\n\t
![\"De](\"https:\/\/cdn.nieuweoogst.nu\/public\/image\/960x615\/6018820.jpg\")
<\/a>
\n\t
\n\t\tDe mestvergistingsinstallatie van de gebroeders Loonen. \u00a9 Marloes van ’t Klooster
\n\t <\/p>\n
Het verhaal van De Boterpot maakt tegelijkertijd duidelijk waarom banken steeds vaker naar vergistingshubs kijken. Door mest van meerdere bedrijven te bundelen, ontstaat volume om de hoge investeringen terug te verdienen. Zeker voor kleinere bedrijven is dat vaak de enige haalbare route.<\/p>\n
Een gemiddeld Nederlands melkveebedrijf telt immers iets meer dan 110 melkkoeien. Johan Loonen begrijpt de gedachte, maar ziet ook risico\u2019s. \u2018Je wordt in het geval van een hub afhankelijk van elkaar. Als er \u00e9\u00e9n wegvalt, heeft dat direct gevolgen. Bovendien vraagt een vergister dagelijkse aandacht; een boer moet er wel affiniteit mee hebben.\u2019 <\/p>\n
Hub voor regio<\/p>\n
Voor grotere melkveebedrijven ziet de ondernemer daarom nog altijd kansen voor een eigen vergister. Op termijn zou de boerderij van de broers zelfs kunnen uitgroeien tot een hub voor boeren in de buurt. \u2018Wij hebben hier alles al staan. Als uitbreiding mogelijk wordt, zouden we zelf een hub kunnen worden.\u2019<\/p>\n
Maar geld is niet de enige hobbel voor een eigen vergister of een hub. Ook vergunningen, stikstofregels en netcongestie spelen een rol. Dat wringt volgens Loonen, omdat mestvergisting juist aanzienlijke milieuwinst oplevert. \u2018Door mest direct uit de stal naar een afgesloten vergister af te voeren, kan de uitstoot van methaan en CO2 met 40 tot 60 procent afnemen.\u2019<\/p>\n
Het zorgt mede voor een flinke verlaging van de CO2-voetafdruk per liter melk. En daarbij veroorzaakt het restproduct minder geurhinder. Loonen: \u2018Mestvergisting levert juist veel milieuwinst op. Toch maken met name de stikstofregels het soms lastig.\u2019<\/p>\n
Warmtekrachtkoppeling<\/p>\n
Desondanks klinkt er bij Loonen weinig frustratie door. \u2018Als ondernemer krijg je elke dag met nieuwe regels te maken\u2019, zegt hij nuchter. De innovatiedrang van de broers wordt hierdoor niet afgezwakt. \u2018Wij geven gewoon gas\u2019, zegt hij toepasselijk. Op termijn willen de broers onderzoeken of zij met een warmtekrachtkoppeling (wkk) ook flexibel elektriciteit kunnen leveren. <\/p>\n
In Merselo bewijzen de broers dat een eigen mestvergister uitstekend kan werken, zowel economisch als ecologisch. Tegelijkertijd wordt duidelijk waarom banken liever naar grotere samenwerkingsverbanden kijken. De vraag is daarbij ook hoeveel melkveehouders er in de komende jaren nog groot genoeg zijn om een eigen vergister rendabel te exploiteren.<\/p>\n
Terwijl de overheid via subsidies juist inzet op samenwerking tussen meerdere boeren, kijken financiers vooral naar schaalgrootte en risico. Dat leidt in de praktijk tot een verschil in inzicht over hoe de sector zich moet ontwikkelen.<\/p>\n
Bijmengverplichting<\/p>\n
De naderende wettelijke verplichting om vanaf 2027 groen gas bij te mengen, zet de landbouw onder hoogspanning. De vraag naar biogas uit mest groeit sterk en het ministerie probeert kleinere veehouders mee te krijgen in de transitie.<\/p>\n
Via gerichte categorie\u00ebn binnen de SDE++-regeling stimuleert de overheid zogenoemde ruw-gas-hubs. Dit verdienmodel biedt een boer met bijvoorbeeld honderd koeien de kans om rendabel te vergisten op het eigen erf, waarna het geproduceerde biogas via lokale lagedrukleidingen naar een centraal opwaardeerpunt voor groen gas wordt getransporteerd.<\/p>\n
De sector is enthousiast over deze decentrale aanpak, waarbij de agrari\u00ebr zelfstandig energieproducent blijft. Pioniers als de gebroeders Loonen bewijzen dat opwekking op het eigen erf ook uitstekend werkt, al opereren zij met hun vijfhonderd koeien op de bedrijfseconomische grens. De praktijk dwingt de agrarische sector echter in een spagaat.<\/p>\n