\u201eIk noem het even na\u00efviteit\u201d, zei presentator Frank van Leeuwen \u2013 \u201eexcuseer me voor dat woord.\u201d Zijn gast knipperde onwennig in het licht van de studiolampen. Tot een dag geleden was Ren\u00e9 Claassen nog PVV\u2019er geweest en mocht hij van Geert Wilders niet aanschuiven bij talkshows. Nu zat hij in Goedemorgen Nederland met een balkje onder zijn naam: \u201eStapt per direct uit de PVV-fractie\u201d. Zo snel kan het gaan.<\/p>\n
Een beetje t\u00e9 snel. Claassen had zijn periode bij de PVV beschreven als een tegenvallend huwelijk. Nu heeft de gemiddelde ex na een relatiebreuk wat tijd voor reflectie nodig; wat tijd om uit te vogelen wie je ook alweer bent z\u00f3nder Ingrid, of om een verhaal te structureren dat verklaart waarom je zo lang bij Henk bent gebleven. Claassen had die tijd niet genomen. Waarom hij Wilders had verlaten voor Groep Markuszower wist hij wel: de sfeer bij de PVV was niet constructief, ze kregen niks gedaan en Geert wilde de optie van een ledenpartij niet eens in overweging nemen. \u201eMaar u w\u00edst toch waar u lid van werd\u201d, had Van Leeuwen gezegd. Waarop Claassen had gereageerd dat je van de PVV dus geen lid kunt wordt worden.<\/p>\n
Misschien kwam het door die afwezigheid van een bevredigend verhaal dat Claassen het woordje \u201ena\u00efviteit\u201d zo gretig omarmde. Hij had al instemmend \u201eja\u201d gezegd v\u00f3\u00f3r Van Leeuwen bij de laatste lettergreep van \u201eexcuseer\u201d was aanbeland. Ja: noem het maar na\u00efviteit. Dat is ook de sympathiekst denkbare verklaring.<\/p>\n
\u2019s Avonds, toen hij zijn talkshowtour voortzette bij Eva (AVROTROS), bleek die vermeende goedgelovigheid al een onmisbare bouwsteen te zijn geworden van zijn narratief. \u201eNoem me na\u00efef\u201d, zei hij twee keer. Wie weet duikt het woord over een jaar weer op als Claassen in een andere talkshow zijn scheiding van Markuszower komt uitleggen, en hem wordt gevraagd waarom hij eigenlijk had vertrouwd op een leider die niet door de veiligheidsscreening van de AIVD wist te komen. De beste man is nou eenmaal een beetje na\u00efef.<\/p>\n
Rijk palet aan woorden<\/p>\n
In Winter vol liefde (RTL4) arriveerde die avond een man die al een veel rijker palet aan woorden had gevonden om zichzelf mee te omschrijven. Vrijgezel Raoul leefde met het motto \u201eMake a friend every day\u201d en reed met zijn camper in hoge snelheid het leven van B&B-houder Claudia binnen, aan wie hij meteen de binnenkant van zijn busje liet zien. \u201eHet is liefdevol ingericht\u201d, lichtte hij toe. \u201eDat zegt iets over mezelf.\u201d Raoul was het type man dat zijn persoonlijkheid kon samenvatten in \u00e9\u00e9n helder, samenhangend verhaal: energiek, liefdevol, op anderen gericht. En zijn rivaal Ben was het type man dat in de kou bleef staan toekijken hoe Claudia in Raouls busje verdween. Gaf niks, zei Ben. Echt he-le-maal niks.<\/p>\n
In de sc\u00e8nes die volgden tekende zich steeds hetzelfde patroon af. Claudia, huppelend van enthousiasme over haar nieuwste aanwinst, liet Raoul zijn kamer zien. Ben keek toe vanuit de deuropening. Raoul, vanaf het eerste moment volledig in zijn element, gaf Claudia complimentjes. Ben luisterde vanuit de keuken. Tijdens het avondeten gaf Raoul Claudia een handgemaakt gordijntje. Ben staarde ernaar vanaf zijn kant van de tafel. <\/p>\n
Pas aan het eind van de aflevering begon het beeld dat hij in stand had proberen te houden \u2013 het beeld van zelfverzekerde, onbezorgde man \u2013 onmiskenbaar te wankelen. \u201eHij praat heel veel\u201d, zei hij over Raoul. \u201eEen beetje t\u00e9 veel, zou ik zeggen. Je komt er ook niet tussen. Hij lult aan een stuk door. Echt aan \u00e9\u00e9n. Stuk. Door.\u201d Maar Ben was nog niet bereid zijn zelfbeeld bij te stellen. Zoiets kost tijd. Hij haalde diep adem: \u201eNou ja\u201d, zei hij. \u201ePrima.\u201d Geeft niet.<\/p>\n
Geef cadeau<\/p>\n
Deel<\/p>\n
Mail de redactie<\/p>\n