<\/p>\n
Toen de algemene vergadering van ZLTO mij dit voorjaar koos als haar nieuwe voorzitter wist ik dat ik een dynamische, mij niet geheel onbekende wereld zou binnenstappen. Dat het vanaf mijn eerste werkdag op maandag 3 augustus z\u00f3 spannend zou zijn, had ik me niet kunnen voorstellen. Twee crises kleuren deze zomer donkerrood.
\n
\n\t\t<\/p>\n
De aanhoudende droogte <\/a>leidt in heel Nederland tot nijpende situaties. Daar waar de burger er niet zoveel last van heeft, het water komt immers nog gewoon uit de kraan, piept en kraakt het bij onze boeren en tuinders, door het hele land. <\/p>\n Crisistijden vragen om onorthodoxe maatregelen. Daarom juich ik toe dat er eindelijk serieus wordt gekeken om het hergebruik van industrieel restwater (effluent) voor beregening van teelten mogelijk te maken. <\/p>\n Meer slimme innovaties liggen op de plank. Maar bureaucratische regeltjes verhinderen een snelle invoering. Dat frustreert en lost het probleem niet op. Terwijl de oplossing aantoonbaar werkt. Dat moet echt anders.<\/p>\n Iedereen moet een bijdrage leveren, maar dan wel in de traditie van de polder<\/p>\n \tAnnie de Riet, voorzitter ZLTO en bestuurslid LTO<\/p>\n Als deze column verschijnt, hebben Provinciale Staten van Noord-Brabant gesproken over het voornemen van Gedeputeerde Staten om de natuurvergunning van vijf pluimveehouders<\/a> in te trekken. Als dit plan werkelijkheid wordt, dan is het hek echt van de dam. Iedere ondernemer, agrari\u00ebr of niet, kan dan ten prooi vallen aan juridisch activisme. <\/p>\n ZLTO en LTO hebben hun volle lobbygewicht ingezet om het bestuurscollege van Noord-Brabant op andere gedachten te brengen. Samen met andere agrarische belangengroepen hebben we buiten het Bossche provinciehuis luid en duidelijk laten weten dat we hier een streep trekken.<\/p>\n