![\"Is](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/https:\/\/www.metronieuws.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/pexels-shkrabaanthony-6134647.jpg\")
<\/p>\n <\/p>\n
Foto: Pexels<\/p>\n
Iedere ouder kent het moment: je baby begint te huilen en je twijfelt. Meteen oppakken, of even wachten? Over het antwoord op die vraag wordt al tientallen jaren gediscussieerd door psychologen. Nieuwe onderzoeksresultaten gooien opnieuw olie op het vuur.<\/p>\n
Een studie in het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Child Psychology and Psychiatry geeft antwoord op of het af en toe laten huilen van een baby schadelijke gevolgen heeft voor de ontwikkeling van het kind of de band met de moeder.\u00a0<\/p>\n
Twee kampen in de psychologie<\/p>\n
De onderzoekers gingen uit van twee stromingen binnen de psychologie over hoe ouders moeten omgaan met huilende baby\u2019s<\/a>.<\/p>\n Aan de ene kant staat de hechtingstheorie. Die stelt dat ouders snel moeten reageren als een baby huilt. Door direct te troosten zou een kind een veilige band met de ouder opbouwen. Die band helpt kinderen later om de wereld met vertrouwen te verkennen.<\/p>\n Aan de andere kant staat een meer gedragspsychologische benadering. Daarin wordt gedacht dat onmiddellijk troosten van een kind het huilen juist kan versterken. Als huilen altijd meteen aandacht oplevert, zou een baby dat gedrag vaker gebruiken. Door soms even te wachten, zouden kinderen leren zichzelf te kalmeren.<\/p>\n Onderzoekers van de University of Warwick wilden weten wat er in de praktijk gebeurt.<\/p>\n Baby\u2019s even laten huilen<\/p>\n Voor het onderzoek werden baby\u2019s en hun moeders gevolgd vanaf de geboorte tot een leeftijd van 18 maanden. In die periode hielden de onderzoekers bij hoe ouders omgingen met huilen.<\/p>\n Moeders gaven op verschillende momenten aan of zij hun baby nooit, soms of regelmatig even lieten huilen. Ook noteerden ze hoe vaak en hoelang hun baby huilde op verschillende momenten van de dag.<\/p>\n Toen de kinderen 1,5 jaar oud waren, keken onderzoekers naar hun gedrag en ontwikkeling. Dat gebeurde via vragenlijsten voor ouders, maar ook via observaties van onafhankelijke onderzoekers die de peuters tijdens speelmomenten beoordeelden.<\/p>\n Daarnaast werd gekeken naar de band tussen moeder en kind met een bekende psychologische test waarbij wordt geobserveerd hoe een peuter reageert als een ouder even de kamer verlaat en daarna terugkomt.<\/p>\n Geen verschil in ontwikkeling of hechting<\/p>\n De resultaten waren opvallend: baby\u2019s die soms even moesten huilen, ontwikkelden<\/a> zich niet anders dan baby\u2019s die direct werden getroost. Ook werd geen verschil gevonden in de emotionele band tussen moeder en kind.<\/p>\n Sterker nog: baby\u2019s die vlak na de geboorte af en toe even huilden, bleken als ze drie maanden oud waren, gemiddeld minder vaak te huilen. En als ouders rond drie maanden iets vaker wachtten met reageren, duurde het huilen op latere leeftijd gemiddeld korter.<\/p>\n Volgens de onderzoekers past dit bij hoe ouders hun gedrag meestal vanzelf aanpassen naarmate een baby ouder wordt.<\/p>\n Kritiek<\/p>\n Niet iedereen is overtuigd. Andere psychologen uitten kritiek op de conclusies van de studie. Zij wijzen erop dat huilen voor baby\u2019s een belangrijke manier is om hun behoeften kenbaar te maken.<\/p>\n Volgens deze onderzoekers kan het negeren van huilen mogelijk leiden tot meer stress bij baby\u2019s. In theorie zouden verhoogde stresshormonen invloed kunnen hebben op de ontwikkeling van de hersenen, maar dat laat onderzoek niet zien.<\/p>\n Ook kan de term \u2018laten huilen\u2019 door ouders verschillend zijn ge\u00efnterpreteerd: de ene ouder denkt misschien aan een baby alleen laten in de kamer, terwijl een ander het ziet als even wachten terwijl je naast je baby zit.<\/p>\n Onderzoekers verdedigen hun conclusies<\/p>\n