![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/opiauteur-EGBERTS-Thom.jpg\"\/)
<\/p>\nMijn neef moest er zelf ook wel om lachen. Hij had ChatGPT gevraagd: \u201eWat zijn de beste plekken in de Dordogne om te zitten?\u201d. Het antwoord: \u201eHier zijn mijn favoriete plekken in de Dordogne om gewoon lekker te zitten en te genieten van het uitzicht of de sfeer.\u201d<\/p>\n
Geinig natuurlijk, die kluns van een ChatGPT die het n\u00e9t niet helemaal begrijpt. En ergens ook altijd geruststellend, dit soort foutjes; als-ie d\u00edt al niet snapt, gaat-ie mijn baan zeker niet overnemen.<\/p>\n
<\/p>\n
Thom Egberts is freelance schrijver voor onder meer Lubach en De Speld<\/p>\n
En toch bekroop me ook weer dat gevoel dat ik vaker heb als mensen vertellen wat ze allemaal aan ChatGPT vragen: het gevoel dat ze valsspelen. De boomer in mij dacht: een vakantie boeken, daar moest je toch moeite voor doen? En nu leek het: prompten, boeken, klaar. Een beetje dat gevoel dat je vroeger had als iemand bij tafelvoetbal alle vijf de middenvelders tegelijk een hengst gaf en op die manier een doelpunt maakte, en je dacht: ja, ik wist niet dat dat ook mocht.<\/p>\n
Nu is een vakantie bij elkaar ChatGPT\u2019en op zich geen krankzinnig voorbeeld van AI-gebruik. En misschien doen de mensen die voor hun vakanties AI gebruiken juist wel m\u00e9\u00e9r moeite dan vroeger, omdat ze nu meer gereedschap hebben om opties te vergelijken.<\/p>\n
De bekende, ronkende AI-drieslag<\/p>\n
Toch zie ik om mij heen wel degelijk AI-gebruik dat ik krankzinnig zou willen noemen. Een tijdje terug werkte ik aan een tv-item over de erbarmelijke staat van het Duitse spoor. Ik vroeg aan een kennis die in Duitsland woont of hij daarover op de lokale televisie misschien reportages had gezien. Zijn antwoord: een ChatGPT-link, met daarin het antwoord van ChatGPT op mijn vraag. Vast lief bedoeld, maar het deed me ook denken aan die mensen die vroeger passief-agressief reageerden met een Let me Google that for you-linkje<\/a>, als iemand een domme vraag had gesteld.<\/p>\n Een vriend vertelde me dat een collega van hem via een duidelijk door ChatGPT opgesteld berichtje haar collega\u2019s op de hoogte had gebracht van haar zwangerschap. Het was de bekende, ronkende drieslag met bijpassende emoji\u2019s. De wedervraag van ChatGPT \u2013 zal ik ook een mooi lettertype uitzoeken voor op het geboortekaartje? \u2013 was nog net niet meegekopi\u00eberd.<\/p>\n Iedereen wordt een beetje een politieagent, voortdurend gissend of iemand ergens een bocht heeft afgesneden<\/p>\n<\/blockquote>\n Hebben we echt zo weinig zelfvertrouwen? Aan een chatbot vragen of hij even onze blijdschap over ons aanstaande kindje wil verwoorden?<\/p>\n En dan was er natuurlijk nog het influencerskoppel Gio Latooy en Lynn Hermanussen, woonachtig in Dubai. Begin maart \u2013 de oorlog in Iran was net begonnen \u2013 namen zij een vlog op. Terwijl ze zo ongeveer moesten bukken voor de raketten, vroeg Gio aan Lynn<\/a>: \u201eIs de oorlog al begonnen, is die echt al uitgebroken, staat dat er?\u201d Haar antwoord: \u201eChatGPT zegt officieel van niet, maar het is gewoon niet best.\u201d Alsof je in de zeikende regen Buienradar gaat checken of het regent. Dat doe je alleen als je echt h\u00e9\u00e9l weinig vertrouwen hebt in je eigen beoordelingsvermogen, weet ik uit eigen ervaring.\u00a0\u00a0<\/p>\n Menselijke zeggingskracht<\/p>\n Toch gaat het over deze AI-praktijk van alledag maar weinig. Vaak gaat het \u00f3f over hele meetbare gevaren van AI (Weet je wat een ruimte\/water\/energie die datacenters nodig hebben?), of over hele grote abstracte (Straks maakt AI ons allemaal overbodig!).<\/p>\n Maar moeten we het niet iets meer hebben over ons eigen wezenloze geprompt? Voor ons brein is het aantoonbaar slecht. De stapels<\/a> onderzoeken<\/a> die dat bewijzen, groeien met de dag.\u00a0We worden minder creatief, en omdat we het brein steeds minder goed onderhouden, wordt dat alleen maar erger.<\/p>\n En misschien dat het argument \u2018onze hersenen worden vernietigd\u2019 u niet overtuigt, dat kan. Maar dan heb ik nog een bezwaar: het wordt \u2013 zeker op het werk \u2013 steeds onduidelijker waar we naar zitten te kijken. Heeft die collega die presentatie z\u00e9lf gemaakt, of niet? Die speech die Marja gaf bij haar afscheid. Zou ze\u2026? Iedereen wordt een beetje een politieagent, voortdurend gissend of iemand ergens een bocht heeft afgesneden.<\/p>\n Kunstmatige intelligentie mag dan wat tijdwinst opleveren \u2013 ik bedoel, dit stuk, weet je h\u00f3\u00e9 lang ik daar al mee bezig ben? \u2013 maar uiteindelijk verliezen we er misschien wel veel meer mee: menselijke zeggingskracht. <\/p>\n Die vraag aan die Duitse kennis was \u00f3\u00f3k een manier om gewoon weer eens contact te hebben, iets waar ik na dat ChatGPT-linkje al geen zin meer in had. Aan je collega\u2019s vertellen dat je zwanger bent, had ook zo\u2019n leuk, spontaan moment kunnen zijn. Maar in plaats daarvan krijgen je collega\u2019s van dat gezwollen LinkedIn-proza voorgeschoteld, dat eerst heel wat lijkt, maar uiteindelijk alleen maar teleurstelt.<\/p>\n Het is alsof je in een restaurant zit, je bestelt eten, je gaat even naar de plee, komt terug, en het eten is er al. E\u00e9n seconde denk je: yes! Daarna volgt de teleurstelling. Het stond blijkbaar al klaar, ze hebben het alleen even opgewarmd. Weg magie.<\/p>\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/061fd2f-Rusman%2C%20Floor%202023%20%5BDoomernik%202320%5D%201280%20WEB.png\")