{"id":181079,"date":"2026-04-09T05:42:20","date_gmt":"2026-04-09T05:42:20","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/181079\/"},"modified":"2026-04-09T05:42:20","modified_gmt":"2026-04-09T05:42:20","slug":"review-samson-draagt-een-schuld-die-nauwelijks-is-af-te-lossen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/181079\/","title":{"rendered":"Review: Samson draagt een schuld die nauwelijks is af te lossen"},"content":{"rendered":"

Argwanend was ik niet. Eerder gretig. Een open-wereld misdaadspel zonder wapens, met alleen je vuisten en een barrel op wielen? Dat klonk oprecht fris.<\/p>\n

En laten we eerlijk zijn: de trailers waren overtuigend. Samson McCray die zich een weg terug beukt door de grauwe straten van Tyndalston, met een schuld van honderdduizend dollar om zijn nek en zijn zus als onderpand. Gemaakt door de man achter Just Cause<\/a> en oud-collega\u2019s van Mad Max<\/a>. Voor 25 euro. Wat kon er misgaan?<\/p>\n

Nogal wat, blijkt.<\/p>\n

\"\"
\nB-FILM ZONDER SCRIPT<\/p>\n

Het verhaal is snel verteld. Samson McCray is een ex-gedetineerde en voormalig vluchtchauffeur die terugkeert naar z\u2019n geboortestad Tyndalston nadat een klus in St. Louis dramatisch misliep. Zijn zus Oonagh heeft zichzelf als onderpand aangeboden, en Samson moet honderdduizend dollar bij elkaar schrapen om haar vrij te krijgen. Klassiek B-film-materiaal. Prima, als de game er iets mee deed.<\/p>\n

Maar de personages zijn zo plat als een lekke band. Oonagh belt regelmatig, klinkt nooit alsof ze daadwerkelijk in gevaar is, en de rest van de cast bestaat uit stereotiepe straatcriminelen die oneliners afvuren alsof ze auditie doen voor een slechte misdaadserie. Het verhaal heeft veertien missies die los staan van de debt-verhaallijn, waardoor het geheel aanvoelt als twee losse games die toevallig dezelfde hoofdpersoon delen. Spanning opbouwen zit er niet in.<\/p>\n

\"\"SCHULD ALS SYSTEEM<\/p>\n

Het idee achter de gameplayloop is w\u00e9l goed. Samson werkt op een dagcyclus: elke ochtend word je wakker in je vieze flatje, je kiest een paar klussen, en aan het eind van de dag moet je genoeg verdiend hebben voor je aflossing. Lukt dat niet, dan staan er de volgende ochtend schuldeneisers voor je deur. Mis te veel dagen en je zus is er geweest.<\/p>\n

Elke mislukte missie kost je geld \u00e9n actiepunten. Faal je te vaak, dan spiraal je naar beneden: minder geld, minder opties, hogere schulden. Die druk om elke dag net genoeg bij elkaar te schrapen is het beste wat Samson te bieden heeft.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Maar de missies maken die spanning niet waar. Acht types, vier te voet en vier in de auto, en na twee in-game dagen heb je ze allemaal gezien. Beatdowns waarbij je een groepje in elkaar slaat. Shadow-opdrachten waarbij je iemand volgt tot je een groepje in elkaar mag slaan. Jack-missies waarbij je pakketjes verzamelt en tussendoor, je raadt het, een groepje in elkaar slaat. Na dag acht draaide ik dezelfde werkdag voor de tiende keer. Sisyphus met vuisten.<\/p>\n

VUISTEN VAN KLEI<\/p>\n

Jammer dan dat die vuisten ook nog eens van klei zijn. Samson vecht uitsluitend met z\u2019n handen, een moedige keuze voor een misdaadspel. Maar waar de ontwikkelaars waarschijnlijk aan Sifu<\/a> of de Arkham<\/a>-games dachten, krijg je gewoon drie kerels die als dronken tieners op elkaar in meppen bij een snackbar.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Lichte klappen, zware klappen, een parry, af en toe een stoelpoot. Dat is het. Animaties breken constant, vijanden glijden door objecten heen, en zodra je met meer dan twee tegenstanders tegelijk vecht, is het compleet onduidelijk wat er gebeurt. De camera helpt niet mee. De vijand-AI ook niet, want die staat regelmatig niets te doen terwijl je hun maat in elkaar ramt. In \u00e9\u00e9n memorabel gevecht stond ik een finisher uit te voeren op een vijand die al op de grond lag, terwijl Samson wild in het luchtledige stond te meppen. Ondertussen werd ik van achteren door twee gasten platgeslagen die ik niet eens had zien spawnen. Filmisch is anders.<\/p>\n

