Erg druk is het niet in de Lima voor knuffelbeer Tyler Perry, de man die zichzelf de naam van een sportheld aan mat om over zijn schaduw heen te stappen. Dat doet hij in zijn alledaagse houthakkershemd, maar wel met overtuiging. Zijn liedjes behoren tot de meest zachtaardige van heel Lowlands, maar ook tot de meest hartverwarmende. Neem \u2018For The First Time, Again\u2019, het titelnummer van de plaat, over de tinteling van de tweede kans.<\/p>\n
Naarmate Tyler meer klik ziet ontstaan met zijn publiek durft hij zelf ook meer te geven, van kleine heupbewegingen tot heuse crooner uithalen. Als uitsmijter tovert hij \u2018Without You\u2019 uit de hoge hoed, een hit van Harry Nilsson uit de seventies maar toch vooral van Mariah Carey. Het wordt een collectjef jankmomentje, want hoe kun je deze tranentrekker n\u00edet gearmd meezingen?<\/p>\n
Het\u00a0oordeel<\/p>\n
Tyler Ballgame zit met zijn oprechte indiefolk plotseling in het algoritme van Bill Callahan en Kurt Vile en het adresboekje van Stuart Murdoch en Lewis Capaldi, en met dit charmante no nonsense optreden bewijst hij waarom. Klein maar fraai.<\/p>\n
Het\u00a0nummer<\/p>\n
\u2018I believe in love, and that’s fine\u2019, zingt Tyler nuchter. Typisch. Zijn band zet even extra aan en rockt het nummer naar een echte live climax.<\/p>\n