Wie Pieter Wilson spreekt over zijn werk als buurtpastoor hoort een behulpzame man die een ‘community’ wil bouwen met een kop koffie en een luisterend oor. De wijk waar hij in Rotterdam werkt heeft geen kerk, dus vanuit een klein winkelpandje helpt hij zijn buurtgenoten met de middelen die hij heeft.<\/p>\n
Al 10 jaar een last<\/p>\n
Maar wie hem langer spreekt, hoort ook een man die al 10 jaar een last met zich meedraagt. Op 16 mei 2016 raakte zijn broer Christiaan vermist in de Himalaya. Hij werd voor het laatst gezien in het basiskamp, op meer dan 5.000 meter hoogte. Hij zou afdalen, terug naar de bewoonde wereld, maar daar is hij niet meer aangekomen.<\/p>\n
“Hij had de mogelijkheid om een dag later samen met iemand anders te gaan, maar dat heeft hij niet gedaan. Hij wilde die dag waarschijnlijk goed benutten om gewoon door te gaan”, zegt Pieter. Het duurde even voordat vrienden en familie zich zorgen begonnen te maken, want het was wel vaker lastig voor Christiaan om te communiceren vanuit de bergen.<\/p>\n
Code rood<\/p>\n
Maar toen de alarmbellen eenmaal afgingen, was het ook code rood. Vrienden van Christiaan en Pieter reisden naar Nepal af om hem te zoeken. Er werd een grote zoekactie opgezet, maar dat leverde niets op. Het enige spoortje dat is gevonden, is een stukje helm.<\/p>\n
“Het is vrij aannemelijk dat het van hem is geweest, omdat het een vrij nieuw model helm was”, zegt Pieter. “Maar het is niet eens 100 procent zeker, omdat iemand toevallig exact zo’n zelfde helm was verloren in dat berggebied.” Dus daar moeten ze het mee doen: een laatste bericht van zijn satelliettelefoon, ooggetuigen die hem voor het laatst hebben gezien en een stukje helm die niet eens zeker van Christiaan is.<\/p>\n
Verwarrend gevoel<\/p>\n
Als Pieter terugdenkt aan de eerste dagen na de vermissing, herinnert hij zich vooral hoe hij de hele tijd contact hield met iedereen en de woordvoering deed naar de media. Zelf was hij niet getraind genoeg om de bergen in te gaan. “Ik ben op radio en tv geweest. En we waren met een crowdfunding bezig”, blikt hij terug. “‘Als iemand de wil heeft om door te zetten en het te overleven, dan is hij dat’, zeiden we.”<\/p>\n
Ik ben op radio en tv geweest. En we waren met een crowdfunding bezig, als iemand de wil heeft om door te zetten en het te overleven, dan is hij dat, zeiden we.<\/p><\/blockquote>\n
Pieter over de eerste dagen na de vermissing van zijn broer<\/p>\n
“Tegelijkertijd waren er ook professionals die ik sprak van Buitenlandse Zaken of klimorganisaties die zeiden: ‘Houd er rekening mee dat hij is overleden.'” Voor Pieter kon het op dat moment alle kanten op gaan. “En omdat ik ook namens de familie sprak, raakte ik ook wel een beetje kwijt wat ik nou zelf daarin dacht.”<\/p>\n
Zoektocht gestaakt<\/p>\n
Uiteindelijk besloot Pieter, in overleg met anderen, dat de zoektocht gestaakt zou worden. Mensen waren toen al weken met man en macht bezig om Christiaan te vinden. “Op een gegeven moment heb ik gezegd: ‘Jongens, we gaan stoppen. Het regenseizoen breekt aan, we gaan daarna kijken hoe we verder gaan.'”<\/p>\n
De zoektocht stopte, en na weken waarin Pieter contant bezig was geweest was er nu ineens stilte om na te denken. “Toen hij net vermist raakte was het een mooie periode waarin we samen keihard hebben gewerkt. Het was toen een goede manier om ermee om te gaan, maar dat was niet een moment van veel introspectie.”<\/p>\n
‘We gaan er niet achter komen’<\/p>\n
Toen er eenmaal ruimte kwam voor bespiegeling, was het niet makkelijk om door te gaan zonder lichaam van Christiaan of duidelijkheid van wat er precies met zijn broer is gebeurd. Tegelijk wist Pieter dat hij op een gegeven moment zelf een beslissing moest nemen, want het antwoord zou niet zomaar komen.<\/p>\n
“Met belangrijke dingen in je leven maak je gewoon een keuze”, zegt hij. “Toen heb ik tegen mezelf gezegd: ‘Misschien zit ik ernaast, maar ik denk dat hij is overleden. En ik denk ook dat we er de komende 40 jaar niet achter gaan komen hoe en wat.'” Pieter noemt het zijn ‘werkhypothese’. Maar ondanks die keuze was het moeilijk om het rouwproces in te gaan zolang Christiaan niet wordt gevonden. “Als je geen lichaam hebt, is rouwen gewoon heel lastig.”<\/p>\n
Geen afsluiting<\/p>\n