Er zit een skilltree in met 28 vaardigheden over vier takken. Klinkt als genoeg om mee te groeien, maar tegen het einde van het spel ging ik nog net zo makkelijk tegen de vlakte als op dag \u00e9\u00e9n. Meer gezondheid, meer schade, een finisher die health teruggeeft, het maakt allemaal niets uit als de animaties halverwege een combo haperen en het spel besluit dat jij nu aan de beurt bent om klappen te vangen.<\/p>\n

KARREN RAMMEN<\/p>\n

De rijmissies komen er iets beter vanaf. Je persoonlijke muscle car stuurt als een sloep, maar dat is op zich prima. Rammen is bevredigend, en de auto\u2019s in Tyndalston zien er allemaal uit als achtergrondwagens uit een jaren-negentig-actiefilm. Dat past bij de sfeer.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Maar je auto gaat veel te snel kapot, reparaties vreten je budget, en als je pech hebt strand je midden op een snelweg zonder de mogelijkheid om een rijdende auto te stelen. Dan mag je rennen. De takedown-missies ontaarden regelmatig in een triest tafereel: een vastgelopen NPC-auto die je met stapvoets rammen langzaam tot schroot verwerkt. E\u00e9n keer moest ik minutenlang heen en weer rijden op een snelweg omdat de vijandige auto tegen een vangrail hing en de omringende NPC\u2019s me geen ruimte gaven om snelheid te maken. Spectaculair is anders.<\/p>\n

NAT, GRAUW EN LEEG<\/p>\n

E\u00e9n ding moet gezegd: Tyndalston zelf ziet er schitterend uit. De stad baadt in nattigheid, graffiti en verval, en de Unreal Engine 5 doet z\u2019n werk. De sfeer zit ergens tussen GTA IV<\/a> en Max Payne<\/a>. Je w\u00edlt hier rondlopen.<\/p>\n

Alleen is er bar weinig te beleven buiten de missies om. De NPC\u2019s zijn stijve poppen die dezelfde drie animaties herhalen. Sommigen hebben korte verhaaltjes, en die zijn verrassend sterk: een vrouw die ADHD-medicatie van haar dochter probeert te verkopen, een man die je vraagt hem aan te rijden zodat zijn vrouw het verzekeringsgeld kan gebruiken. Maar ze zijn schaars, en de stad voelt uiteindelijk meer als decor dan als levende wereld.<\/p>\n

\"\"BUGS EN BREUKEN<\/p>\n

En dan de technische staat\u2026 Missies die niet triggeren. Vijanden die niet spawnen. Een storymissie die meerdere keren brak waardoor ik de game moest herstarten. Frame rate-dips die uit het niets opduiken, zelfs op stevige hardware. Dit is geen schoonheidsfoutje. Samson voelt onaf.<\/p>\n

MOEGESTREDEN<\/p>\n

Samson: A Tyndalston Story heeft een sterk idee in z\u2019n schuldensysteem en een stad die eruitziet als de set van een vergeten misdaadfilm. Maar het vechten is een ramp, de missies herhalen zich al na dag twee, de progressie voelt betekenisloos, en de technische problemen maken het moeilijk om de goede kanten te waarderen. Voor 25 euro krijg je een spel met ambitie, maar zonder de uitvoering om die waar te maken. Misschien over drie maanden, na een paar flinke patches. Nu niet.<\/p>\n

Samson is vanaf 8 april beschikbaar op pc. Console-versies staan gepland voor een nog onbekende datum.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Argwanend was ik niet. Eerder gretig. Een open-wereld misdaadspel zonder wapens, met alleen je vuisten en een barrel…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":179955,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[99,48,98,102,103,101,46,47,49,45,50,555,35725,35726],"class_list":{"0":"post-181079","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-films","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-film","12":"tag-films","13":"tag-movies","14":"tag-nederland","15":"tag-nederlanden","16":"tag-nederlands","17":"tag-netherlands","18":"tag-nl","19":"tag-review","20":"tag-samson","21":"tag-samson-a-tyndalston-story"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/116373156521015557","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/181079","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=181079"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/181079\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/179955"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=181079"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=181079"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=181079"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}