![\"112025](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/1786690936_44_112025-bol-saskia.webp\")
<\/p>\nMandy (33) is single en werkt als makelaar in een middelgrote stad. Haar liefdesleven is allesbehalve rustig: ze is verliefd op haar biseksuele, getrouwde buurman Tijn, heeft een crush op collega Maureen \u00e9n onderhoudt in het geheim een seksuele relatie met een bekende Nederlander.<\/p>\n
Volg elke doordeweekse dag haar avonturen op Vriendin.nl.<\/p>\n
Vrijdag 14 augustus<\/p>\n
Ik leg het concept voor mevrouw Van Houten op mijn bureau en kijk ernaar alsof het een eindexamen is.
Waardebepaling. Verkoopstrategie. Sterke punten. Aandachtspunten. Geen gladde praat. Geen confetti, zoals ze vorige week zelf aangaf.
Ik heb zelfs een kopje gemaakt dat ik bij Hoeksteen nooit deed: Het verhaal van het huis.
Het is een kort stukje, want ik wil geen romanschrijver worden maar nu staat het huis prettig in mijn hoofd. De schuur met de glazen potjes vol spijkers en moertjes. De groene luiken. De vrouw met het hondje. Mevrouw Van Houten die niet alleen haar huis verkoopt, maar ook de plek waar haar man nog overal rondhangt zonder lawaai te maken.<\/p>\n
Een compliment motiveert<\/p>\n
Om twee uur bel ik haar. Ze luistert stil.
\u2018U heeft goed gekeken,\u2019 zegt ze als ik klaar ben.
Daar word ik blijer van dan handig is, want ik wil scherp blijven. Maar een compliment motiveert dan weer, en dat is ook een grote pr\u00e9.
Na het gesprek zet ik mijn handtekening onder het voorstel om haar huis exclusief te mogen verkopen. Ze heeft nog geen ja gezegd, maar omdat ik even wil oefenen hoe dat eruitziet: Mandy van Dam, Deur & Dam Makelaardij.
Het staat goed.<\/p>\n
Tijn<\/p>\n
Aan het eind van de middag sluit ik af. In mijn tas zit \u00e9\u00e9n boterham die ik ben vergeten op te eten en een lippenstift waarvan Fien maandag bijna eigenaar werd. Buiten is het warm en nog licht.
Tijn staat bij de hoek van de straat op me te wachten.
Geen bloemen. Geen ingewikkeld hoofd. Geen \u2018ik wacht op je\u2019-ogen. Gewoon Tijn, in een donker T-shirt, met zijn handen in zijn zakken. Godsamme. Wat is hij toch sexy. Deze man kan ik hebben. Hij wil mij. En ik loop zo te mutsen.
\u2018Ik heb geen route bedacht,\u2019 zegt hij.
\u2018Goed.\u2019
\u2018Ook geen gespreksonderwerpen.\u2019
\u2018Nog beter.\u2019
We lopen richting het park. Eerst naast elkaar zonder veel te zeggen. Dat is vreemd prettig. Bij sommige mannen wordt stilte meteen een wachtkamer waarin je iets moet uitleggen. Bij Tijn niet. Dat is ook weer zo. Naast reteknap is hij ook bijna perfect. Het scheelt niet veel. <\/p>\n
Echt<\/p>\n
\u2018Hoe is je kantoor?\u2019 vraagt hij na een tijdje.
\u2018Het begint echt te worden.\u2019
\u2018Eng?\u2019
\u2018Ja.\u2019
\u2018Mooi.\u2019
Ik kijk opzij. Normaal hadden we onze vingers al verstrengeld. Nu niet. Het voelt als een echte date. Als een nieuw begin.<\/p>\n
Judith en Bart<\/p>\n
We kopen ijs bij een kraampje. Ik neem citroen, hij pistache.
We gaan op een bankje zitten.
\u2018En hoe gaat het bij Judith?\u2019 vraagt hij.
Ik zucht.
\u2018Sorry,\u2019 zegt hij meteen. \u2018Niet mijn zaak.\u2019
\u2018Jawel. Nee. Ik weet het niet.\u2019 Ik lik langs mijn ijsje voordat het over mijn hand druipt. \u2018Vanavond zien ze elkaar weer. Bart komt naar haar huis voor een \u2018herkansing\u2019\u2019
\u2018En jij wilt daar eigenlijk tussen gaan staan met een hesje aan.\u2019
\u2018Een hesje?\u2019
\u2018Zo\u2019n verkeersregelaar. Stop. Doorlopen. U daar, geen domme opmerkingen maken tegen de baby.\u2019
Ik lach. \u2018Ik zou een uitstekende verkeersregelaar zijn.\u2019
\u2018Dat geloof ik meteen.\u2019
Mijn tas beweegt tegen mijn heup. E\u00e9n keer. Dan nog een keer.
Ik kijk niet op mijn telefoon.<\/p>\n
Twee gemiste oproepen<\/p>\n
We lopen verder. Langs het water, langs een man die zijn hond toespreekt alsof het een stagiair is, langs twee pubers op een bankje die doen alsof ze niet verliefd zijn terwijl hun knie\u00ebn elkaar bijna brieven schrijven.
