![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/080526CUL_2033077523_tomorrow.jpg\")
<\/p>\nHet is een opmerkelijke keuze. Spring, het internationale theaterfestival waarin de laatste jaren sterk theatrale voorstellingen de overhand hadden, opent met een double-bill van pure, abstracte dans. Een genre waarvan sommigen al jaren beweren dat het pass\u00e9 is, die exclusieve focus op het bewegende lichaam.<\/p>\n
Die opvatting deelt Sung Im Her (49) nadrukkelijk niet. Zij vindt het lichaam en zijn communicatieve kracht geweldig. De Koreaanse is bovendien lyrisch over abstractie en, in haar eigen woorden, \u201egeobsedeerd door herhaling.\u201d Toch zijn het bijna altijd politieke thema\u2019s die haar inspireren: feminisme, discriminatie, migratie, machtsmechanismen.<\/p>\n
Aan het begin van haar persoonlijke dansgeschiedenis was dat wel anders. Her, van jongs af aan een beweger, kon pas op \u2018hoge leeftijd\u2019 \u2013 19 jaar wordt in de danswereld als oud gezien \u2013 beginnen aan haar formele dansopleiding. \u201eIn Korea heb je veel financi\u00eble support van je familie nodig. Die had ik niet\u201d, vertelt ze vanuit Londen, waar ze woont en werkt. \u201ePas laat lukte het me genoeg bijeen te krijgen. Het eerste wat ik op de academie hoorde was dat ik te dik was, mijn armen en benen te kort en mijn hoofd te groot. \u2018Jij wordt nooit een echte danser.\u2019 Ik ben toen in een maand twintig kilo afgevallen, stond zes jaar lang vanaf \u2019s morgens zeven uur in de studio en heb eindeloos mijn benen gerekt. Meedogenloos, ik zou het niemand aanraden.\u201d<\/p>\n
<\/p>\n
Beeld uit \u2018Tomorrow is now, today is yesterday\u2019 van Sung Im Her. <\/p>\n
Foto Foteini Christofilopoulou<\/p>\n
Zoom in<\/p>\n
De openbaring<\/p>\n
Dans betekende voor haar technische perfectie en ze was totaal toegewijd. Tot ze Drumming van Anne Teresa De Keersmaeker zag en niet meer kon ophouden met huilen \u2013 een bijzondere reactie op een abstract werk. \u201eDe vrijheid en het plezier van Drumming waren een openbaring. Ineens vroeg ik me af waar ik eigenlijk mee bezig was. Ik zag de vreugde die ik zelf vergeten was. Toen m\u00f3\u00e9st ik natuurlijk naar Belgi\u00eb.\u201d<\/p>\n
Bij P.A.R.T.S., de door De Keersmaeker opgerichte opleiding, kwam ze in een andere wereld. De nadruk lag vooral op onderzoek en \u201euren praten\u201d, over idee\u00ebn en intenties, over creatieve concepten. \u201eEen totale deconstructie van alles wat ik had geleerd.\u201d<\/p>\n
In Belgi\u00eb danste ze bij Troubleyn\/Jan Fabre (\u201eTypisch Fabre: bij de auditie moest iedereen natuurlijk uit de kleren en dan vervolgens een uur glibberen door de olijfolie\u201d), Les Ballets C de la B en Needcompany. Theatrale dansvoorstellingen, waarin ze telkens meer leerde over de expressiviteit van het lichaam.<\/p>\n
De choreografie\u00ebn waarmee zij zichzelf profileerde, waren opmerkelijk genoeg juist abstract en minimalistisch. In 2021 werd ze opgenomen in de felbegeerde lijst van nieuwe \u2018stemmen\u2019 in de hedendaagse dans van Aerowaves<\/a> (de Twenty Twenty-One) en in 2023 door dagblad The Guardian werd ze gesignaleerd als een \u201estage sensation to watch\u201d. Her had zichzelf in de kijker gespeeld met Nutcrusher (2019). Een repetitieve dans voor drie vrouwen (inclusief Her), \u00e9\u00e9n en al lang haar en heupen, aldus Her. In metallic glanzende skinny pants wiegen, twerken en headbangen ze erop los, en geselen zichzelf met hun lange lokken. Het was haar reactie op de #MeToo-beweging, die in Korea vooral een oorverdovende stilte veroorzaakte. \u201eMet een lichter accent in de voorstelling leg ik de vraag voor of we niet zelfbewust met dat stereotiepe beeld kunnen spelen.\u00a0Why\u00a0not own this? Het kan heel empowering zijn om er zelf de controle over te nemen.\u201d<\/p>\n \u2018Dans reikt dieper dan tekst\u2019<\/p>\n Een politiek thema dus, maar in een minimalistische, abstracte vorm, net als veel van haar andere werk. Het mooie van abstractie, vindt Her, is dat die ruimte biedt aan zowel een helder vormgegeven \u2018boodschap\u2019 als aan vele verschillende interpretatiemogelijkheden. \u201eIeder kan er zijn eigen perspectief op loslaten en dat is voor mij het mooist. Ik probeer als maker door middel van concept, structuur en bewegingsreferenties het publiek natuurlijk wel degelijk in een bepaalde richting te laten denken, maar ik ga het niet uitspellen. Soms zie ik voorstellingen die mij te narratief zijn. Dan vind ik het gewoon niet meer interessant.\u201d<\/p>\n Beeld uit \u2018Everything Falls Dramatic\u2019.<\/p>\n Foto Geun Woo Choi<\/p>\n Zoom in<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/080526CUL_2033077523_everythingfallsdramatic2.jpg\")
<\/p>\n