Drie eicellen. Daarmee hoopt Rick zijn kinderwens te mogen vervullen. Op dit moment zijn de eicellen nog ingevroren, maar Rick – die de eicellen heeft geadopteerd \u2013 wil er graag embryo’s van maken, zodat hij toch nog een kind kan krijgen met zijn vrouw. “Als dat nog mag gebeuren, zou dat echt een wondertje zijn”, zegt hij.<\/p>\n
Slecht nieuws op vakantie <\/p>\n
Om op deze manier samen kinderen te krijgen, was natuurlijk nooit het originele plan. Rick en Kelly wilden dolgraag samen ouders worden. Zo’n zes jaar geleden, toen ze op vakantie gingen naar Itali\u00eb, besloten ze er helemaal voor te gaan. Ze wachtten op dat moment op de uitslag van een ziekenhuisonderzoek naar een bobbeltje in Kelly’s borst, maar hoopten op een goede uitslag. Ze besloten daarom de vakantie niet aan zich voorbij te laten gaan.<\/p>\n
\u00a9 Eigen beeld Kelly en Rick. <\/p>\n
Maar toen kwam het telefoontje, en het was niet het nieuws waar ze op hadden gehoopt. Borstkanker. Het\u00a0bleek te gaan om triple-negatieve borstkanker (TNBC), een agressieve, snelgroeiende vorm, die moeilijk te behandelen is.<\/p>\n
Eicellen invriezen <\/p>\n
Kelly startte niet meteen met haar behandeling. Aangezien chemo erg schadelijk is voor de vruchtbaarheid, was de eerste stap het invriezen van haar eicellen, in de hoop na de behandeling een extra mogelijkheid te hebben om samen kinderen te krijgen.<\/p>\n
In deze video hieronder vertelt Rick erover:<\/p>\n
Via een draagmoeder zou Rick alsnog kinderen kunnen krijgen met zijn vrouw Kelly, die niet meer leeft. <\/p>\n
Daarna werd Kelly maandenlang behandeld tegen de kanker. In eerste instantie met succes, ze was kankervrij verklaard. Maar nog geen halfjaar later was de ziekte terug en wisten ze dat het niet meer goed zou komen.<\/p>\n
“E\u00e9n van de eerste dingen die mijn vrouw hardop zei na dat verschrikkelijke nieuws, was dat ze mij het vaderschap ontnam”, vertelt Rick. “Dat is natuurlijk hartverscheurend om te horen.”<\/p>\n
Adoptie <\/p>\n
Toen kwam de gedachte op dat Rick de ingevroren eicellen van Kelly wellicht zou kunnen adopteren, om ze op een later moment nog te kunnen gebruiken. “Dat heb ik aan haar voorgelegd”, vertelt hij. “Ze was direct heel ontroerd en vond het een prachtig idee. Dat we zo toch nog het ouderschap konden nastreven.”<\/p>\n
En dus zetten ze het plan in werking. Met behulp van het Erasmus MC in Rotterdam werd juridisch alles vastgelegd en de eicellen zijn dan nu ook echt van Rick. Er kwam ook een ethische commissie aan te pas, die de mogelijke ethische dilemma’s hebben besproken en akkoord hebben gegeven op het gebruik van de eicellen door Rick.<\/p>\n
Komt weinig voor <\/p>\n
Sanne van der Hout, medisch ethicus bij de Universiteit Maastricht, zegt dat het in de praktijk heel weinig voorkomt dat ingevroren geslachtscellen na het overlijden van de partner daadwerkelijk worden gebruikt. Er wordt vaak wel over nagedacht wanneer een partner ernstig ziek is, ‘maar na het overlijden van de partner zien de meeste achterblijvende partners ervan af om dit proces daadwerkelijk in gang te zetten’. Rick is voor zover bekend de eerste man in Nederland die met dit proces bezig is.<\/p>\n