaprio kan je op dit moment zien in One Battle After Another, dat nu in de bioscoop wordt getoond.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Sinds vorige week is de nieuwste film van Paul Thomas Anderson, met Leonardo DiCaprio in de hoofdrol, te…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":11598,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[99,48,98,102,103,101,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-11597","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-films","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-film","12":"tag-films","13":"tag-movies","14":"tag-nederland","15":"tag-nederlanden","16":"tag-nederlands","17":"tag-netherlands","18":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11597","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11597"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11597\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11598"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11597"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11597"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11597"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}