{"id":204075,"date":"2026-05-07T15:03:12","date_gmt":"2026-05-07T15:03:12","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/204075\/"},"modified":"2026-05-07T15:03:12","modified_gmt":"2026-05-07T15:03:12","slug":"filmreview-mortal-kombat-ii-is-dom-bloederig-en-precies-goed-genoeg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/204075\/","title":{"rendered":"Filmreview: Mortal Kombat II is dom, bloederig en precies goed genoeg"},"content":{"rendered":"

De Mortal Kombat-reboot uit 2021 beloofde een toernooi en leverde een verlengde tutorial af. Het vervolg draait die blunder recht, met bloed, Karl Urban en genoeg dom plezier om twee uur te vullen.<\/p>\n

Wie in de jaren negentig kwartiertjes in de arcadekast gooide voor Mortal Kombat, heeft daar waarschijnlijk twee herinneringen aan: het gevoel van triomf bij je eerste fatality, en het gevoel van schaamte wanneer je ouders erachter kwamen wat voor spel je eigenlijk speelde. De franchise leeft sindsdien grotendeels van dat tweeluik: spectaculair geweld en de ongemakkelijke wetenschap dat je er eigenlijk iets te veel van geniet.<\/p>\n

De filmreeks heeft dat evenwicht nooit echt gevonden. Paul W.S. Andersons versie uit 1995 was charmant maar tandeloos door zijn PG-13-rating. De reboot uit 2021 maakte het bloederig genoeg, maar vergat een toernooi te organiseren, wat toch een beetje het hele punt is van Mortal Kombat. Nu doet regisseur Simon McQuoid een tweede poging. En hoewel het resultaat niet bepaald een Flawless Victory is, valt er ditmaal tenminste iets te beleven.<\/p>\n

\"MortalEindelijk een toernooi, h\u00e8<\/p>\n

Het goede nieuws: er wordt gevochten. In toernooivorm, zelfs. De verdedigers van Earthrealm nemen het in \u00e9\u00e9n-op-\u00e9\u00e9n-gevechten op tegen de krijgers van Outworld, aangevoerd door bullebak Shao Kahn (Martyn Ford), een man die eruitziet alsof iemand een bodybuilder in een schedelvormige helm heeft geperst en hem het bevel gaf om boos te kijken. Wie verliest, gaat eraan. In theorie, althans.<\/p>\n

De gevechten zijn een flinke stap vooruit. McQuoid geeft de actie meer ademruimte dan in de vorige film en de choreografie is gevarieerder. Het hoogtepunt is het duel tussen Liu Kang (Ludi Lin) en een uit de dood herrezen Kung Lao (Max Huang), waarin vuurkracht botst op die legendarische scheermeshoed tegen een kleurrijke achtergrond. Het is inventief en precies het soort onzin dat deze franchise nodig heeft. Andere confrontaties vari\u00ebren van prima tot indrukwekkend, maar halen dat niveau niet meer.<\/p>\n

\"Liu<\/p>\n

De fatalities zijn aanwezig en lekker smerig. Koppen rollen, ledematen vliegen en de R-rating wordt met zichtbaar plezier benut. Toch valt op dat de film op visueel vlak niet altijd even sterk is: sommige CGI-achtergronden zien er goedkoop uit en het green screen-gebruik trekt je af en toe uit het moment.<\/p>\n

Karl Urban en de twee clowns<\/p>\n

De grootste upgrade is niet het toernooi, maar de wisseling van hoofdpersonen. De ronduit saaie Cole Young (Lewis Tan) is naar de achtergrond verschoven, en in zijn plaats krijgen we Johnny Cage (Karl Urban) en Prinses Kitana (Adeline Rudolph).<\/p>\n

Urban is als uitgerangeerde jaren-negentig-actiester het vermakelijkste wat deze film te bieden heeft. Zijn Johnny Cage is een cynische Hollywood-has-been die opeens in een interdimensionaal gevechtstoernooi wordt gegooid en daar precies zo verbaasd over is als je zou verwachten. Urban haalt er alles uit wat erin zit, al voelt zijn timing af en toe net iets minder punchy dan je van de videogameversie van het personage gewend bent. Subtiel is het niet, maar het werkt vaker wel dan niet.<\/p>\n

