{"id":28873,"date":"2025-10-19T18:00:27","date_gmt":"2025-10-19T18:00:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/28873\/"},"modified":"2025-10-19T18:00:27","modified_gmt":"2025-10-19T18:00:27","slug":"ik-ben-er-klaar-mee","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/28873\/","title":{"rendered":"‘Ik ben er klaar mee’"},"content":{"rendered":"

NOS Sport\u2022vandaag, 18:08<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Van wereldkampioen tot dopingschorsing: Van ’t End, de Clark Kent van het judo<\/p>\n

No\u00ebl van ’t End heeft besloten zijn judocarri\u00e8re na dit jaar te be\u00ebindigen. De wereldkampioen van 2019 komt alleen nog in actie op de NK, die in het weekend van 20 en 21 december plaatsvinden.<\/p>\n

“Ik ga er een punt achter zetten, ik ben er klaar mee.” Met die woorden kondigt de 34-jarige Van ’t End zijn judopensioen aan. “De drang om te winnen, om er alles voor te doen en laten, werd steeds minder. Als je dat voelt, moet je er gewoon een punt achter gaan zetten.”<\/p>\n

Dat hij niet per direct stopt, heeft alles te maken met het feit dat hij momenteel nog een schorsing uitzit<\/a>.<\/p>\n

Hij had binnen twaalf maanden drie fouten gemaakt bij het invullen van de zogenoemde whereabouts, een administratieve verplichting voor topsporters om iedere dag, voor een tijdvak van een uur, hun verblijfplaats door te geven. Zo kunnen ze onverwachts gecontroleerd worden op doping. Hij spande een rechtszaak aan tegen de Dopingautoriteit, maar verloor die<\/a>.<\/p>\n

\n

Als je wereldkampioen bent, is iedereen op jou gefocust. Iedereen wil jou verslaan.<\/p>\n

No\u00ebl van ’t End<\/p><\/blockquote>\n

“Die rechtszaak heeft heel veel negativiteit met zich meegebracht”, legt Van ’t End uit. “Dat drukte op me, waardoor ik veel minder plezier had in het spelletje. Ik wil daarom nog wel de NK doen, om lekker positief af te sluiten.”<\/p>\n

Het absolute hoogtepunt<\/p>\n

Over het hoogtepunt van zijn carri\u00e8re hoeft de judoka niet lang na te denken. Dat waren de WK van 2019 in Tokio, waar hij wereldkampioen werd<\/a> in de klasse tot 90 kilogram. “Op zo’n dag moet het allemaal net goed vallen. Je hebt een beetje geluk nodig, maar ook de perfecte voorbereiding.”<\/p>\n

En op die dag, donderdag 29 augustus, klopte alles bij Van ’t End. “Dat ik tegen een Japanner in de finale stond, dat Anton Geesink precies daar kampioen was geworden…” Hij refereert aan de Olympische Spelen van 1964, toen Geesink als eerste niet-Japanner olympisch judokampioen werd. “Het was voor het eerst dat ik in diezelfde hal was, dat was een apart gevoel. Als het \u00e9rgens moest gebeuren, dan was het daar.”<\/p>\n

Maar de periode na de WK was niet makkelijk, vertelt hij. “Als je wereldkampioen bent, is iedereen op jou gefocust. Iedereen wil jou verslaan. Dat is aan de ene kant heel mooi, maar ook heel pittig.”<\/p>\n

\"\"ANPNo\u00ebl van ’t End in actie tijdens de Spelen in Parijs<\/p>\n

Daarmee komt Van ’t End bij de belangrijkste les die hij tijdens zijn carri\u00e8re heeft geleerd. “Je leert niet per se hoe je moet vallen, maar wel hoe je weer moet opstaan. Ik werd wereldkampioen, daarna ging het een paar keer mis, maar ik stond altijd wel weer op. Bij een andere wedstrijd was het dan wel weer vuurwerk.”<\/p>\n

‘Adrenalinerush niet te evenaren’<\/p>\n

Op de vraag of hij de judomat gaat missen, is het antwoord een heel gedecideerde ‘ja’. “Het is een heerlijk gevoel om te stoppen, maar het gevoel dat je de wedstrijdmat opstapt en tegenover iemand staat… die adrenalinerush, dat gevoel dat je tegen iemand moet gaan knokken, dat is zo’n lekker gevoel. Dat ga ik niet in het dagelijks leven kunnen evenaren.”<\/p>\n

Wat hij nu gaat doen, weet hij nog niet. “Ik wil me nu focussen op mezelf, op wie ik ben buiten het judopak. Dat is nog een aardige ontdekkingsreis.”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"NOS Sport\u2022vandaag, 18:08 Van wereldkampioen tot dopingschorsing: Van ’t End, de Clark Kent van het judo No\u00ebl van…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":28874,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[21],"tags":[48,8438,46,47,49,45,50,92,91],"class_list":{"0":"post-28873","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-sport","8":"tag-dutch","9":"tag-judo","10":"tag-nederland","11":"tag-nederlanden","12":"tag-nederlands","13":"tag-netherlands","14":"tag-nl","15":"tag-sport","16":"tag-sports"},"share_on_mastodon":{"url":"","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28873","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28873"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28873\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28874"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28873"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28873"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28873"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}