Bij de brug pak ik toch mijn mobiel als hij voor de derde keer trilt.
Twee gemiste oproepen van Judith. En nu nog een keer.
Mijn ijs zakt in \u00e9\u00e9n keer naar mijn maag.
\u2018Neem maar op,\u2019 zegt Tijn.
Judith\u2019s stem is dun.
\u2018Ik heb hem gevraagd te gaan.\u2019
Ik blijf staan. Tijn stopt naast me.
\u2018Wat is er gebeurd?\u2019<\/p>\n
\u2018Dit was wat hij bedoelde\u2019<\/p>\n
Op de achtergrond hoor ik een kastje dichtgaan. Fien huilt. Zo\u2019n babyhuil die aan je ribben trekt.
\u2018Tom kwam Fien brengen,\u2019 zegt Judith. \u2018Ze waren bij zijn moeder op bezoek geweest. Robin had zijn zwemtas nog in de gang staan. Fien was moe. Tom bleef heel even met Robin spelen omdat ik haar fles niet kon vinden om haar te troosten dus hij hielp even zoeken.\u2019
\u2018Ok\u00e9.\u2019
\u2018Bart deed eerst normaal. Echt. Hij zei zelfs hallo tegen Tom.\u2019
Dat klinkt verdacht.
\u2018En toen?\u2019
Judith ademt in. \u2018Toen Fien begon te huilen, zei Bart dat het misschien beter was als hij een andere keer terugkwam. Of dat hij even een blokje om ging. Ik dacht nog: ok\u00e9, jammer, maar misschien heeft hij een probleem met Tom. Maar daarna zei hij dat dit dus precies was wat hij bedoelde.\u2019<\/p>\n
Echt horen<\/p>\n
Ik sluit mijn ogen.
\u2018Wat precies?\u2019
\u2018Dat er altijd iets is. Een kind. Een ex. Een tas. Een fles. Dat wij nooit gewoon even wij kunnen zijn.\u2019
Naast me blijft Tijn stil.
\u2018En toen?\u2019 vraag ik.
\u2018Toen zei Robin dat Fien geen iets is. Het was ergens wel schattig, hoe hij voor zijn zusje opkwam.\u2019
Mijn keel trekt dicht.
\u2018O, Juud.\u2019
\u2018Ja.\u2019 Ze lacht, maar het is geen lach. \u2018En Bart zei dat hij dat natuurlijk niet zo bedoelde. Maar hij bedoelde het wel zo. Ik hoorde het ineens. Echt horen. Ken je dat?\u2019<\/p>\n
\u2018Drama hier\u2019<\/p>\n
Op de achtergrond klinkt een mannenstem. Bart. Te ver weg om woorden te verstaan, maar dichtbij genoeg om mijn schouders strak te trekken omdat ik begrijp dat het over mij gaat.
Judith zegt, niet tegen mij: \u2018Nee. Je gaat nu.\u2019
Dan weer tegen mij, zachter: \u2018Tom staat in de keuken met Fien op zijn arm. Robin zit op de trap. Bart staat in de gang en zegt dat ik alles kapotmaak. Drama hier.\u2019<\/p>\n
Eindelijk gekozen<\/p>\n
Ik kijk naar Tijn.
Hij vraagt niets. Hij staat alleen naast me en streelt zacht met zijn hand over mijn wang om te laten zien dat hij er voor me is.
\u2018Jij maakt alles kapot?\u2019 herhaalt Judith. En dan tegen mij: \u2018Denk jij dat ook, Man?\u2019
Ik hoor Fien snikken. Ik hoor Robin iets zeggen. Ik hoor Judith ademen.
\u2018Nee,\u2019 zeg ik. \u2018Volgens mij heb je eindelijk gekozen voor Kamp Judith.\u2019<\/p>\n
<\/p>\n
Saskia<\/p>\n
Wist je dat je Mandy\u2019s vriendin Saskia nu ook wekelijks kunt volgen<\/a>? Saskia (37) is bewust single, al hecht zij aan haar vaste \u2018scharrels\u2019. Als freelance retailcoach traint zij winkelteams en doorkruist daarvoor heel Nederland. De vrijgevochten Saskia vond in makelaar Mandy haar beste vriendin, bij wie ze altijd terecht kan \u2013 al kan het soms ook flink botsen. Saskia laveert door het leven en probeert daarin de beste keuzes te maken. Maar of ze daarin slaagt?<\/p>\n Volg haar avonturen elke dinsdag en vrijdag in de Vriendin Club<\/a>!<\/p>\n Meer Vriendin? Volg ons op Facebook<\/a> en Instagram<\/a>. Je kunt je ook aanmelden voor onze wekelijkse Vriendin nieuwsbrief<\/a>.<\/p>\n LEES OOK<\/p>\n
![\"makelaar](\"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/1786690937_566_Ontwerp-zonder-titel-2024-10-07T152146.583-1024x536.png\")
<\/a><\/p>\n