\"Karl<\/p>\n

Wie opnieuw de show steelt, is Josh Lawson als Kano. De man walst door elke sc\u00e8ne met het charisma van iemand die precies doorheeft in wat voor film hij speelt, en die kennis schaamteloos misbruikt. Zijn oneliners zijn consequent de grappigste momenten in de film. Samen met Urban levert hij een handvol sc\u00e8nes op waar je in de zaal hardop om moet lachen. Als Mortal Kombat II ergens in slaagt, dan is het in het besef dat het zichzelf niet te serieus moet nemen.<\/p>\n

Kitana\u2019s verhaal, een prinses die haar moorddadige stiefvader wil onttronen, geeft de film een emotionele kern. Althans, dat zou het moeten zijn. Rudolph zet haar neer met voldoende vastberadenheid, maar het script geeft haar nauwelijks de ruimte om echt indruk te maken. Haar dynamiek met strijdgenoot Jade (Tati Gabrielle<\/a>) schreeuwt om meer aandacht dan de film bereid is te geven. Jammer, want daar zit een veel interessanter verhaal dan wat we nu krijgen.<\/p>\n

\"KitanaDood is slechts een suggestie<\/p>\n

Het grootste probleem van Mortal Kombat II is ironisch genoeg de mortaliteit in Mortal Kombat. Personages sterven met regelmaat, maar komen net zo makkelijk weer terug. Necromantie, wederopstanding, een uitstapje naar het hiernamaals: de film goochelt zo losjes met de dood dat het lastig wordt om je er druk over te maken wanneer iemand het loodje legt.<\/p>\n

Trouw aan de games? Absoluut. Effectief als filmverhaal? Een stuk minder. Als om de drie sc\u00e8nes wordt herhaald dat het om het voortbestaan van de aarde gaat, helpt het niet dat niemand echt dood kan gaan.<\/p>\n

Het verhaal daaromheen is zo dun als vloeipapier. Er is iets met een amulet dat onsterfelijkheid verleent. Er zijn slechteriken die vals spelen. En er is veel uitleg die de film beter had kunnen schrappen. Scenarioschrijver Jeremy Slater weet wanneer hij gas moet geven, maar remt te vaak af voor plotpunten die niets toevoegen.<\/p>\n

\"ScorpionDe juiste soort dom<\/p>\n

Mortal Kombat II is geen goede film in de traditionele zin. Het verhaal is een kapstok, de karakterontwikkeling blijft oppervlakkig en de balans tussen ernst en absurditeit schuurt soms. Maar het is w\u00e9l precies de Mortal Kombat-film die de reboot uit 2021 had moeten zijn. Er wordt gevochten, er wordt gelachen, en af en toe wordt er iemand op creatieve wijze in twee\u00ebn gehakt.<\/p>\n

Voor wie opgroeide met de arcadekasten en de 1995-film, is het ook een kleine nostalgietrip. De gevechtsarena\u2019s doen denken aan de achtergronden uit de games, de soundtrack bonkt je door je stoel, en er zijn genoeg knipogen naar het bronmateriaal om fans tevreden te houden. Of het genoeg is om een derde film te rechtvaardigen? Dat hangt er vanaf of het volgende deel ook een verhaal durft te vertellen.<\/p>\n

Mortal Kombat II draait vanaf 7 mei in de Nederlandse bioscopen.<\/p>\n

Conclusie<\/p>\n

Mortal Kombat II is een flinke stap vooruit ten opzichte van de eerste film. De gevechten zijn beter, Karl Urban en Josh Lawson zorgen voor het nodige vertier en de fatalities zijn lekker ranzig. Maar wie meer zoekt dan dom bioscoopplezier, wordt met een boterzacht verhaal en onbeduidende inzet achtergelaten. Leuk voor een avondje uit. Meer niet, maar dat hoeft ook niet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"De Mortal Kombat-reboot uit 2021 beloofde een toernooi en leverde een verlengde tutorial af. Het vervolg draait die…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":204076,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[26],"tags":[99,48,98,102,103,39389,101,46,47,49,45,50,555],"class_list":{"0":"post-204075","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-films","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-film","12":"tag-films","13":"tag-mortal-kombat-ii","14":"tag-movies","15":"tag-nederland","16":"tag-nederlanden","17":"tag-nederlands","18":"tag-netherlands","19":"tag-nl","20":"tag-review"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/116533907180865922","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204075","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=204075"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/204075\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/204076"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=204075"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=204075"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=204075"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}