Evengoed is de Arena in een Harry Styles-roes. Fans bivakkeren al dagenlang buiten met slaapzakken, de merchandise vliegt over de toonbank. En ook Harry constateert met slechts de simpele vraag (\u201eWie komt er uit Amsterdam?\u201d) dat het gros van zijn fans in het deze openingsavond goed gevulde stadion bepaald niet lokaal is.<\/p>\n
Dat deze concerten de blauwdruk vormen voor alles in de wereldtournee wat volgt, beseffen zijn fans maar al te goed. Elk dansje, elk kreetje, elke blik richting camera zal de komende weken via de socials eindeloos rond gaan. Styles evolueert, zijn publiek groeit feilloos mee. De psychedelische boa\u2019s, polkadots en hartjes van de vorige tour hebben plaatsgemaakt voor office chic: stropdasjes, oversized overhemden en zelfgemaakte discobaljurken.<\/p>\n
Minder uitbundig, niet minder groots<\/p>\n
Zelf verschijnt Styles, na een inleiding van Elvis\u2019 versie van \u2018Bridge Over Troubled Water\u2019, zijn \u2018Carla\u2019s Song\u2019 werd erdoor ge\u00efnspireerd, in een rood bomberjack, stropdasje en blauw overhemd. \u2018Are You Listening Yet?\u2019 is, met zijn half gesproken zanglijnen en Britse indie-randje, de frisse opening, met kolkende, kleurige visuals op forse videomuren, die meteen mikt op collectieve opwinding. Styles zoeft over de catwalk de zaal in.<\/p>\n
Twee uur lang ontvouwt zich een show die, ondanks het dance-karakter van zijn vierde album\u00a0Kiss All The Time. Disco, Occasionally, met referenties naar de Berlijnse clubcultuur en LCD Soundsystem, minder uitbundig aanvoelt dan zijn vorige Love On Tour (2023). Minder toeters en bellen, maar daardoor niet minder groots. De wat blijmoedige hysterie heeft plaatsgemaakt voor controle en detail, voor een rijpere vorm van popspektakel: meer band, meer instrument. Styles op gitaar, aan de piano en elektronische sounds, gesteund door een tienkoppige band met drie achtergrondzangeressen \u00e9n een achtkoppig strijkersensemble.<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/170526CUL_2033186195_harrynu2.jpg\")
<\/p>\n
Harry Styles op de catwalk van zijn concert in de Johan Cruijff ArenA<\/p>\n
Foto Anthony Pham<\/p>\n
Zoom in<\/p>\n
Zo is \u2018Coming Up Roses\u2019 een siersteen: Styles op toetsen, de strijkers zwellend, duizenden lichtjes in de Arena. Daarna gooit hij de gitaar om voor \u2018Fine Line\u2019\u00a0\u2013 fans zakken ge\u00ebmotioneerd door de knie\u00ebn.<\/p>\n
Het tweede deel van de show werkt nog beter. Ge\u00efnspireerd door zijn recente One Night Only-concert in Manchester verhuist Styles met een deel van zijn band naar het midden van de zaal voor een uitgesproken clubgevoel. \u2018American Girls\u2019 vormt de perfecte opmaat naar het danshart van de avond.<\/p>\n
Ontlading<\/p>\n
Met liedjes als \u2018Aperture\u2019, met zijn geraffineerde beats, vervormde synths en elastische bassen, \u2018Dance No More\u2019 en \u2018Ready, Steady, Go!\u2019, toont Styles hoe comfortabel hij zich inmiddels voelt in gladdere, elektronischere pop. De ontlading wanneer Styles \u201eWe belong togetherrrr\u201d zingt, is zorgvuldig geregisseerde euforie. Maar vooral \u2018Ready, Steady, Go!\u2019, met zijn vettige White Stripes-achtige baslijn, knalt live veel harder dan op plaat. Ook \u2018Season 2 Weight Loss\u2019, badend in rood laserlicht, groeit onverwacht uit tot een van de spannendste momenten van de avond.<\/p>\n
Leuk hoe hij \u2018This Must Be the Place\u2019 van Talking Heads mengt met zijn eigen \u2018Treat People With Kindness\u2019: licht excentriek, warm en losjes. Ook een muzikale bonus: de aaneenrijging van \u2018Carla\u2019s Song\u2019 aan \u2018Satellite\u2019. En cool: de flard van Underworlds \u2018Born Slippy\u2019 in \u2018Taste Back\u2019.<\/p>\n
Bij awardshows en in videoclips zagen we Styles de voorbije maanden nog midden in strak uitgewerkte choreografie\u00ebn opduiken, omringd door dansers. Jammer genoeg blijft daar tijdens deze tour weinig van over. Alleen tijdens \u2018Dance No More\u2019 waagt hij zich met twee dansers aan een paar ingestudeerde pasjes. Verder blijft de 32-jarige zanger, de voormalige tienerster van boyband One Direction, vooral de charmante podiumdier-versie van zichzelf: rennend, zwaaiend en semi-struikelend over de catwalk. \u201eIk ben ouder geworden en het podium groter.\u201d<\/p>\n
Onhandig<\/p>\n
Tja, die verlichte mega-catwalk met boogjes door de hele zaal: visueel indrukwekkend vanaf de tribune, onhandig voor wie in de zaal staat. Styles rent er de hele avond overheen \u2013 v\u00e9\u00e9l \u2013 waardoor hij voor een deel van het publiek geregeld verandert in een klein poppetje ergens achterin. Voor wie aan de flanken staat wordt het soms een licht absurd potje \u2018Waar is Wally?\u2019.<\/p>\n
Wat ook de \u2018charme\u2019 is van een openingsavond: niet alles verloopt vlekkeloos. De geluidsmix kraakt en ruist af en toe vervelend. Maar de show zal vast nog groeien de komende tijd, gedragen door Styles zelf, een van de weinige supersterren die zijn eigen charisma nooit zwaarder maakt dan nodig. Tegen het einde legt \u2018Matilda\u2019 de zaal stil en zet hij na de knipoog dat hij speciaal backstage nog even een liedje schreef uiteraard \u2018Sign of the Times\u2019 in \u2013 nog altijd een geweldige popsong. \u2018As It Was\u2019 sluit af zoals verwacht.<\/p>\n
Al met al voelt Together, Together nergens als een artiest die routineus een stadionshow afwerkt. Styles probeert zichtbaar weg te bewegen van vrijblijvende feelgood in de richting van iets ambitieuzers: meer muzikaliteit, meer controle, meer clubcultuur, minder popcircus. Daarin slaagt hij. Daaraan zie je waarom Harry Styles boven zoveel andere hedendaagse popsterren uitstijgt. Geen feilloze openingsavond \u2013 wel spannend.<\/p>\n
Geef cadeau<\/p>\n
Deel<\/p>\n
Mail de redactie<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Pop Harry StylesGehoord: 16\/5 in de Johan Cruijff Arena, Amsterdam. Herh.: 17\/5 t\/m 5\/6, aldaar. \u00a0 Een feestje…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":212266,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[99,48,98,120,121,46,47,49,45,50],"class_list":{"0":"post-212265","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-muziek","8":"tag-amusement","9":"tag-dutch","10":"tag-entertainment","11":"tag-music","12":"tag-muziek","13":"tag-nederland","14":"tag-nederlanden","15":"tag-nederlands","16":"tag-netherlands","17":"tag-nl"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@nl\/116589118487763826","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/212265","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=212265"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/212265\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/212266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=212265"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=212265"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=212265"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}